แนวทางการพัฒนาศักยภาพการจัดการการท่องเที่ยว ตลาดนํ้าอัมพวา อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
คำสำคัญ:
ศักยภาพ, การจัดการการท่องเที่ยว, ตลาดน้ำอัมพวาบทคัดย่อ
การวิจัยเรื่องแนวทางการพัฒนาศักยภาพการจัดการการท่องเที่ยวตลาดนํ้าอัมพวา อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาพฤติกรรมการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวชาวไทยและชาวต่างประเทศที่เดินทางมาท่องเที่ยวตลาดนํ้าอัมพวา อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม 2) เพื่อศึกษาระดับศักยภาพการจัดการการท่องเที่ยวตลาดนํ้าอัมพวา อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม 3) เพื่อศึกษาแนวทางสำหรับการพัฒนาศักยภาพการจัดการการท่องเที่ยวในตลาดนํ้าอัมพวา อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม ของเจ้าหน้าที่ภาครัฐ ผู้ประกอบการธุรกิจ นักท่องเที่ยวชาวไทยและชาวต่างประเทศ กลุ่มตังอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้คือ นักท่องเที่ยวชาวไทยและชาวต่างชาติ 385 คน โดยการเก็บข้อมูลแบบบังเอิญ และทำการเก็บข้อมูลแบบเจาะจง
จำนวน 17 คน จาก เจ้าหน้าที่ภาครัฐ นักท่องเที่ยวชาวไทยและชาวต่างประเทศ และผู้ประกอบการธุรกิจ ผลการศึกษาพบว่า 1) พฤติกรรมการท่องเที่ยวพบว่ากลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่ มีรูปแบบการเดินทางโดยรถยนต์ส่วนตัว กิจกรรมการท่องเที่ยวที่สนใจคือกิจกรรมชมวิถีตลาดนํ้าอัมพวา ช่องทางการได้รับข้อมูลการท่องเที่ยวจากข้อมูลข่าวสารจากช่องทางสื่อสังคมออนไลน์ 2) ศักยภาพการจัดการการท่องเที่ยวพบว่าทุก ด้าน มีระดับศักยภาพในเกณฑ์ระดับมาก ได้แก่ การเข้าถึงและการเดินทาง สิ่งอำนวยความสะดวกและที่พักกิจกรรมการดำเนินงาน และแพ็คเก็จที่มีให้บริการ และการให้บริการอื่นๆ 3) แนวทางในการพัฒนาศักยภาพการจัดการการท่องเที่ยวในตลาดนํ้าอัมพวา พบว่า 1) ควรเพิ่มการเดินทางมายังตลาดนํ้าอัมพวาโดยทางรถไฟ ควรมีการจัดทำแผ่นพับที่เป็นเวอร์ชันภาษาอังกฤษและภาษาจีน 2) ควรมีการจัดการระบบนํ้าประปาเพื่อให้นํ้าไหลเป็นปกติ เพิ่มห้องสุขา ถังขยะ
และจัดการระบบ Wi-Fi ให้ดีขึ้น 3) คุณภาพและความเหมาะสมของที่พักและอาหารควรมีมาตรฐานที่เหมาะสมกับราคา และเพียงพอแก่นักท่องเที่ยวโดยเฉพาะวันเสาร์ อาทิตย์ 4) ควรมีการเพิ่มกิจกรรมการปั่นจักรยานเส้นทางริมคลอง เพื่อชมธรรมชาติ ตลอดจนสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ กิจกรรมการชมหิ่งห้อยในยามคํ่าคืน ควรจัดการสิ่งแวดล้อมที่เหมาะสมกับวิถีชีวิตของหิ่งห้อย 5) รูปแบบและราคาแพ็คเก็จการให้บริการท่องเที่ยวตลาดนํ้าอัมพวา ควรมีความเหมาะสม 6) ควรจัดหาข้อมูลการท่องเที่ยว ธนาคาร ตู้เอทีเอ็ม แก่นักท่องเที่ยว 7) การประชาสัมพันธ์ คุณภาพและราคาของอาหาร ห้องสุขาสาธารณะและจัดหาถังขยะเพิ่มขึ้น ทั้งภาครัฐและเอกชน คำสำคัญ : ศักยภาพ, การจัดการการท่องเที่ยว, ตลาดนํ้าอัมพวา
เอกสารอ้างอิง
กาญจนา กาแก้ว. (2558). พฤติกรรมการท่องเที่ยวชาวไทยที่สวนเกษตร จังหวัดระยอง. ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการการท่องเที่ยว คณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต.
กิตติศักดิ์ กลิ่นหมื่นไวย.(2561). การศึกษาศักยภาพและสร้างรูปแบบเส้นทางการท่องเที่ยวชุมชนและมัคคุเทศก์ท้องถิ่น การท่องเที่ยวชุมชนเทศบาลตำบลนาครัว อำเภอแม่ทะ จังหวัดลำปาง. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยธนบุรี ปีที่ 12 ฉบับที่ 28 เดือนพฤษภาคม – สิงหาคม 2561.
กัลยา วานิชย์บัญชา.(2545). การวิเคราะห์สถิติ: สถิติสำหรับการบริหารและวิจัย. (พิมพ์ครั้งที่ 6): บริษัทธรรมสาร จำกัด.
กัลยา สว่างคง.(2559). การสำรวจแหล่งธรรมชาติการท่องเที่ยวทางธรรมชาติในจังหวัดสระบุรี.
ธัญญา กาศรุณ ชุลีวรรณ ปราณีธรรม และจารีย์ พรหมณะ. (2561). การพัฒนารูปแบบกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ โดยการมีส่วนร่วมของชุมชนเมืองเวียงสระ.วารสารช่อพะยอม ปีที่ 29 ฉบับที่ 2 (มิถุนายน – ตุลาคม) พ.ศ. 2561.
ธนัชชา ฤทธิ์เดช. (2558). แนวทางการพัฒนากิจกรรมการท่องเที่ยวและแหล่งท่องเที่ยวให้เกิดความยั่งยืน ของตลาดนํ้าอัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม.วารสารการบริการและการท่องเที่ยวไทย. ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 (กรกฎาคม – ธันวาคม 2558).
เนาวรัตน์ พลายน้อย และคณะ. (2538). พฤติกรรมการท่องเที่ยวภายในประเทศของนักท่องเที่ยวชาวไทย จังหวัดนครปฐม. โรงพิมพ์สถาบันพัฒนาการ: สาธารณสุขอาเซียน มหาวิทยาลัยมหิดล ศาลายา.
บุญเลิศ จิตตั้งวัฒนา. (2549). การพัฒนาและการอนุรักษ์แหล่งท่องเที่ยว. เชียงใหม่: คณะมนุษย์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ศิวฤทธิ์ พงศกรรังศิลป์ และพิมพ์ลภัส พงศกรรังศิลป์. (2561). พฤติกรรมและความรับผิดชอบต่อสิ่งแวดล้อมของนักท่องเที่ยวชาวไทยในแหล่งท่องเที่ยวทางทะเลและชายหาดกรณีศึกษา เกาะสมุย จังหวัดราษฎร์ธานี. วารสารวิชาการ Veridian E-Journal, Silpakorn University ปีที่ 11 ฉบับที่ 2 เดือนพฤษภาคม - สิงหาคม 2561.
