ผลการจัดประสบการณ์ด้วยการเรียนรู้โดยใช้สมองเป็นฐานร่วมกับบอร์ดเกม เพื่อพัฒนาทักษะพื้นฐานทางคณิตศาสตร์ของเด็กอนุบาล
คำสำคัญ:
การเรียนรู้โดยใช้สมองเป็นฐาน, บอร์ดเกม, ทักษะพื้นฐานทางคณิตศาสตร์บทคัดย่อ
การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อพัฒนาแผนการจัดประสบการณ์ด้วยการเรียนรู้โดยใช้สมองเป็นฐานร่วมกับบอร์ดเกมเพื่อพัฒนาทักษะพื้นฐานทางคณิตศาสตร์ของเด็กอนุบาล และ 2. เพื่อเพื่อเปรียบเทียบทักษะพื้นฐานทางคณิตศาสตร์ของเด็กอนุบาลก่อนและหลังได้รับการจัดประสบการณ์การเรียนรู้โดยใช้สมองเป็นฐานร่วมกับบอร์ดเกม เป็นการวิจัยเชิงปริมาณกึ่งทดลองมีเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย แผนการจัดประสบการณ์ แบบประเมินความเหมาะสมของแผนการจัดประสบการณ์ และแบบวัดทักษะพื้นฐานทางคณิตศาสตร์ โดยมีกลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนอนุบาล 2/2 จำนวน 30 คน ได้มาโดยวิธีการสุ่มแบบกลุ่ม โดยใช้ห้องเรียนเป็นหน่วยสุ่ม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล แล้วนำข้อมูลที่รวบรวมได้จากเครื่องมือการวิจัยมาวิเคราะห์โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ประกอบด้วย ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และเปรียบเทียบโดยการทดสอบค่าที ผลการวิจัยพบว่า 1) แผนการจัดประสบการณ์ด้วยการเรียนรู้โดยใช้สมองเป็นฐานร่วมกับบอร์ดเกม เพื่อพัฒนาทักษะพื้นฐานทางคณิตศาสตร์ของเด็กอนุบาลในภาพรวมมีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด (x̅= 4.55, S.D. = 0.51) เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด ได้แก่ ด้านสื่อการเรียนรู้ (x̅= 4.78, S.D. =0.38) รองลงมา คือ ด้านกิจกรรมการเรียนรู้ (x̅= 4.61, S.D. =0.48) ด้านความสอดคล้องของแผนกับหลักสูตร (x̅= 4.58, S.D. = 0.58) ด้านจุดประสงค์และสาระการเรียนรู้ (x̅= 4.44, S.D. =0.58) ด้านความเป็นไปได้และความเหมาะสมในการนำไปใช้จริง (x̅= 4.40, S.D. =0.58) ตามลำดับ ส่วนด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด คือ ด้านการวัดและประเมินผล (x̅= 4.33, S.D. = 0.58) ตามลำดับ และ 2) เด็กอนุบาลที่ได้รับการจัดประสบการณ์กโดยใช้สมองเป็นฐานร่วมกับบอร์ดเกม มีทักษะพื้นฐานทางคณิตศาสตร์หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรการศึกษาปฐมวัย พุทธศักราช 2560. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
กนกพร บัวแก้ว. (2565). การพัฒนารูปแบบการจัดการประสบการณ์ ตามทฤษฎีสมองเป็นฐาน (BBL) ผสานแนวคิดการใช้ปัญญาเป็นฐานในการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ ของเด็กปฐมวัย ระดับชั้นอนุบาลปีที่ 1. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์. 9(3), 313-326.
จิราภรณ์ แก้วพรม. (2564). การพัฒนาทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ด้วยการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้สมองเป็นฐานสำหรับเด็กปฐมวัย. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
ฐิติพล ขําประถม. (2558). บอรดเกมธุรกิจแนวใหมที่กําลังเติบโต. คม ชัด ลึก.
ปาริชาต ชิ้นเจริญ. (2564). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้บอร์ดเกมเป็นฐานที่ส่งเสริมความฉลาดรู้ด้านระบบนิเวศ สำหรับ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. (การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์ศึกษา). มหาวิทยาลัย นเรศวร: พิษณุโลก.
พรพิไล เลิศวิชา. (2558). การพลิกโฉมโรงเรียน ป.1 อ่านออก เขียนได้ ใน 1 ปี. กรุงเทพฯ: สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา.
พิมพจี เย็นอุรา (2562).การพัฒนาทักษะพื้นฐานทางคณิตศาสตร์ของเด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดกิจกรรมสร้างสรรค์เพื่อการเรียนรู้. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์วิโรฒ: กรุงเทพมหานคร.
ดารารัตน์ อุทัยพยัคฆ์ และคณะ. (2568). การพัฒนาพฤติกรรมทางสังคมของเด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเล่นเกมเบ็ดเตล็ดประกอบสถานการณ์จำลอง. สาขาวิชา การศึกษาปฐมวัย มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร.
ทิศนา แขมมณี. (2560). ศาสตร์การสอน.องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 8). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
โรงเรียนพระหฤทัยสวรรคโลก. (2567). รายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษา (SAR) ปีการศึกษา 2566. รายงานผลการประเมินพัฒนาการเด็กปฐมวัย ปีการศึกษา 2567 โรงเรียนพระหฤทัยสวรรคโลก.
วราภรณ์ ลิ้มเปรมวัฒนา และกันตภณ ธรรมวัฒนา. (2560). พฤติกรรมในการเล่นเกมกระดานและองค์ประกอบของปัจจัยทางด้านผลกระทบจากการเล่นของวัยรุ่นในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารวิจัยสังคม, 40(2), 107-132.
ศิริพร ศรีจันทะ. (2562). การสร้างและใช้เกม เพื่อการเรียนรู้แบบ Active Learning สู่ชั้นเรียน : สร้างห้องเรียนยุคใหม่ให้เปี่ยมไปด้วยความสุข. คณะคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย.
สุภาวดี นาคสวัสดิ์ และคณะ. (2563). การวิเคราะห์ความต้องการจำเป็นพฤติกรรมการเรียนรู้ด้วยตนเองของนักศึกษาครูในยุคดิจิทัล. วารสารวิจัยและพัฒนาการศึกษา, 15(3), 45-60.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี สสวท. (2563). จากการปรับปรุงมาตราฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัด.กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560). กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
หลักสูตรการศึกษาปฐมวัย (2560). การพัฒนาเด็กปฐมวัยตามแนวพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 (ฉบับที่แก้ไข เพิ่มเติม). กรุงเทพฯ. สถาบันแห่งชาติเพื่อการศึกษาสำหรับเด็กปฐมวัย สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2565). คำอธิบายพระราชบัญญัติการพัฒนาเด็กปฐมวัย พ.ศ. 2562. สืบค้นเมื่อ 5 มีนาคม 2565, จาก http://www.onec.go.th/th.php/book/Bo. สืบค้นเมื่อ 5 มีนาคม 2565, จาก
Bruner, J. S. (1966). Toward a Theory of Instruction. Cambridge: Harvard University Press.
Caine, R. N., & Caine, G. (1990). Understanding a brain-based approach to learning and teaching. Educational Leadership.
Clements, D. H., & Sarama, J. (2009). Learning and Teaching Early Math: The Learning Trajectories Approach. New York: Routledge.
Jensen, E. (2000). Brain-Based Learning. San Diego, CA: The Brain Store Publishing.
Lackney,J. A. & Jacobs,P.J. (2002).Teachers as placemakers Investigating teachers’ use of the physical learning environment in
instructional design. (Report). ERIC.
Myrah, G. E., & Erlauer, L. (1999). The benefits of brain research: One district’s story. The High School Magazine.
OECD (2023). PISA 2022 results (VolumeI): The state of learning and equity in education. OECD Publishing.
Play Academy (2017). Theory of games and economic behavior. Princeton University Press.
Piaget (1969). The Psychology of the Child. Basic Books, New York.
Tyler, Ralph W. (1975). Basic principles of curriculum and instruction. Chicago: The University of Chicago Press.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารช่อพะยอม
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
