แรงจูงใจในการเรียนรู้ภาษาอังกฤษของนักเรียนไทย กรณีศึกษานักศึกษาวิทยาศาสตร์ มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ณ มหาวิทยาลัยรัฐแห่งหนึ่ง
DOI:
https://doi.org/10.14456/psruhss.2022.33คำสำคัญ:
การเรียนภาษาอังกฤษ , แรงจูงใจ L2-selfบทคัดย่อ
การเรียนภาษาอังกฤษเป็นเรื่องสำคัญเนื่องจากภาษาอังกฤษได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นภาษาสากล นักเรียนไทยควรสามารถสื่อสารกับผู้คนทั่วโลก ซึ่งจะทำให้พวกเขามีโอกาสในการแสวงหาหาอาชีพในอนาคตโดยการใช้ภาษาอังกฤษ ความสามารถทางภาษาอังกฤษของนักเรียนไทยอยู่ในระดับต่ำ ทำให้เกิดการวิจัยและการศึกษาจำนวนมากที่เกี่ยวข้อง และศึกษาสาเหตุของความสามารถทางภาษาอังกฤษที่ต่ำ มีปัจจัยสำคัญประการหนึ่งที่ทำให้เกิดปัญหานี้ คือ การขาดแรงจูงใจ ในงานวิจัยนี้มีการใช้แบบสอบถามและสัมภาษณ์เพื่อเก็บข้อมูลจากผู้เรียน 385 คน ที่ประกอบด้วยผู้เรียนสายวิทย์ 125 คน และสายมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ 260 คน ซึ่งผลการวิจัย พบว่า นักศึกษาสาขาวิทยาศาสตร์ มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ไม่มีความแตกต่างกันในการใช้ปัจจัยสิ่งแวดล้อม และปัจจัยตามบริบท L2-self รวมทั้งกลยุทธ์การเรียนรู้ภาษาและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน นอกจากนี้ปัจจัยทั้งหมดยังมีความสัมพันธ์กันในระดับที่มีนัยสำคัญ ซึ่งหมายความว่าการใช้ปัจจัยเดียวอาจนำไปสู่การพัฒนาปัจจัยอื่น ๆ นอกจากนี้ผลจากวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพบ่งชี้ว่า นิสิตที่มีผลการเรียนภาษาอังกฤษสูง มีความสนใจที่จะฝึกภาษาอังกฤษทั้งในห้องเรียนและนอกห้องเรียน ส่วนนิสิตที่มีผลการเรียนภาษาอังกฤษอ่อน มองว่าภาษาอังกฤษคือวิชาหนึ่งและการใช้ภาษาอังกฤษนอกห้องเรียนเป็นไปเพื่อความบันเทิงเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
Aquino, A. C., Cabarrubias, A. Y., Park, T. Y., Rabang, R. V., Rafael, K. J., Yogaratnam, J. M., & Oringo, F. (2016). Demotivating Factors In Learning The English Language. In Presented at the DLSU Research Congress 2016 De La Salle University. Manila: Philippines.
Barrett, P. (2007). Structural equation modeling: Adjudging model fit. Personality and Individual differences, 42(5), 815-824; https://doi.org/10.1016/j.paid.2006.09.018
Bollen, K. A. (1989). Structural Equations with Latent Variables. John Wiley & Sons.
Dornyei, Z. (2005). The psychology of the language learner: Individual differences in second language acquisition. New Jersey: Mahwah.
Dörnyei, Z. (2009). The L2 motivational self system. Motivation, language identity and the L2 self, 36(3), 9-11.
Dörnyei, Z., & AL‐HOORIE, A. H. (2017). The motivational foundation of learning languages other than global English: Theoretical issues and research directions. The Modern Language Journal, 101(3), 455-468.
Dörnyei, Z., Csizér, K., & Németh, N. (2006). Motivation, language attitudes and globalization: A Hungarian perspective. Multilingual Matters.
Gardner, R. C. & Lambert, W. E. (1972). Attitudes and motivation in second language learning. Newbury House Publishers.
Hair, J., Black, W., Babin, B., Anderson, R., & Tatham, R. (2006). Multivariate Data Analysis (6th ed.). Upper Saddle River, NJ: Pearson Prentice Hall.
Higgins, E. T. (1987). Self-discrepancy: A theory relating self and affect. Psychological Review, 94(3), 319–340; https://doi.org/10.1037/0033-295X.94.3.319
Jung, S. K. (2011). Demotivating and remotivating factors in learning English: A case of low level college students. English Teaching, 66(2), 47-72.
Khajavy, G. H., Ghonsooly, B., Hosseini Fatemi, A., & Choi, C. W. (2016). Willingness to communicate in English: A microsystem model in the Iranian EFL classroom context. Tesol Quarterly, 50(1), 154-180.
Kitjaroonchai, N., & Kitjaroonchai, T. (2012). Motivation toward English language learning of Thai students majoring in English at Asia-Pacific International University. Journal of the Institute for Interdisciplinary Studies, 7(1), 21-40.
Lamb, M. (2009). Situating the L2 Self: Two Indonesian school learners of English. In: Dornyei, Z and Ushioda, E, (eds.) Motivation, Language Identity and the L2 Self. Multilingual Matters, Bristol, 229 - 247.
Markus, H., & Nurius, P. (1986). Possible selves. American Psychologist, 41(9), 954–969; https://doi.org/10.1037/0003-066X.41.9.954
Noom-Ura, S. (2013). English-Teaching Problems in Thailand and Thai Teachers' Professional Development Needs. English Language Teaching, 6(11), 139-147.
Outhaichute, M. P., & Raksasataya, S. (2014). The influential factors of English motivational self system. GSTF Journal on Computing (JoC), 2(4), 49-54.
Oxford, R. L. (1990). Language learning strategies: What every teacher should know. New York: Newbury House/ Harper and Row.
Sariçoban, G., & Saricoban, A. (2012). Atatürk and the history of foreign language education in Turkey. Journal of Language and Linguistic Studies, 8(1), 24–49.
Satta-Udom, S. (2007). A survey of language learning strategies used by first year students at Mahidol University: The impact of field of study (Doctoral dissertation). Bangkok: Mahidol University.
Srinusen, P. (2020). Second Language (L2) Motivation, Language Learning Strategies and Learning Achievement: A Study of Thai University Non-English Majors in Large Classrooms. In the 6th Pibulsongkram National Research Conference. 484-495. Phitsanulok: Pibulsongkram Rajabhat university.
Thonginkam, N. (2003). Failure of the English language education in Thailand. Galaxy: The English Department Journal, 2(1), 6-15.
Yamane, T. (1973). Statistics: an Introductory Analysis (3rd ed.). New York: Harper and Row.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2021 วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความหรือข้อคิดเห็นใดใดที่ปรากฏในวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงครามเป็นวรรณกรรมของผู้เขียน ซึ่งบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม
