การศึกษาสภาพปัญหาการเรียนภาษาจีนสำหรับผู้พิการทางสายตา โรงเรียนการศึกษาคนตาบอด จังหวัดขอนแก่น ประเทศไทย

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัญหาการเรียนภาษาจีนของผู้พิการทางสายตา โรงเรียนการศึกษาคนตาบอด จังหวัดขอนแก่น 2) ศึกษาความสำคัญทางการเรียนภาษาจีนสำหรับผู้พิการทางสายตา 3) ศึกษาความต้องการในการเรียนภาษาจีนสำหรับผู้พิการทางสายตา กลุ่มเป้าหมาย คือ ผู้บริหารโรงเรียน จำนวน 1 คน ครูผู้สอนเด็กที่มีความพิการทางสายตา จำนวน 1 คน และเด็กที่มีความพิการทางสายตา จำนวน 6 คน ในโรงเรียนการศึกษาคนตาบอด จังหวัดขอนแก่น รวมจำนวนทั้งสิ้น 8 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลในการวิจัยครั้งนี้ มีแบบสัมภาษณ์ และแบบสังเกตโดยเข้าร่วม ผลการวิจัยพบว่า ช่วงระยะเวลาที่เด็กที่มีความบกพร่องทางสายตาเรียนที่โรงเรียนพิเศษ ยังไม่ค่อยมีโอกาสได้เรียนภาษาจีนเหมือนนักเรียนปกติ ปัจจุบันนี้นักเรียนปกติส่วนใหญ่จะได้เรียนภาษาจีนตั้งแต่ชั้นอนุบาล เมื่อเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น นักเรียนปกติจะมีพื้นฐานทางการเรียนภาษาจีน แต่เด็กที่มีความบกพร่องทางสายตาจะไม่มีพื้นฐาน ดังนั้นถ้าเด็กที่มีความบกพร่องทางสายตาเข้าเรียนกับนักเรียนปกติในโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นจะรู้สึกค่อนข้างยาก ส่วนขณะนี้โรงเรียนการศึกษาคนตาบอดยังไม่มีครูประจำที่สอนภาษาจีนให้เด็กที่มีความบกพร่องทางสายตาและไม่มีหนังสือและเอกสารทางการเรียนภาษาจีนสำหรับเด็กที่มีความบกพร่องทางสายตา นอกจากนี้ยังไม่มีการวิจัยวิธีการเรียนการสอนภาษาจีนสำหรับเด็กที่มีความบกพร่องทางสายตา ดังนั้นนักเรียนตาบอดจะมีปัญหาทางการเรียนภาษาจีนมาก เช่นนักเรียนที่มีความพิการทางสายตาเขียนอักษรจีนไม่ได้ และอ่านภาษาจีนไม่ได้
คำสำคัญ: สภาพปัญหา, ภาษาจีน, ผู้พิการทางสายตา