การพัฒนากลยุทธ์การจัดการป่าชุมชนของประชาชนในจังหวัดตาก

ผู้แต่ง

  • สมศักดิ์ สมานไทย คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร จังหวัดกำแพงเพชร 62000
  • ทวนทอง เชาวกีรติพงศ์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร จังหวัดกำแพงเพชร 62000
  • เจริญวิชญ์ สมพงษ์ธรรม คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร จังหวัดกำแพงเพชร 62000

DOI:

https://doi.org/10.14456/psruhss.2022.60

คำสำคัญ:

กลยุทธ์ , การจัดการป่าชุมชน , การมีส่วนร่วมของประชาชน

บทคัดย่อ

งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพ ปัญหา และปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการจัดการป่าชุมชนของประชาชนในจังหวัดตาก  2) พัฒนากลยุทธ์การจัดการป่าชุมชน เป็นงานวิจัยเชิงปริมาณ โดยเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 895 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ตารางของ Krejcie and Morgan  และใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้น  เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถาม มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.82 และ 0.86  วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติหาค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยและค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน เก็บรวบรวมข้อมูลเชิงคุณภาพ โดยการสัมภาษณ์การประชุมเชิงปฏิบัติการและการสัมมนาอิงผู้เชี่ยวชาญ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหาผลการวิจัย พบว่า สภาพการจัดการป่าชุมชนที่ควรให้ความสำคัญมากที่สุด คือ ด้านการป้องกันรักษาป่าชุมชน ปัญหาที่สำคัญที่สุด คือ ด้านการบำรุงดูแลรักษาป่าชุมชน  ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการจัดการป่าชุมชนที่เอื้อต่อการจัดการป่าชุมชน  ได้แก่  ด้านการบริหารจัดการ  ด้านสังคมและวัฒนธรรม และด้านการเมืองและกฎหมาย  ผลการพัฒนากลยุทธ์การจัดการป่าชุมชนประกอบด้วย 1 วิสัยทัศน์ 2 พันธกิจ 2 เป้าประสงค์ 2 ประเด็นกลยุทธ์  7 กลยุทธ์

เอกสารอ้างอิง

กรมป่าไม้, (2553). การส่งเสริมการจัดการป่าชุมชน. กรุงเทพฯ : สำนักจัดการป่าชุมชน กรมป่าไม้.

จักรพงษ์ พวงงามชื่น และคณะ, (2555). การพัฒนารูปแบบการมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการป่าชุมชน กรณีศึกษาบ้านทาป่าเปา ตำบลทาปลาดุก อำเภอแม่ทาจังหวัดลำพูน. เชียงใหม่: สำนักวิจัยและส่งเสริมวิชาการการเกษตร มหาวิทยาลัยแม่โจ้.

จัดการป่าชุมชน, ฝ่าย. (2557). รายงานผลการดำเนินงานการจัดการป่าชุมชนจังหวัดตาก. ตาก : สำนักจัดการทรัพยากรป่าไม้ที่ 4 (ตาก).

ไชยวัฒน์ อุปครุฑ, (2550). การเสริมสร้างการมีส่วนร่วมในการจัดการป่าชุมชนของประชาชน บ้านนาสนวนพัฒนา หมู่ที่ 9 ตำบลจรัส อำเภอบัวเชด จังหวัดสุรินทร์. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสังคมศาสตร์เพื่อการพัฒนา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี.

ทัชชวัฒน์ เหล่าสุวรรณ และคณะ, (2552). การจัดการความรู้ของชุมชนในการอนุรักษ์และพัฒนาป่าชุมชนโคกใหญ่ อำเภอวาปีปทุม จังหวัดมหาสารคาม. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

ธเนศ แตงสตาร์, (2550). การจัดการป่าชุมชนแบบมีส่วนร่วมของชุมชนท้องถิ่นบ้านโคกประดู่ ตำบลมหาโพธิ อำเภอสระโบสถ์ จังหวัดลพบุรี. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสิ่งแวดล้อมศึกษา คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

ธิติ ศรีใหญ่. (2557), การมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการป่าชุมชนในจังหวัดสุรินทร์. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ วิทยาลัยบัณฑิตศึกษา ด้านการจัดการ มหาวิทยาลัยศรีปทุม.

นิวัติ เรืองพานิช, (2556). ป่าและการป่าไม้ในประเทศไทย (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร : ยูโอเพ่น.

พิมจันทร์ แสงจันทร์ และคณะ, (2555). รายงานการวิจัย เรื่อง รูปแบบการจัดการทรัพยากร ธรรมชาติ ของชุมชนอย่างยั่งยืน: กรณีศึกษาป่าชุมชน เขาราวเทียนทองจังหวัดชัยนาท. กรุงเทพฯ: สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม.

ศิษย์เก่าวนศาสตร์, สมาคม, (2557). ปฏิรูปการป่าไม้ไทย. วารสารสมาคมศิษย์เก่าวนศาสตร์, 12(1), 67-77.

สมชาย เตชนันท์, (2551). การทดแทนของพันธุ์ไม้ในป่าชุมชนภายใต้การจัดการของชุมชนบ้านหินเหล็กไฟและบ้านห้วยมะนาว. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการใช้ที่ดินและการจัดการทรัพยากรธรรมชาติอย่างยั่งยืน สำนักงานบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยแม่โจ้.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการ เศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ, (2555) แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม แห่งชาติ ฉบับที่ 11. สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. กรุงเทพมหานคร.

อรดาวัลย์ ธนาวุฒิ, (2555). บทบาทของผู้นำชุมชนในกระบวนการเรียนรู้การจัดการป่าชุมชนบ้านหัวทุ่ง อำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่.การค้นคว้าแบบอิสระรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

อนุทิน สายแวว, (2550). การพัฒนากลยุทธ์การจัดการป่าชุมชนบ้านโกช่วย หมู่ 10 ตำบลแม่กุ อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชายุทธศาสตร์ การพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.

อภิชาติ ใจอารีย์. (2555). การพัฒนากระบวนการมีส่วนร่วมแบบพหุภาคีเพื่อการจัดการป่าชุมชนอย่างยั่งยืน: กรณีศึกษาชุมชนบ้านพุเตย จังหวัดกาญจนบุรี. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์และชุมชน บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Detemining sample size for research activities. Educational and Psycholgical Measurement, 30, 607-610.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

30-09-2022

รูปแบบการอ้างอิง

สมานไทย ส. . ., เชาวกีรติพงศ์ ท. . ., & สมพงษ์ธรรม เ. . . (2022). การพัฒนากลยุทธ์การจัดการป่าชุมชนของประชาชนในจังหวัดตาก. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 16(2), 820–833. https://doi.org/10.14456/psruhss.2022.60

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย