การพัฒนารูปแบบการจัดประสบการณ์การเรียนรู้คณิตศาสตร์ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น เพื่อส่งเสริมความรู้เนื้อหาผสานวิธีสอนของนักศึกษาครูคณิตศาสตร์

สิรินพร หาจัตุรัส; ทรงชัย  อักษรคิด; สิริพร  ทิพย์คง; ชนิศวรา  เลิศอมรพงษ์

doi:10.14456/psruhss.2022.22

ผู้แต่ง

สิรินพร หาจัตุรัส คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กรุงเทพฯ 10220
ทรงชัย อักษรคิด คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กรุงเทพฯ 10220
สิริพร ทิพย์คง คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กรุงเทพฯ 10220
ชนิศวรา เลิศอมรพงษ์ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กรุงเทพฯ 10220

DOI:

https://doi.org/10.14456/psruhss.2022.22

คำสำคัญ:

รูปแบบการจัดประสบการณ์การเรียนรู้คณิตศาสตร์ , ความรู้เนื้อหาผสานวิธีสอน , นักศึกษาครูคณิตศาสตร์

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนารูปแบบการจัดประสบการณ์การเรียนรู้คณิตศาสตร์ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น เพื่อส่งเสริมความรู้เนื้อหาผสานวิธีสอนของนักศึกษาครูคณิตศาสตร์ และ 2) ศึกษาผลของรูปแบบที่พัฒนาขึ้นกับนักศึกษาครูคณิตศาสตร์ โดยกลุ่มเป้าหมายของการศึกษาสภาพปัญหา คือ ครูพี่เลี้ยงอาจารย์นิเทศ และนักศึกษาครูคณิตศาสตร์ ชั้นปีที่ 5 และกลุ่มเป้าหมายของการทดลองใช้รูปแบบและการวิจัย คือ นักศึกษาครูคณิตศาสตร์ ชั้นปีที่ 4 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แผนการจัดการเรียนรู้ แบบทดสอบวัดความรู้พื้นฐาน แบบทดสอบวัดความรู้เนื้อหาผสานวิธีสอน และแบบประเมินการสอนแบบจุลภาค วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา ใช้สถิติการแจกแจงความถี่ ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) รูปแบบที่พัฒนาขึ้น แบ่งออกเป็น 3 ช่วง ได้แก่ ช่วงที่ 1 Preparation for PCK Development ช่วงที่ 2 PCK Development และช่วงที่ 3 Microteaching 2) ผลของรูปแบบที่นำไปทดลองใช้ พบว่า (1) นักศึกษาครูที่ได้รับการจัดการเรียนการสอนตามรูปแบบที่พัฒนาขึ้น มีค่าคะแนนเฉลี่ยร้อยละ จากการทำแบบทดสอบวัดความรู้เนื้อหาผสานวิธีสอนหลังการทดลอง สูงกว่าร้อยละ 50 จำแนกตามจุดประสงค์ที่ต้องการวัด และจำแนกตามสาระ กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น (2) ผลการประเมินใบงาน มีค่าคะแนนเฉลี่ยทุกสาระมากกว่าร้อยละ 50 โดยเมื่อเปรียบเทียบตอนที่ 1 และตอนที่ 2 แล้วพบว่า ทุกสาระมีคะแนนเฉลี่ยตอนที่ 2 เพิ่มขึ้น มากกว่าร้อยละ 10 และ (3) ผลการปฏิบัติการสอนแบบจุลภาคของนักศึกษาครูส่วนใหญ่สามารถสอนได้ครบทุกองค์ประกอบความรู้เนื้อหาผสานวิธีสอน

เอกสารอ้างอิง

ขจรศักดิ์ บัวระพันธ์. (2549). การพัฒนาและสำรวจความรู้ในเนื้อหาผนวกวิธีสอนของนักศึกษาครูวิชาเอกฟิสิกส์: จากวิธีสอนสู่การฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู. สืบค้น 30 มกราคม 2559, จาก http://kucon.lib.ku.ac.th

ชมนาด เชื้อสุวรรณทวี. (2561). การเรียนการสอนคณิตศาสตร์. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

บุญเลี้ยง ทุมทอง. (2559). ทฤษฎีและการพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: ทริปเพิ้ล เอ็ดดูเคชั่น.

ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2555). หลักและเทคนิคการสอนระดับอุดมศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

วิจารณ์ พานิช. (2558). เรียนรู้สู่การเปลี่ยนแปลง Transformative Learning. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสยามกัมมาจล.

วิทวัส ดวงภุมเมศ, และวารีรัตน์ แก้วอุไร. (2560). การจัดการเรียนรู้ในยุคไทยแลนด์ 4.0 ด้วยการเรียนรู้อย่างกระตือรือร้น. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 11(2), 1-14.

เวชฤทธิ์ อังกนะภัทรขจร. (2552). การสอนแนะให้รู้คิด (Cognitively Guided Instruction: CGI) รูปแบบหนึ่งของการจัดการเรียนรู้คณิตศาสตร์. วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยบูรพา, 21(1), 1–11.

ศิริวรรณ วณิชวัฒนวรชัย. (2559). วิธีสอนทั่วไป. นครปฐม: ศูนย์วิจัยและพัฒนาทางการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.

สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ. (2560). สรุปผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET) ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ปีการศึกษา 2560. สืบค้น 17 ธันวาคม 2561, จาก http://www.newonetresult.niets.or.th

สมวงษ์ แปลงประสพโชค. (2549). ปัญหาการเรียนการสอนคณิตศาสตร์และแนวทางแก้ไข. วงการครู, 3(31), 78–80.

สมศักดิ์ ภู่วิภาดาวรรธน์. (2543). หลักการสอนเพื่อพัฒนาผู้เรียนและการประเมินตามสภาพจริง. กรุงเทพฯ: ดวงกมลพับลิชชิ่ง.

อุภาวัณณ์ นามหิรัญ. (2559). การพัฒนากรอบการประเมินสมรรถนะด้านการจัดการเรียนรู้และการรู้วิชาเฉพาะด้านของนักศึกษาครูภาษาไทย. มนุษยสังคมสาร (มสส.), 14(2), 207–214.

Barnett, J., & Hodson, D. (2001). Pedagogical context knowledge: Toward a fuller understanding of what good science teachers know. Science Education, 85(4), 426-453.

Burnard, P. (1996). Acquiring Interpersonal Skills: A Handbook of Experiential Learning for Health Professionals (2nd ed.). London: Chapman and Hall.

Cochran, K. F., DeRuiter, J. A., & King, R. A. (1993). Pedagogical content knowing: An integrative model for teacher preparation. Journal of teacher Education, 44(4), 263-272.

Jaques, D. (1993). Designing and Evaluation Courses. New South Wales: Educational Methods Unit. Oxford Brooke University.

Kinach, B. M. (2002). A cognitive strategy for developing pedagogical content knowledge in the secondary mathematics methods course: Toward a model of effective practice. Teaching and teacher education, 18(1), 51-71.

Kolb, D. A. (1984). Experiential Learning: Experience as the Source of Learning and Development. New Jersey: Englewood Cliffs.

Mezirow, J. (2003). Transformative learning as discourse. Journal of transformative education, 1(1), 58-63.

Shulman, L. (1987). Knowledge and teaching: Foundations of the new reform. Harvard educational review, 57(1), 1-23.

Silverman, J., & Thompson, P. W. (2008). Toward a framework for the development of mathematical knowledge for teaching. Journal of mathematics teacher education, 11(6), 499-511.

Veal, W. R., van Driel, J., & Hulshof, H. (2001). PCK: How Teachers Transform Subject Matter Knowledge. International Journal of Leadership in Education, 4(3), 285-91.

Zembal‐Saul, C., Blumenfeld, P., & Krajcik, J. (2000). Influence of guided cycles of planning, teaching, and reflection on prospective elementary teachers' science content representations. Journal of Research in Science Teaching: The Official Journal of the National Association for Research in Science Teaching, 37(4), 318-339.