ข้อบัญญัติท้องถิ่นต้นแบบเพื่อส่งเสริมชุมชนในการปลูกไม้ยืนต้น เพื่อลดสภาวะโลกร้อน
คำสำคัญ:
สภาวะโลกร้อน, ไม้ยืนต้น, ข้อบัญญัติท้องถิ่นบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาสภาพปัญหาอุปสรรค ข้อจำกัดของกลไกทางกฎหมายในการฅ
ส่งเสริมชุมชนปลูกไม้ยืนต้นเพื่อลดสภาวะโลกร้อน และ 2. เพื่อจัดทำร่างข้อบัญญัติท้องถิ่นต้นแบบเพื่อส่งเสริมชุมชน
ในการปลูกไม้ยืนต้นเพื่อลดสภาวะโลกร้อน เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพประกอบด้วยการวิจัยเอกสาร การสัมภาษณ์
เชิงลึก การมีส่วนร่วมออกแบบ- ร่วมออกแบบ และการรับฟังความคิดเห็น
ผลการวิจัยพบว่า 1. ปัญหาอุปสรรค และข้อจำกัดของกลไกทางกฎหมายในการส่งเสริมชุมชนปลูกไม้ยืนต้นเพื่อลดสภาวะโลกร้อน ปัญหาอุปสรรคเกิดบทบาทขององค์กรปกครองท้องถิ่นและหน่วยงานภาครัฐอื่นๆ มีโครงสร้างการทำงานที่ซํ้าซ้อน และทับซ้อนกันในพื้นที่ความรับผิดชอบ และอำนาจหน้าที่ขององค์กรดังกล่าวไว้ชัดเจน แต่ไม่สามารถนำไปปฏิบัติได้อย่างเต็มที่ด้วยอำนาจศักดิ์ของกฎหมายและข้อบังคับ 2. ร่างข้อบัญญัติท้องถิ่นต้นแบบเพื่อส่งเสริมชุมชนในการปลูกไม้ยืนต้นเพื่อลดสภาวะโลกร้อน การร่างข้อบัญญัติเพื่อต้นแบบการส่งเสริมชุมชนปลูกไม้ยืนต้นเพื่อลดสภาวะโลกร้อนได้รับความเห็นชอบจากหน่วยงานและประชาชนในพื้นที่เป็นอย่างดี และมีความตระหนักถึงภัยธรรมชาติที่จะเกิดขึ้นในอนาคต คำสำคัญ : สภาวะโลกร้อน, ไม้ยืนต้น, ข้อบัญญัติท้องถิ่น
เอกสารอ้างอิง
เกศราภรณ์ สัตยาชัย. (2553). การนำนโยบายเพิ่มพื้นที่สีเขียวของกรุงเทพมหานครไปปฏิบัติ. วิทยานิพนธ์ ปริญญาดุษฏีบัณฑิต
สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ฉกาจ ลายทอง. (2552). เครือข่ายกับศักยภาพขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น: รูปแบบเทศบาลในปรเทศไทย. วิทยานิพนธ์
ปริญญาดุษฏีบัณฑิตสาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหาร ศาสตร์
บัญชา พุฒิวนากุล. (2561). การนำนโยบายแก้ปัญหาความยากจนไปฏิบัติโดยองค์กรเครือข่ายในจังหวัดกาฬสินธุ์วิทยานิพนธ์ปริญญา
ดุษฏีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น
ยศ สันตสมบัติ. “สิทธิชุมชน พัฒนาการและการปรับกระบวนทัศน์ทางมานุษยวิทยา”, 2561,อ้างถึงในศูนย์วิจัยกฎหมายและพัฒนา
คณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย,(ออนไลน์) เข้าถึงได้จาก http://www.nhrc.or.th/getattachment/b4ac3fee-f561-4bd6-a674-9250c155c2f8/.aspx
สุนีย์ มัลลิกะมาลย์. (2542). การบังคับใช้กฎหมายสิ่งแวดล้อม. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์นิติธรรม.
สุนีย์ มัลลิกะมาลย์. (2545). รัฐธรรมนูญกับการมีส่วนร่วมของชุมชนในการพิทักษ์รักษาทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม.
กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุนีย์ มัลลิกะมาลย์ และพราวพรรณราย มัลลิกะมาลย์. (2555). แนวทางการส่งเสริมการมีส่วนร่วมของ ชุมชนในการเพิ่มพื้นที่สีเขียวในชุมชนเมืองเพื่อลดสภาวะโลกร้อน. กรุงเทพฯ : สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
สุนีย์ มัลลิกะมาลย์. (2560). วิธีวิทยาการวิจัยทางนิติศาสตร์และสังคมศาสตร์. กรุงเทพมหานคร : อาร์ทิพา เนีย.
Robinson Meyer, “The Best Technology for Fighting Climate Change? Trees”, [Online], 2015), เข้าถึง ได้จาก https://
www.theatlantic.com/technology/archive/2015/02/the-best-technology-for-fighting-climate-change-trees/385304/
อนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (UnitedNations Framework Convention on Climate Change : UNFCCC) ค.ศ. 1992
พิธีสารเกียวโต (Kyoto Protocol) ค.ศ.1997
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560
พระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม พ.ศ. 2535
พระราชบัญญัติกำหนดแผนและขั้นตอนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2542 และแก้ไขเพิ่มเติมถึงฉบับที่ 2 พ.ศ. 2549
พระราชบัญญัติสวนป่า พ.ศ. 2535 และพระราชบัญญัติสวนป่า (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2558
พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 8) พ.ศ. 2562
พระราชบัญญัติหลักประกันทางธุรกิจ พ.ศ. 2558
กฎกระทรวงกำหนดให้ทรัพย์สินอื่นเป็นหลักประกัน พ.ศ. 2561
