การศึกษาเพื่อพัฒนาเกณฑ์ในการออกแบบโรงอาหารของมหาวิทยาลัย หลังการแพร่ระบาดของโรคโควิด -19

บทคัดย่อ

การศึกษาเพื่อพัฒนาเกณฑ์ในการออกแบบโรงอาหารของมหาวิทยาลัยหลังการแพร่ระบาดของโรคโควิด – 19 มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาข้อกำหนด กฎหมายและมาตรการของประเทศไทย 2) เพื่อวิเคราะห์เปรียบเทียบข้อบังคับและมาตรการด้านสาธารณสุขของโรงอาหารเพื่อลดการแพร่ระบาดของโรคโควิด – 19 ทั้งในประเทศและระดับนานาชาติ และ 3) เพื่อพัฒนาเกณฑ์ในการออกแบบพื้นที่โรงอาหารของมหาวิทยาลัยในประเทศไทยภายหลังการแพร่ระบาดของโรคโควิด – 19 โดยการวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) ที่ได้มีการกำหนดกรอบและขอบเขตของระเบียบวิธีวิจัยแบบการวิจัยเชิงเอกสาร (Documentary Research) ซึ่งมีกระบวนการศึกษาและวิเคราะห์ข้อมูลจากการทบทวนข้อกฎหมาย ข้อกำหนด มาตรการ และทฤษฎีที่เกี่ยวข้องทั้งในประเทศไทยรวมถึงในระดับนานาชาติ เพื่อให้ทราบโครงสร้างของเกณฑ์ในการออกแบบโรงอาหารของมหาวิทยาลัยในประเทศไทยเพื่อป้องกันและลดการแพร่ระบาดของโรคโควิด – 19 จากการศึกษาพบว่าสามารถแบ่งหัวข้อเพื่อพิจารณาเกณฑ์ในการออกแบบโรงอาหารมหาวิทยาลัยได้ 3 เกณฑ์ คือ 1) เกณฑ์การจัดพื้นที่ภายในโรงอาหาร 2) เกณฑ์การออกแบบพื้นที่เพื่อการติดตั้งวัสดุอุปกรณ์ที่ใช้ในโรงอาหาร และ 3) เกณฑ์การระบายอากาศของอาคารโรงอาหาร โดยเกณฑ์การจัดพื้นที่ภายในโรงอาหารจะต้องมีการเว้นระยะห่างระหว่างบุคคลอย่างน้อย 1–2 เมตร และเว้นระยะระหว่างโต๊ะอาหาร 2–4 เมตร รวมถึงกำหนดให้ทางเข้า–ออกของโรงอาหารเป็นคนละทาง และกำหนดให้มีทางสัญจรทางเดียว การติดตั้งอุปกรณ์ที่ใช้ในโรงอาหารจะต้องมีการออกแบบพื้นที่รองรับจุดบริการทำความสะอาดมืออย่างเพียงพอและมีพื้นที่ในการติดป้ายประชาสัมพันธ์มาตรการต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการป้องกันโรคอย่างทั่วถึง ทั้งนี้จะต้องมีการคำนึงถึงการออกแบบพื้นที่ภายนอกอาคารโดยให้มีหลังคาคลุมในส่วนที่มีการขายอาหารหรือติดตั้งร่มเหนือพื้นที่โต๊ะอาหาร และให้มีพื้นที่สำหรับเก็บอุปกรณ์ทำความสะอาดอย่างเพียงพอ ในส่วนของเกณฑ์การออกแบบพื้นที่เพื่อการระบายอากาศ จะต้องสามารถทำให้ลมพัดผ่านได้ (Cross ventilation) คือกำหนดให้มีช่องเปิดอย่างน้อย 2 ด้าน โดยให้มีระยะห่างระหว่างช่องเปิดไม่เกิน 15.00 เมตร ในกรณีที่มีช่องเปิดได้เพียงด้านเดียว จะต้องทำการเปิดช่องเปิดตลอดแนวผนัง ซึ่งความสูงของห้องจะต้องไม่เกินสองเท่าของความกว้างของห้องนั้น ในกรณีที่มีการติดตั้งระบบปรับอากาศจะต้องมีช่องเปิดสำหรับระบายอากาศและคำนึงถึงทิศทางการเคลื่อนที่ไม่ให้อากาศระบายออกจากภายในสู่ภายนอกไปสู่บริเวณที่มีผู้อื่นใช้งานอยู่ ในกรณีที่เป็นระบบหมุนเวียนอากาศกลับมาใช้ใหม่ จะต้องติดตั้งพัดลมดูดอากาศในห้องน้ำและห้องครัว ซึ่งจะต้องเปิดให้มีการระบายอากาศตลอดเวลา โดยออกแบบกำหนดทิศทางการระบายอากาศจากพื้นที่สะอาดไปยังพื้นที่สะอาดน้อยกว่า และช่องระบายอากาศเข้าและออกควรเว้นระยะห่างอย่างน้อย 5 เมตร เพื่อลดการหมุนเวียนเอาอากาศที่ระบายออกกลับเข้ามาสู่อาคารน้อยที่สุด คำสำคัญ: โรงอาหารมหาวิทยาลัย, โควิด - 19, เกณฑ์การออกแบบโรงอาหาร, การระบายอากาศในโรงอาหาร