แนวทางการมีส่วนร่วมของชุมชนมุสลิมในการออกใบอนุญาตจําหน่ายสุรา

ผู้แต่ง

  • เจษฎา อังกาบสี คณะจิตวิทยา มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต กรุงเทพฯ 10250
  • ปิยะฉัตร สื่อสุวรรณ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต กรุงเทพฯ 10250
  • ปราชญา อ่อนนาค สำนักวิจัย มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต กรุงเทพฯ 10250
  • นิติบดี ศุขเจริญ สำนักวิจัย มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต กรุงเทพฯ 10250 https://orcid.org/0000-0002-4495-8427

DOI:

https://doi.org/10.14456/psruhss.2026.4

คำสำคัญ:

การมีส่วนร่วม, ชุมชนมุสลิม , การออกใบอนุญาต , สุรา

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สร้างโมเดลชุมชนด้านการมีส่วนร่วมในการออกใบอนุญาตจำหน่ายสุรา ที่สอดคล้องกับจำนวนร้านค้าจำหน่ายสุราในเขตพื้นที่ และ 2) ศึกษาความเป็นไปได้ของโมเดลกับชุมชนมุสลิม กรุงเทพมหานคร ต้นแบบด้านการมีส่วนร่วมออกใบอนุญาตจำหน่ายสุรา ใช้รูปแบบการวิจัยเชิงคุณภาพ ภายใต้กรอบแนวคิดการมีส่วนร่วมของประชาชนตามแนวคิด Responsible Service of Alcohol (RSA) และหลักธรรมนูญสุขภาพชุมชน เก็บข้อมูลโดยการสนทนากลุ่ม จำนวน 6 กลุ่ม กับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 30 คน ประกอบด้วย เจ้าหน้าที่ภาครัฐ 15 คน (สรรพสามิต ตำรวจ สาธารณสุข และเทศกิจ) และผู้แทนชุมชนมุสลิม 15 คน (ผู้นำศาสนา/อิหม่าม ผู้นำชุมชน และสมาชิกชุมชน) คัดเลือกแบบเจาะจงในพื้นที่เขตวัฒนา คลองเตย และหนองจอก ซึ่งมีความหนาแน่นของร้านจำหน่ายสุรามาก ปานกลาง และน้อย ตามลำดับ เครื่องมือ คือ แบบสนทนากลุ่มกึ่งโครงสร้าง ที่ผ่านตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหา วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา และตรวจสอบความน่าเชื่อถือด้วยวิธี 3 เส้า

ผลการวิจัยพบว่า การมีส่วนร่วมของชุมชนมุสลิมสามารถดำเนินการได้ทั้งทางตรงและทางอ้อม ทางตรงประกอบด้วย 4 รูปแบบ ได้แก่ หนังสือยินยอมจากชุมชน การประชาพิจารณ์ การส่งผู้แทนชุมชนเข้าประชุม และการลงพื้นที่ของเจ้าพนักงาน แต่ยังขาดบทบัญญัติทางกฎหมายรองรับ ส่วนทางอ้อมใช้การรณรงค์ การดูแลสมาชิกด้วยหลักศาสนา และสัญญาเช่าห้ามจำหน่ายสุรา โมเดลที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วยความสัมพันธ์ของบุคคล 3 กลุ่ม คือ เจ้าหน้าที่ภาครัฐ ผู้จำหน่าย และประชาชนในพื้นที่ โดยอาศัยความเข้มแข็งของชุมชน หลักศาสนาและวัฒนธรรม พันธสัญญา และระบบสารสนเทศเชิงพื้นที่เป็นกลไกขับเคลื่อน เมื่อทดลองใช้กับ 3 ชุมชน พบว่า ทุกชุมชนเลือกแนวทางทางอ้อมโดยใช้หลักทางศาสนาเป็นแกนหลัก เนื่องจากไม่สามารถบังคับประชากรแฝงและผู้นับถือศาสนาอื่นได้ ทั้งภาครัฐยังไม่มีขั้นตอนสนับสนุนมติชุมชน คณะผู้วิจัยจึงเสนอให้แก้ไขเพิ่มเติมกฎกระทรวงการอนุญาตขายสุรา (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2565 ข้อ 4 และข้อ 6 เพื่อกำหนดให้ผู้ขอใบอนุญาตต้องแนบเอกสารแสดงความยินยอมของคณะกรรมการชุมชน และให้เจ้าพนักงานภาครัฐสอบถามความเห็นของชุมชนก่อนออกใบอนุญาตจำหน่ายสุรา

เอกสารอ้างอิง

กิจพิณิฐ อุสาโห, ปองสิน วิเศษศิริ, ฐิติกร หมายมั่น, มณฑา วิญญโสภิต, และ ยุพวรรณ นังคลาภิวัฒน์. (2564). การศึกษาบทบาทที่เป็นจริงของหน่วยงานรัฐและกลไกของรัฐในการบังคับใช้กฎหมาย เกี่ยวกับมาตรการควบคุมจุดจำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์รอบมหาวิทยาลัย. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย ฉบับสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 11(1), 208-218.

ผดุงศิษฏ์ ชำนาญบริรักษ์, ปรีขา ยะถา, บุญชอบ สิงห์คำ, กิตติศักดิ์ ไกรจันทร์, และ สุนีรัตน์ สิงห์คำ. (2564). การสร้างและการพัฒนามาตรการชุมชนเพื่อการควบคุมการบริโภคและการจำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในชุมชน ตำบลดงบัง อำเภอนาดูน จังหวัดมหาสารคาม. วารสารโรงพยาบาลมหาสารคาม, 18(2), 61-71.

พลเทพ วิจิตรคุณากร, สาวิตรี อัษณางค์กรชัย, กนิษฐา ไทยกล้า, สุพีชา รุ่งเรือง, ซูไฮมี บูยา, วรางคณา ด้วงแป้น, และวรินทร บุญญานุกูล. (2564). การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความหนาแน่นของจุดจำหน่ายสุราและพฤติกรรมการ บริโภคสุราในวัยรุ่นไทย ปี พ.ศ. 2550-2560 โดยใช้ Spatiotemporal analysis. ศูนย์วิจัยปัญหาสุรา (ศวส.). กรุงเทพฯ, 64 น.

มัสยิดอัตตักวา. (2560). ธรรมนูญสุขภาพชุมชนมุสลิมมัสยิดอัตตักวา อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ ฉบับที่ 1 พ.ศ. 2560. สืบค้น 20 มกราคม 2569 จาก, https://infocenter.nationalhealth.or.th/Ebook/massayitastakawa/book.html#p=2

วีรนุช ว่องวรรธนะกุล. (2553). การควบคุมการเข้าถึงเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ : นโยบายสาธารณะที่มีประสิทธิผลและความคุ้มค่า. วารสารวิจัยสาธารณสุข, 4(4), 578-580.

สุรศักดิ์ ไชยสงค์, บุณฑริกา บุญไชยแสน, ศิริพร หงษ์ทะนี, ศิรินันท์ ปะนะภูเต และนันทนัช ตั้งจาตุรโสภณ. (2556). การรับรู้และการปฏิบัติตามกฎหมายควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ของผู้จำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์รอบเขตมหาวิทยาลัยมหาสารคาม วิทยาเขตขามเรียง. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 31(3), 237-244.

อวิการัตน์ นิยมไทย. (2552). “เครื่องดื่มแอลกอฮอล์” สินค้าที่ต้องได้รับการควบคุม. จุลนิติ. 133-139.

อุดมศักดิ์ แซ่โง้ว. (2561). ผลของความหนาแน่นของจุดจำหน่ายแอลกอฮอล์ต่อพฤติกรรมการดื่มและผลกระทบ. วารสารวิจัยทางวิทยาศาสตร์สุขภาพ วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี จังหวัดนนทบุรี, 12(1), 129–139. https://he01.tci-thaijo.org/index.php/JHR/article/view/131787

Al-Ansari, B., Thow, A. M., Mirzaie, M., Day, C. A., & Conigrave, K. M. (2019). Alcohol policy in Iran: Policy content analysis. International Journal of Drug Policy, 73, 185-198. https://doi.org/10.1016/j.drugpo.2019.07.032

Arnstein, S. R. (1969) A Ladder of Citizen Participation. Journal of the American Institute of Planners, 35, 216-224. https://doi.org/10.1080/01944366908977225

Arnstein, S. R. (1969). A Ladder Of Citizen Participation. Journal of the American Institute of Planners. 35(4), 216–224.

Hofstrand, D. (2009). Understanding Profitability. Ag Decisions Makers. 2, C3–24. https://www.extension.iastate.edu/agdm/wholefarm/pdf/c3-24.pdf

Kypri, K., & Maclennan, B. (2014). Public participation in local alcohol regulation: Findings from a survey of N ew Z ealand communities. Drug and Alcohol Review, 33(1), 59-63. https://doi.org/10.1111/dar.12094

Melton City Council. (2017). Melton Council and Community Alcohol (Liquor) Policy Framework: Background Paper.

Nicholls, J., O'Donnell, R., Mahon, L., & Fitzgerald, N. (2022). ‘Give us the real tools to do our jobs’: views of UK stakeholders on the role of a public health objective for alcohol licensing. Public Health, 211, 122-127.

Pliakas, T., Egan, M., Gibbons, J., Ashton, C., Hart, J., & Lock, K. (2018). Increasing powers to reject licences to sell alcohol: Impacts on availability, sales and behavioural outcomes from a novel natural experiment evaluation. Preventive Medicine. 116, 87–93.

Reynolds, J., Engen, J., McGrath, M., Pashmi, G., Andrews, M., Egan, M., Lim, J., & Lock, K. (2017). Influences on public health contributions to alcohol licensing processes in local government in England: a mixed-methods study. The Lancet. 390, S77.

The Institute of Public Health in Ireland. (2022). Review of Alcohol Licensing. Retrieved January 25, 2026 from https://instituteofpublichealth.org/sites/default/files/resources/20220121_Review-of-alcohol-licensing_IPH_FINAL-for-website.pdf

Ure, C., Burns, E. J., Hargreaves, S. C., Hidajat, M., Coffey, M., de Vocht, F., ... & Cook, P. A. (2021). How can communities influence alcohol licensing at a local level? Licensing officers’ perspectives of the barriers and facilitators to sustaining engagement in a volunteer-led alcohol harm reduction approach. International Journal of Drug Policy, 98, 103412. https://doi.org/10.1016/j.drugpo.2021.103412

Vengateshwaran, C., & Madasamy, V. (2017). Social and Economic Problems of Alcohol Addiction in Urban. International Journal of Innovative Knowledge Concepts, 5(7), 118-122.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

30-06-2026

รูปแบบการอ้างอิง

อังกาบสี เ., สื่อสุวรรณ ป., อ่อนนาค ป., & ศุขเจริญ น. (2026). แนวทางการมีส่วนร่วมของชุมชนมุสลิมในการออกใบอนุญาตจําหน่ายสุรา. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 20(1), 52–66. https://doi.org/10.14456/psruhss.2026.4

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย