การปรับตัวของเยาวชนไทใหญ่ผ่านการศึกษาในประเทศไทย

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเสนอผลการวิจัยเรื่อง “การปรับตัวของเยาวชนไทใหญ่ผ่านการศึกษาในประเทศไทย” การวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยและเงื่อนไขของการเข้าสู่การศึกษาของเยาวชนทายาทรุ่นที่ 2 ของผู้ย้ายถิ่นชาวไทใหญ่จากเมียนมาในประเทศไทย และการปรับตัวในพื้นที่ทางการศึกษา การวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ โดยมีกรณีศึกษาหลักจำนวนสี่คนซึ่งเป็นทายาทรุ่นที่ 2 ที่กำลังศึกษาใน/สำเร็จการศึกษาจากสถาบันอาชีวศึกษาและสถาบันอุดมศึกษาในเชียงใหม่ ดำเนินการวิจัยระหว่างเมษายน 2563 - สิงหาคม 2564 และประยุกต์ใช้แนวคิดการปรับตัวและการกลืนกลายอย่างยืดหยุ่น (Segmented Assimilation) และความมั่งคั่งทางวัฒนธรรมของชุมชน (Community Cultural Wealth) ข้อค้นพบสำคัญ คือ เยาวชนทายาทรุ่นที่ 2 เข้าสู่การศึกษาในระดับที่สูงขึ้นด้วยปัจจัยสำคัญสองระดับ คือ โครงสร้างทางการศึกษาของไทยที่ได้รับการปรับปรุงตั้งแต่ทศวรรษ 2530 เพื่อเปิดโอกาสให้เด็กชายขอบเข้าถึงการศึกษามากขึ้น และครอบครัวและตัวทายาทที่สร้างพื้นที่ความหวังผ่านการศึกษา อย่างไรก็ตามการปรับตัวผ่านพื้นที่การศึกษาพบว่า มีความยืดหยุ่นสูงและใช้ทุนหลายรูปแบบที่พัฒนาภายใต้บริบทของครอบครัวและชุมชนแรงงานข้ามชาติ การวิเคราะห์ด้วยมุมมองของทุนเหล่านี้เผยให้เห็นความเข้มแข็งเชิงซ้อนของทายาทรุ่นที่ 2 ในการปรับตัวในสถาบันการศึกษาและคงอยู่จนสำเร็จ แม้จะยังอยู่ภายใต้ข้อจำกัดมากมายของสังคมไทย