การศึกษาเปรียบเทียบและการพัฒนาเกณฑ์ปกติการรู้ทางชีวภาพสำหรับนักเรียนโรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัยในประเทศไทย

ผู้แต่ง

  • นูรีซะห์ สือรี คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ จังหวัดปัตตานี 94000
  • อาฟีฟี ลาเต๊ะ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ จังหวัดปัตตานี 94000 https://orcid.org/0000-0002-0442-5706
  • แววฤดี แววทองรักษ์ คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ จังหวัดปัตตานี 94000

DOI:

https://doi.org/10.14456/psruhss.2023.50

คำสำคัญ:

เกณฑ์ปกติ , การรู้ทางชีวภาพ , การสอนชีววิทยา

บทคัดย่อ

การสร้างเกณฑ์ปกติของการรู้ทางชีวภาพจะทำให้ทราบถึงระดับความสามารถของนักเรียนว่าอยู่ระดับใดจากกลุ่มประชากรที่ศึกษา การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อเปรียบเทียบและสร้างเกณฑ์ปกติการรู้ทางชีวภาพของนักเรียนโรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัยในประเทศไทย ประชากร คือ นักเรียนโรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัยที่กำลังศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6  มีทั้งสิ้น 1,580 คน กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 402 คน สุ่มตามความสะดวก วิเคราะห์ด้วยสถิติพื้นฐาน ค่าที การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว คะแนนที เปอร์เซ็นไทล์ และเกณฑ์ปกติการรู้ทางชีวภาพ ผลปรากฏว่าเมื่อจำแนกตามเพศ พบว่า ค่าเฉลี่ยการรู้ทางชีวภาพในด้านเจตคติและภาพรวมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 เมื่อจำแนกตามรายภาค พบว่า ค่าเฉลี่ยการรู้ทางชีวภาพในภาพรวมมีความแตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ เกณฑ์ปกติของคะแนนการรู้ทางชีวภาพของกลุ่มตัวอย่างโดยรวม มีช่วงคะแนนที ตั้งแต่ T20 ถึง T80 (P0.12 – P99.88) เกณฑ์ปกติที่ได้พัฒนาขึ้นนี้อยู่บนพื้นฐานของการประเมินผลแบบอิงกลุ่มของนักเรียนโรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัยในประเทศไทย ควรพัฒนาเกณฑ์ปกติกับกลุ่มอื่น ๆ เพื่อให้ผู้ที่เกี่ยวข้องสามารถนำเครื่องมือไปใช้ประเมินนักเรียนได้อย่างครอบคลุม

เอกสารอ้างอิง

โครงการ PISA ประเทศไทย. (2560). กรอบโครงสร้างการประเมินผลนักเรียนโครงการ PISA 2015. สืบค้น 16 มีนาคม 2564, จาก https://library.ipst.ac.th/bitstream/handle/ipst/5534/32.PISA-2015-Framwrok.pdf?sequence=1&isAllowed=y.

นิธิรัตน์ อาโยวงษ์, และวิมล สำราญวานิช. (2554). การรู้วิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 เรื่อง พันธุศาสตร์และเทคโนโลยีทางดีเอ็นเอ โดยการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวคิดวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และสังคม ของ Yuenyong (2006). วารสารศึกษาศาสตร์, 5(4), 21-28.

บุญชม ศรีสะอาด. (2561). ทฤษฎีการวัดและการทดสอบ. สืบค้น 16 มีนาคม 2564, จาก http://watpon.in.th/thai/mod/page/view.php?id=6.

ประคอง ตังประพฤทธิ์กุล. (2558). ชีววิทยาคืออะไร. สืบค้น 14 มีนาคม 2564, จากhttps://www.youtube.com/watch?v=VEg_OuuI-F4.

พัชราภรณ์ พัฒนพงศ์, วรรณะ บรรจง, และอภิชาติ พัฒนวิริยะพิศาล. (2557). การสร้างแบบทดสอบวัดทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. สืบค้น 25 สิงหาคม 2564, จาก http://www.hu.ac.th/Conference/conference2014/proceedings/data/3509/3509-5.pdf.

ศูนย์ดำเนินงาน PISA แห่งชาติ สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2564). ผลการประเมิน PISA 2018 การอ่าน คณิตศาสตร์ และวิทยาศาสตร์. สืบค้น 29 สิงหาคม 2564, จาก https://pisathailand.ipst.ac.th/pisa2018-fullreport/.

สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี กระทรวงศึกษาธิการ. (2561). เทคโนโลยีทางดีเอ็นเอ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560). สืบค้น 14 มีนาคม 2564, จาก http://physics.ipst.ac.th/wp-content/uploads/sites/2/2019/02/SciCurriculum_2560.pdf.

สำนักบริหารงานความเป็นเลิศด้านวิทยาศาสตร์ศึกษา. (2562). แผนกลยุทธ์กลุ่มโรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย. https://www.pcccr.ac.th/filesAttach/OIT/O4/1.pdf

สุไรละ บิลตะเย็บ, สธน เสนาสวัสดิ์, และทัศนีย์ ประธาน. (2558). การสร้างแบบทดสอบทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปี ที่ 3 โรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามในจังหวัดสงขลา. วารสารวิจัยบัณฑิตศึกษา, 8(1), 90-107.

อามีล มาหามะ, อาฟีฟี ลาเต๊ะ, และแววฤดี แววทองรักษ์. (2564). การศึกษาเปรียบเทียบและการสร้างเกณฑ์ปกติการรู้วิทยาศาสตร์ของนักศึกษาวิชาชีพครูในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, 16(3), 287-296.

Clark-Carter, D. (2005). Percentiles. In Everitt, B. S. & Howell, D. C. (eds.), Encyclopedia of Statistics in Behavioral Science. Chichester, UK: Wiley & Sons.

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and psychological measurement, 30(3), 607-610.

Lynn, M. R. (1986). Determination and quantification of content validity. Nursing Research, 35, 382-385.

Onel, A., & Durdukoca, S.F. (2019). Identifying the Predictive Power of Biological Literacy and Attitudes Toward Biology in Academic Achievement in High School Students. International Online Journal of Educational Sciences, 11(2), 214-228.

Organisation for Economic Co-operation and Development (2016). Organisation for Economic Co-operation and Development. Retrieved August 29, 2021, from http://www.internationalinnovation.com/build/wp-content/uploads/2014/08/OECD_Intl_Innovation_150_Research_Media.pdf

Suwono, H., Pratiwi, H., E., Susanto, H., & Susilo, H. (2017). Enhancement of Students’ Biological Literacy and Critical thinking of Biology Through Socio-Biological Case-Based Learning. Pendidikan IPA Indonesia, 6 (2), 213-220.

Thomson, S., Hillman, K., & Bortoli, L. D. (2013). A teacher’s guide to PISA scientific literacy. Victoria, Australia: ACER Press.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

19-12-2023

รูปแบบการอ้างอิง

สือรี น., ลาเต๊ะ อ. . ., & แววทองรักษ์ แ. . . (2023). การศึกษาเปรียบเทียบและการพัฒนาเกณฑ์ปกติการรู้ทางชีวภาพสำหรับนักเรียนโรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัยในประเทศไทย. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 17(2), 715–727. https://doi.org/10.14456/psruhss.2023.50

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย