การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้ภาษาจีนผ่านการเรียนรู้แบบการลงมือทำ

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่อง การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้ภาษาจีนผ่านการเรียนรู้แบบการลงมือทำ (Learning by Doing) มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบการเรียนรู้ภาษาจีนผ่านการเรียนรู้แบบการลงมือทำ เพื่อศึกษาประสิทธิภาพด้านทักษะภาษาจีนของผู้เรียนที่ผ่านการเรียนรู้แบบการลงมือทำ รวมถึงเพื่อศึกษาความพึงพอใจของผู้เรียนที่มีต่อรูปแบบการเรียนรู้แบบการลงมือทำ โดยมีกลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการกำหนดรูปแบบการเรียนรู้ภาษาจีนผ่านการเรียนรู้แบบการลงมือทำ ได้แก่ ผู้สอนและกลุ่มผู้ทรงคุณวุฒิทางด้านภาษาจีนระดับอุดมศึกษา จำนวน 12 คน และกลุ่มนักศึกษาที่ฝึกปฏิบัติงาน สาขาวิชาภาษาจีน ในกลุ่มธุรกิจทราเวลรีเทล ปีการศึกษา 2562 จำนวน 75 คน โดยวิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีการจำแนกชนิดข้อมูล (Typological Analysis) แบบการวิเคราะห์สารระบบ (Taxonomy Analysis) กระบวนการทางสถิติ และโดยใช้สถิติ t – test แบบ Dependent Sample ตามลำดับ ผลการดำเนินการวิจัยพบว่า 1) รูปแบบการสร้างกิจกรรมการเรียนรู้แบบ Learning by doing ที่เหมาะสมในการสร้างประสบการณ์และทักษะทางด้านภาษาจีนให้แก่นักศึกษาหลักสูตรภาษาจีน ควรเป็นรูปแบบการสร้างกิจกรรมที่ผู้เรียนได้เรียนรู้และเข้าใจเนื้อหาโดยง่ายผ่านประสบการณ์จริงภายในชั้นเรียน นอกชั้นเรียน หรือสถานประกอบการ เสริมสร้างทักษะที่จำเป็นในการทำงาน หรือการพัฒนาตนเองแก่ผู้เรียน มีการ บูรณาการความรู้ด้านภาษาจีนกับความรู้ด้านอื่น ๆ และสร้างโอกาสในการเรียนรู้จากเจ้าของภาษาโดยตรง 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาภายหลังได้รับการจัดการเรียนรู้แบบการเรียนรู้แบบการลงมือทำ มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงกว่าก่อนได้รับการเรียนรู้แบบการลงมือทำ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 3) ผู้เรียนมีความพึงพอใจต่อรูปแบบการเรียนรู้แบบการลงมือทำ ในภาพรวมอยู่ในระดับ มากที่สุด มีค่าเฉลี่ยเลขคณิตเท่ากับ 4.61 เมื่อพิจารณาเป็นรายข้อ พบว่า อยู่ในระดับมากที่สุดทุกข้อ คำสำคัญ: การเรียนรู้ภาษาจีน, การเรียนรู้แบบการลงมือทำ