กลยุทธ์การพัฒนาการให้บริการสาธารณะด้านการส่งเสริมคุณภาพชีวิตประชาชนในเขตองค์การบริหารส่วนตำบล จังหวัดกำแพงเพชร
DOI:
https://doi.org/10.14456/psruhss.2022.30คำสำคัญ:
กลยุทธ์การพัฒนา , การให้บริการสาธารณะ , การส่งเสริมคุณภาพชีวิตประชาชน , องค์การบริหารส่วนตำบลบทคัดย่อ
วิจัยเรื่องกลยุทธ์การพัฒนากลยุทธ์การพัฒนาการให้บริการสาธารณะด้านการส่งเสริมคุณภาพชีวิตประชาชนในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลจังหวัดกำแพงเพชร มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพ ปัญหา และปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการให้บริการสาธารณะด้านการส่งเสริมคุณภาพชีวิตประชาชน 2) เพื่อจัดทำกลยุทธ์การพัฒนาการให้บริการสาธารณะด้านการส่งเสริมคุณภาพชีวิตประชาชน และ 3) เพื่อประเมินกลยุทธ์การพัฒนาการให้บริการสาธารณะด้านการส่งเสริมคุณภาพชีวิตประชาชน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ ผู้บริหารองค์การบริหารส่วนตำบล จำนวน 136 คน พนักงานตำบล จำนวน 341 คน และประชาชนอายุ 18 ปีขึ้นไป จำนวน 384 คน ผู้ให้ข้อมูลในการพัฒนาและประเมิน จำนวน 117 คน โดยใช้การตอบแบบสอบถาม การสัมภาษณ์ การประชุมเชิงปฏิบัติการ การสัมมนาอิงผู้เชี่ยวชาญ และการใช้แบบประเมิน ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพ ปัญหา และปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการให้บริการสาธารณะด้านการส่งเสริมคุณภาพชีวิตประชาชนฯ สภาพพบว่า พนักงานส่วนตำบลมีความเต็มใจ มีเจตคติที่ดีต่อการให้บริการฯ มีความรู้ความสามารถในการปฏิบัติงานตรงตามตำแหน่งงานแต่ละด้าน ผู้บริหารมีความรู้ความสามารถ ทักษะในการบริหารงานแบบบูรณาการ และให้ความสำคัญกับการส่งเสริมคุณภาพชีวิต เปิดโอกาสให้ทุกภาคส่วนเข้ามามีส่วนร่วมในทุกมิติ ปัญหาการพัฒนาพบว่า งบประมาณในการดำเนินการไม่เพียง และรัฐบาลจัดสรรให้ล่าช้า มีข้อจำกัดในการใช้งบประมาณ ส่งผลให้กลไกการขับเคลื่อนแผนงานไม่เป็นไปตามเป้าหมาย ซึ่งมีปัญหาอยู่ในระดับมาก ปัจจัยด้านจุดแข็งพบว่า ผู้บริหารและบุคลากรมีความรู้ความสามารถทักษะในการปฏิบัติงานแบบบูรณาการ มีเจตคติที่ดี ด้านจุดอ่อนพบว่า บุคลากรมีไม่ครบทุกตำแหน่งและมีการโอนย้ายบ่อย งบประมาณไม่เพียงพอ ส่วนปัจจัยภายนอก ด้านโอกาสพบว่า ระเบียบ กฎหมาย ข้อบังคับต่าง ๆ นโยบายรัฐบาล ส่งเสริมและสนับสนุนให้องค์การบริหารส่วนตำบลสามารถปฏิบัติงานได้สะดวกรวดเร็ว ด้านอุปสรรคพบว่า ขนาดพื้นที่ ลักษณะอาชีพและชุมชนขององค์การบริหารส่วนตำบลมีผลต่อการให้บริการสาธารณะที่ต่างกันออกไป 2) กลยุทธ์การพัฒนาการให้บริการสาธารณะด้านการส่งเสริมคุณภาพชีวิตประชาชนฯ ประกอบด้วย วิสัยทัศน์ พันธกิจ เป้าประสงค์ ประเด็นกลยุทธ์ ตัวชี้วัดและมาตรการ กลยุทธ์ที่พัฒนาขึ้นมี 8 กลยุทธ์ ได้แก่ 1) ส่งเสริมกระบวนการจัดทำแผนการบริหารจัดการโดยเชื่อมโยงบูรณาการแผนพัฒนาท้องถิ่นในทุกระดับ 2) พัฒนาการขับเคลื่อนนำแผนสู่การปฏิบัติอย่างมีประสิทธิภาพ 3) เร่งรัดปรับปรุงระบบการกำกับ ติดตาม ประเมินแผนการบริหารจัดการการให้บริการสาธารณะด้านการส่งเสริมคุณภาพชีวิตประชาชนให้ได้มาตรฐาน 4) พัฒนาระบบข้อมูล สารสนเทศเพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการเข้าถึง การให้บริการสาธารณะด้านการส่งเสริมคุณภาพชีวิตประชาชน 5) พัฒนาให้มีการนำนวัตกรรมเทคโนโลยีสะอาดมาใช้ในการให้บริการแก่ประชาชน 6) เสริมสร้างพัฒนาเครือข่ายสัมพันธ์แบบจิตอาสาเพื่อสนับสนุนการมีส่วนร่วมทุกภาคส่วนในการให้บริการสาธารณะด้านคุณภาพชีวิตประชาชน เพื่อตอบสนองความต้องการของประชาชนอย่างแท้จริง 7) ยกระดับการบูรณาการการบริหารจัดการแผนและกระบวนการการให้บริการสาธารณะด้านการส่งเสริมคุณภาพชีวิตประชาชน ภายใต้ความร่วมมือของทุกภาคส่วน 8) ปรับปรุงระบบและกลไกการกำกับ ติดตาม ประเมินผล และการรายงานผลการดำเนินงานการให้บริการสาธารณะด้าน การส่งเสริมคุณภาพชีวิตประชาชนที่สอดคล้องกับหลักธรรมาภิบาลอย่างเป็นรูปธรรม 3) ผลการประเมิน กลยุทธ์การพัฒนาการให้บริการสาธารณะด้านการส่งเสริมคุณภาพชีวิตประชาชนฯ พบว่า ผลการประเมินในด้านความสอดคล้อง ความเหมาะสม ความเป็นไปได้ ความเป็นประโยชน์อยู่ในระดับมากถึงมากที่สุด
เอกสารอ้างอิง
จันทร์จิรา อินต๊ะนนท์. (2551). คุณภาพการให้บริการสาธารณะของเทศบาลตำบลแจ้ห่ม อำเภอแจ้ห่ม จังหวัดลำปาง (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). ลำปาง: มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง.
ดวงกมล คนโทเงิน. (2556). ปัจจัยสำคัญที่มีผลต่อคุณภาพชีวิตของประชาชนในพื้นที่ มาบตาพุด จังหวัดระยอง. วารสารจัดการสิ่งแวดล้อม, 9(2), 65-88.
ดำรง ลาฝอย. (2552). คุณภาพชีวิตการทำงานและความผูกพันต่อองค์กรของพนักงานบริษัทพรีไซซอีเลคตริค แมนูแฟคเจอริ่ง จำกัด (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
ธรรมพร ตันตรา. (2553). ความเข้มแข็งและการดำรงอยู่ขององค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัดเชียงใหม่ (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยแม่โจ้.
ธัญญธร สมพงษ์. (2553). คุณภาพการให้บริการขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านหาด อำเภอบ้านลาด จังหวัดเพชรบุรี (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
นภดล ร่มโพธิ์. (2554). การวัดผลการปฏิบัติงานองค์กร. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
นราธิป ศรีราม. (2557). แนวคิดเกี่ยวกับการจัดบริการสาธารณะของท้องถิ่น (เอกสารการสอนชุดวิชาการจัดบริการสาธารณะของท้องถิ่น หน่วยที่ 1-7). นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
นิทัศน์ กับเป็ง. (2551). ประสิทธิผลในการดำเนินงานขององค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
บุญแสง ชีระภากร. (2552). ภาวะผู้นำและการบริหารงานของผู้บริหารองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
เบญจ์ พรพลธรรม. (2553). การจัดการความโปร่งใสและการมีส่วนร่วมในการสาธารณะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ปกรณ์ ธงศรี. (2551). สภาพและความต้องการการออกกำลังกายอำเภอหันคา จังหวัดชัยนาท ปี พ.ศ. 2550 (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ภาควัต ศรีสุรพล, และศิวัช ศรีโภคางกุล. (2560). แนวทางการส่งเสริมกลุ่มอาชีพให้มีความเข้มแข็งในตำบลนาชุมแสง อำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น. วารสารสถาบันวิจัยพิมลธรรม, 4(1), 85-98.
รพีพรรณ วงศ์ประเสริฐ. (2552). ความรับผิดชอบต่อสังคมของธุรกิจ (Corporate Social Responsibility-CSR). BU Academic Review, 8(2), 85-94.
วันชัย มีชาติ. (2552). การบริหารองค์กร (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมชาย ภคภาสน์วิวัฒน์. (2553). การบริหารเชิงกลยุทธ์ (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: อมรินทร์บีคเซนเตอร์.
สมยศ นาวีการ. (2538). การบริหาร (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: ดอกหญ้า.
สำนักงานคณะกรรมการการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. (2553). แบบรายงานผลการตรวจรับรองมาตรฐานการปฏิบัติงานขององค์กรปกครองท้องถิ่น ประจำปี (ม.ป.พ.). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น.
สิรินทร์ พันธ์เกษม. (2551). สำนักงานการตรวจเงินแผ่นดินกับการสร้างธรรมาภิบาลในองค์การบริหารส่วนตำบล. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
สุทธิรัตน์ ศิลาคำ, และพรทิพย์ ศรีแดง. (2558). การเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตยาสมุนไพรของคลินิกแพทย์แผนไทยโดยใช้หลักเทคโนโลยีสะอาด : กรณีศึกษาโรงพยาบาลท่าแซะ จังหวัดชุมพร (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สุพานี สฤษฎ์วานิช. (2553). การบริหารเชิงกลยุทธ์ แนวคิดและทฤษฎี (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุวัฒน์ ศิรินิรันดร์, และภาวนา สายชู. (2553). นโยบายองค์กร: ที่มาและวิธีนำสู่การปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: ออฟเซ็ท.
Deming, W. E., (1986). Out of the Crisis, Massachusetts Institute of Technology Center for Advanced Engineering Study. MA: Cambridge.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2020 วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความหรือข้อคิดเห็นใดใดที่ปรากฏในวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงครามเป็นวรรณกรรมของผู้เขียน ซึ่งบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม


