ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับแรงจูงใจในการเรียนภาษาจีนของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย ในพื้นที่อำเภอเกาะลันตา จังหวัดกระบี่
DOI:
https://doi.org/10.14456/psruhss.2026.5คำสำคัญ:
แรงจูงใจ, ปัจจัยภายใน , ปัจจัยภายนอก , ภาษาจีน , นักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย, พื้นที่อำเภอเกาะลันตาบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยภายในและปัจจัยภายนอกที่เกี่ยวข้องกับแรงจูงใจในการเรียนภาษาจีนของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายในพื้นที่อำเภอเกาะลันตา จังหวัดกระบี่ และเพื่อสังเคราะห์แนวทางในการพัฒนาการจัดการเรียนการสอนภาษาจีนให้เหมาะสมกับบริบทของพื้นที่และศักยภาพของผู้เรียน โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย ในพื้นที่อำเภอเกาะลันตา จังหวัดกระบี่ ทั้งหมด 3 แห่ง จำนวน 178 คน โดยใช้วิธีการสำรวจแบบเก็บข้อมูลจากประชากรทั้งหมด เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถามปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับแรงจูงใจในการเรียนภาษาจีน และแบบสัมภาษณ์กึ่งมีโครงสร้าง วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัย พบว่า ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับแรงจูงใจโดยรวมอยู่ในระดับมาก (x̄ = 3.69) โดยปัจจัยภายในมีค่าเฉลี่ยสูงกว่าปัจจัยภายนอก ปัจจัยภายในที่มีอิทธิพลสูงสุด 3 อันดับแรก ได้แก่ ความต้องการมีอาชีพที่ดีในอนาคต ความต้องการท้าทายในสิ่งที่แปลกใหม่ และความสนใจในภาพยนตร์จีน/ซีรีส์จีน ตามลำดับ สำหรับปัจจัยภายนอก พบว่า ด้านสังคมมีคะแนนเฉลี่ยสูงที่สุด รองลงมา คือ ด้านสถานศึกษา และด้านครอบครัว ตามลำดับ ผลการสัมภาษณ์ พบว่า นักเรียนมองว่าภาษาจีนช่วยเพิ่มโอกาสในการประกอบอาชีพในภาคการท่องเที่ยวและบริการของพื้นที่เกาะลันตา อีกทั้งความสนใจในสื่อบันเทิงจีนเป็นแรงจูงใจสำคัญในการเรียนรู้ภาษาจีน ผู้วิจัยจึงเสนอให้การจัดการเรียนการสอนเชื่อมโยงกับบริบทการท่องเที่ยว สื่อร่วมสมัย และการใช้ภาษาจีนในสถานการณ์จริง
เอกสารอ้างอิง
กัว ซู่ เฟิ่น และรัตนะ ปัญญาภา. (2567). ปัจจัยที่มีผลต่อแรงบันดาลใจในการเลือกเรียนภาษาจีนของนักเรียนโรงเรียนนารีนุกูล. วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น, 8(1), 63–74. https://doi.org/10.14456/jlgisrru.2024.5
ชิวหยิง วู และพิมพ์อุไร ลิมปพัทธ์. (2567). ปัจจัยที่มีผลต่อแรงจูงใจในการเรียนภาษาจีนของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนพนัสพิทยาคาร จังหวัดชลบุรี. วารสารวิจยวิชาการ, 7(3), 177–192. https://doi.org/10.14456/jra.2024.68
ชุติมา เข็มเจริญ และปริญญา มงคลพาณิชย์. (2568). การศึกษาแรงจูงใจที่มีผลต่อการเรียนภาษาจีนของนักเรียน โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. วารสารวิจยวิชาการ, 9(2), 155–175. https://doi.org/10.14456/jra.2026.36
ทัศนีย์ ชาติไทย. (2555). แรงจูงใจและความต้องการในการศึกษาต่อระดับบัณฑิตศึกษา (รายงานวิจัย). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
ธนาวดี ปิ่นประชานันท์, ชมพูนุท ภาณุภาส และจุฑาธิปต์ จันทร์เอียด. (2565). การพัฒนากิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์เพื่ออนุรักษ์วัฒนธรรมกลุ่มชาติพันธุ์อูรักลาโวยจ ในพื้นที่เกาะลันตา จังหวัดกระบี่. วารสารศิลปการจัดการ, 6(3), 1348-1368.
นริศ วศินานนท์. (2559). การศึกษาสภาพการจัดการเรียนการสอนภาษาจีนระดับอุดมศึกษาในประเทศไทย. วารสารจีนศึกษามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 9(2), 263-287.
ปุนญิศา คงทน. (2561). สภาพและปัจจัยที่ทำให้เกิดผลกระทบต่อแรงจูงใจในการเรียนภาษาจีนของนักเรียนไทยที่ประเทศจีน. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย ฉบับสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 8(1), 23-29.
แพรวา รัตนทยา. (2564). แรงจูงใจและกลวิธีการเรียนภาษาจีนของนักศึกษามหาวิทยาลัยแม่โจ้. วารสารการจัดการและพัฒนาท้องถิ่น มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 1(1), 1-9.
ภัทรภณ ศิลารักษ์. (2564). การปรับตัวบทบาทภาษาจีนภายใต้บริบทวิถีชีวิตปกติใหม่ในยุคศตวรรษที่ 21. วารสารวิชาการภาษาและวัฒนธรรมจีน, 8(1), 61-71.
ยุพกา ฟูกุชิม่า, กนกพร นุ่มทอง และสร้อยสุดา ณ ระนอง. (2556). ความนิยมในการเรียนภาษาญี่ปุ่นและภาษาจีนของนิสิตมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์: แรงจูงใจแตกต่างกันอย่างไร. วารสารญี่ปุ่นศึกษา, 30(1), 27-40.
เยาวลักษณ์ วิสุทธิ์สิริ, มนาภรณ์ บ้านเพิง และอัสมา ทรรศนะมีลาภ. (2564). การพัฒนาทักษะการพูดภาษาจีนโดยใช้กิจกรรมบทบาทสมมติกรณีศึกษาจากวิทยาลัยนานาชาติ วิทยาเขตสุราษฎร์ธานี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม, 20(3), 112-121. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/umt-poly/article/view/256321
วรทา รุ่งบานจิต, วราลี รุ่งบานจิต, วรนาถ แซ่เซ่น, วรากร แซ่พุ่น และภากร นพฤทธิ์. (2559). แรงจูงใจในการเรียนวิชาภาษาจีนของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา (รายงานวิจัย). ยะลา: มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.
ศุภิกา นิรัติศัย. (2561). ทัศนคติ แรงจูงใจ และพฤติกรรมการเรียนภาษาอังกฤษของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 9(2), 138-170.
สุภัทรา โยธินศิริกุล. (2560). การศึกษาเหตุผลในการเลือกเรียนและทัศนคติที่มีต่อการเรียนภาษาจีนกลางของนักศึกษามหาวิทยาลัยแม่โจ้. วารสารสุทธิปริทัศน์, 31(97), 63-75.
เหว๋ย อู๋ และวัลลภา เฉลิมวงศาเวช. (2565). ปัจจัยที่มีผลต่อแรงจูงใจในการเรียนวิชาภาษาจีนของนักเรียนโรงเรียนเอกชนสองภาษา ก. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 14(1), 408-422.
Deci, E. L., & Ryan, R. M. (1985). Intrinsic Motivation and Self-Determination in Human Behavior. New York: Plenum Press. http://dx.doi.org/10.1007/978-1-4899-2271-7
Dornyei, Z. (2001). Motivational Strategies in the Language Classroom. Cambridge: Cambridge University Press. http://dx.doi.org/10.1017/CBO9780511667343
Dornyei, Z. (2005). The Psychology of the Language Learner: Individual Differences in Second Language Acquisition. Mahwar, NJ: Lawrence Erlbaum.
Gardner, R. C. (1985). Social Psychology and Second Language Learning: The Role of Attitudes and Motivation. London: Edward Arnold. https://doi.org/10.1037/h0083787
Likert, R. (1932). A Technique for the Measurement of Attitudes. Archives of Psychology, 22(140), 1-55.
Lin, J., & Li, C. (2021). Characterizing English Language Literacy among Famous English Language Educators in China. Arab World English Journal, 12(1), 229-238. https://dx.doi.org/10.24093/awej/vol12no1.16
Ryan, R. M., & Deci, E. L. (2000). Intrinsic and Extrinsic Motivations: Classic Definitions and New Directions. Contemporary Educational Psychology, 25(1), 54-67. https://doi.org/10.1006/ceps.1999.1020
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความหรือข้อคิดเห็นใดใดที่ปรากฏในวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงครามเป็นวรรณกรรมของผู้เขียน ซึ่งบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม
