การบริหารราชการแผ่นดินเพื่อมุ่งสู่การพัฒนาที่ยั่งยืน
DOI:
https://doi.org/10.14456/psruhss.2024.6คำสำคัญ:
การบริหารราชการแผ่นดิน , หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง , การพัฒนาที่ยั่งยืน , แผนยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี, เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนขององค์การสหประชาชาติบทคัดย่อ
บทความนี้นำเสนองานวิจัยที่มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาต่อยอดโมเดลการบริหารราชการแผ่นดินบนพื้นฐานหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงที่สามารถมุ่งสู่การพัฒนาที่ยั่งยืน และวิเคราะห์เปรียบเทียบการดำเนินการตามนโยบายหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงของหน่วยงานภาครัฐ กับยุทธศาสตร์ชาติด้านการปรับสมดุลและพัฒนาระบบการบริหารจัดการภาครัฐ และเป้าหมายของการพัฒนาที่ยั่งยืนขององค์การสหประชาชาติ การวิจัยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บรวบรวมข้อมูลจากการสัมภาษณ์ผู้บริหารด้วยแบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้างจากหน่วยงาน 15 กรม/สำนักงานในสังกัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และการค้นคว้าเอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง วิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) ผลการศึกษาพบว่า โมเดลที่สะท้อนการประยุกต์หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงควรปรับปรุงในสองประเด็นหลัก ๆ กล่าวคือ การพัฒนาบุคลากรให้มีสมรรถนะด้านการปรับตัวกลับสู่สมดุลหลังต้องเผชิญกับปัญหาต่าง ๆ ได้ และการเปิดกว้างในภาครัฐให้ประชาชนเข้ามามีส่วนร่วมในการพัฒนาสังคม ซึ่งการดำเนินงานที่มีการปรับประยุกต์ใช้หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงผ่านโมเดลความเป็นเศรษฐกิจพอเพียงของหน่วยงานภาครัฐ สามารถเป็นส่วนสำคัญในการนำพาประเทศไปสู่การพัฒนาที่ยั่งยืนในบริบทของประเทศไทย เมื่อเปรียบเทียบโมเดลความเป็นเศรษฐกิจพอเพียงกับแนวทางที่รัฐบาลใช้ในการดำเนินนโยบายการพัฒนาประเทศตามยุทธศาสตร์ชาติด้านการปรับสมดุลและพัฒนาระบบการบริหารจัดการภาครัฐ พบว่าเป้าหมายและตัวชี้วัดต่าง ๆ ที่กำหนดในแผนย่อยของแผนแม่บทภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติ ในประเด็นการบริการประชาชนและประสิทธิภาพภาครัฐ โดยส่วนใหญ่อยู่ในระดับเข้าข่าย อันเป็นระดับแรกจาก 3 ระดับของโมเดล เมื่อวิเคราะห์เปรียบเทียบโมเดลความเป็นเศรษฐกิจพอเพียงกับเป้าหมายตัวชี้วัดการพัฒนาที่ยั่งยืนของสหประชาชาติ พบว่า สามารถเชื่อมโยงได้กับตัวชี้วัดในกระบวนการหรือกลไกการขับเคลื่อนปฏิบัติการที่มุ่งสู่เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน อย่างไรก็ตาม กรอบการดำเนินการทั้งสามต่างให้ข้อสรุปที่สำคัญตรงกัน คือ การพัฒนาที่ยั่งยืนจะต้องแก้ไขที่ฐานรากและใช้การบูรณาการในหลายประเด็นพร้อมกัน รวมทั้งใช้การร่วมมือจากหลายภาคส่วน และต้องอยู่บนฐานรากของการพัฒนาคนโดยมีเทคโนโลยีดิจิทัลเป็นหนึ่งในส่วนสำคัญในการขับเคลื่อน
เอกสารอ้างอิง
กัลยาณี เสนาสุ, และบงกช เจนจรัสสกุล. (2562). การบริหารราชการบนพื้นฐานปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
ฉัตรณรงค์ศักดิ์ สุธรรมดี, และจินตกานด์ สุธรรมดี. (2560). บทบาทของปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงต่อการปฏิรูปประเทศไทย. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์, 19(1), 187-196.
ทรงพล วันสูงเนิน, และปิยนุช เวทย์วิวรณ์. (2559). การประยุกต์ใช้หลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในการบริหารจัดการผู้รับเหมาก่อสร้างขนาดกลางและขนาดย่อมในประเทศไทย. Research and Development Journal, 27(4), 7-17.
ธมลวรรณ พระเมือง, และเพ็ญณี แนรอท. (2557). สภาพการปฏิบัติงานภายใต้แนวคิดปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง
ของพนักงานส่วนตำบลในเขตอำเภอบ้านแฮด จังหวัดขอนแก่น. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 9(27), 30-38.
มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาประเทศตามปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง. (ม.ป.ป). การประยุกต์ใช้ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงของภาครัฐ. สืบค้น 27 มิถุนายน 2561, จาก http://www.ldd.go.th/Web_LDDEconomy/PDF/Title_3.pdf
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2562). ยุทธศาสตร์ชาติ (เอกสารนำเสนอ). สืบค้น 29 พฤษภาคม 2565, จาก https://www.ocsc.go.th/sites/default/files/attachment/page/99049.pdf
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงและ
การประยุกต์ใช้. สืบค้น 31 สิงหาคม 2561, จากhttp://social.nesdb.go.th/social/sep/Book/2560/sufficiency.pdf
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). แผนแม่บทภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติ. สืบค้น 29 พฤษภาคม 2565, จาก http://nscr.nesdc.go.th/master-plans/
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2562). รายงานสรุปผลการดำเนินการตามยุทธศาสตร์ชาติ ประจำปี 2563. สืบค้น 29 พฤษภาคม 2565, จาก http://nscr.nesdc.go.th/nscr_report/
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2564). รายงานความก้าวหน้าเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนของประเทศไทย พ.ศ. 2559-2563. สืบค้น 27 พฤษภาคม 2565, จาก https://sdgs.nesdc.go.th/wp-content/uploads/2021/11/Thailands-SDGs-report-2016-2020-book_for-web-1.pdf
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565ก). เกี่ยวกับ SDGs. สืบค้น 27 พฤษภาคม 2565, จาก https://bit.ly/3wT2zL8
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565ข). กรอบความร่วมมือระหว่างไทยและสหประชาชาติ พ.ศ. 2565–2569. สืบค้น 30 พฤษภาคม 2565, จาก https://sdgs.nesdc.go.th/5-years-unsdcf/
เสกสรรค์ สนวา, และสุพัฒนา ศรีบุตรดี. (2560). การประยุกต์ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงกับการพัฒนาชุมชนในศตวรรษที่ 21. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์, 19(1), 153-168.
หอการค้าไทยและสภาหอการค้าแห่งประเทศไทย. (2565). คู่มือตัวชี้วัดผลลัพธ์การพัฒนาชุมชนที่ยั่งยืนด้วยการประยุกต์ใช้ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง. กรุงเทพฯ: ซี.เอ็ม.เอส พิมพ์ดิจิตอล.
อดิศร์ อิศรางกูร ณ อยุธยา. (2556). การดำเนินงานตามหลักเศรษฐกิจพอเพียงในระบบราชการ. สืบค้น 25 พฤษภาคม 2559, http://cse.nida.ac.th/main/images/6_Gov.pdf
อภิชัย พันธเสน. (2560). การวิจัยและพัฒนาเพื่อขับเคลื่อนเศรษฐกิจพอเพียงในภาพรวม. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
Annosi, M. C., Brunetta, F., Capo, F., & Heideveld, L. (2020). Digitalization in the agri-food industry: The relationship between technology and sustainable development. Management Decision, 58(8), 1737-1757. https://doi.org/10.1108/MD-09-2019-1328
Brundtland, G. H. (1987). Our common future, from one earth to one world. An overview by the world commission on environment and development. Retrieved June 7, 2022, from https://sustainabledevelopment.un.org/content/documents/5987our-common-future.pdf
Kantabutra, S., & Ketprapakorn, N. (2020). Toward a theory of corporate sustainability: A theoretical integration and exploration. Journal of Cleaner Production, 270. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2020.122292
Kantabutra, S., & Siebenhuner, T. (2011). Predicting Corporate Sustainability: A Thai Approach. Journal of Applied Business Research, 27(6), 123-134. https://doi.org/10.19030/jabr.v27i6.6471
Khunthongjan, S., & Wiboonpongse, A. (2010). A Study of Performance of SMEs in their Application of Sufficiency Economy Philosophy. GMSARN International Journal, 4, 177-182. http://gmsarnjournal.com/home/wp-content/uploads/2015/08/vol4no4-4.pdf
Sachs, J. D., Schmidt-Traub, G., Mazzucato, M., Messner, D., Nakicenovic, N., & Rockström, J. (2019). Six transformations to achieve the sustainable development goals. Nature sustainability, 2, 805-814.
Shone, J. J. (2014). The Sufficiency Economy Philosophy SEP and its international role in Sustainable Development as seen in application in the SEP model villages of the Lao P.D.R. and Timor-Leste. In the 3rd MSSRC International Conference on "Mekong Region and ASEAN in Transition: People and transborder issues. Ubon Ratchathani: Ubon ratchahani University and the University of Wisonsin (Madison).
Willis, K. (2016). International development planning and the sustainable development goals (SDGs), International Development Planning Review, 38(2), 105-111. https://doi.org/10.3828/idpr.2016.11
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2024 วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความหรือข้อคิดเห็นใดใดที่ปรากฏในวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงครามเป็นวรรณกรรมของผู้เขียน ซึ่งบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม


