การออกแบบตราสัญลักษณ์การแสดงเซิ้งเครื่อง ชุมชนตำบลหนองบัว อำเภออาจสามารถ จังหวัดร้อยเอ็ด

ผู้แต่ง

  • กิตติพงษ์ พลทิพย์ คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด
  • พิกุล มีมานะ วิทยาลัยสงฆ์ร้อยเอ็ด มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • พรหมลิขิต อุรา คณะบริหารธุรกิจและการบัญชี มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ
  • สินทรัพย์ ยืนยาว คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์
  • ดิษฐพล ใจซื่อ วิทยาลัยพยาบาลศรีมหาสารคาม คณะพยาบาลศาสตร์ สถาบันพระบรมราชชนก

คำสำคัญ:

ตราสัญลักษณ์, เซิ้งเครื่อง, การแสดงพื้นบ้าน

บทคัดย่อ

เซิ้งเครื่อง เป็นศิลปะการแสดงที่นิยมละเล่นของชุมชนตำบลหนองบัว อำเภออาจสามารถ จังหวัดร้อยเอ็ด ชุมชนมีการสืบสานพัฒนาและต่อยอดศิลปะการแสดงเซิ้งเครื่องอย่างต่อเนื่อง งานวิจัยเชิงคุณภาพนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อออกแบบ สร้าง และประเมินผลตราสัญลักษณ์การแสดงเซิ้งเครื่องชุมชนตำบลหนองบัว อำเภออาจสามารถ จังหวัดร้อยเอ็ด แบ่งการวิจัยเป็น 3 ขั้นตอน ได้แก่ 1) ขั้นตอนการออกแบบตราสัญลักษณ์ 2) ขั้นตอนการสร้างตราสัญลักษณ์ และ 3) ขั้นตอนการประเมินผลตราสัญลักษณ์ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการสนทนากลุ่ม ตามแนวทางการคิดเชิงออกแบบของมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด (2010) ประกอบด้วย (1) การเข้าใจกลุ่มเป้าหมายอย่างลึกซึ้ง (2) การตีกรอบปัญหา (3) การระดมความคิด (4) การสร้างต้นแบบ และ (5) การทดสอบผู้ให้ข้อมูลหลัก จำวน 12-15 คน และเลือกกลุ่มผู้ให้ข้อมูลแบบเฉพาะเจาะจง ผลการวิจัยพบว่า ชุมชนมีความต้องการที่จะสร้างตราสัญลักษณ์การแสดงเซิ้งเครื่อง เพื่อใช้ในการประชาสัมพันธ์ร่วมกับภาพถ่าย โดยคำนึงถึงองค์ประกอบของเครื่องแต่งกาย และความสามารถทดแทนกันได้ จึงได้สร้างตราสัญลักษณ์ขึ้น จำนวน 3 ภาพ และประเมินผล พบว่าตราสัญลักษณ์ทั้ง 3 แบบมีความสามารถทดแทนกันได้กับภาพถ่าย และสามารถเก็บรายละเอียดเครื่องแต่งกายได้ดี นอกจากนี้ชุมชนยังมีความพึงพอใจและนำภาพไปใช้เป็นภาพต้นแบบในการออกแบบชิ้นงานอื่น ๆ ต่อไป

คำสำคัญ: ตราสัญลักษณ์, เซิ้งเครื่อง, การแสดงพื้นบ้าน

เอกสารอ้างอิง

กิตติพงษ์ พลทิพย์, พิกุล มีมานะ และสินทรัพย์ ยืนยาว. (2563). การนำเสนอชุมชนคุณธรรมผ่านกาพย์เซิ้งบั้งไฟ. วารสารมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตร้อยเอ็ด, 9(1), 473-483.

ขวัญชนก นัยจรัญ, วาสินี มีเครือเอี่ยม และอรรถพล รอดแก้ว. (2565). การใช้เรื่องเล่าและภูมิปัญญาพื้นบ้านในการพัฒนาบรรจุภัณฑ์น้ำตาลโตนด ของตำบลบ้านยาง อำเภอวัดโบสถ์ จังหวัดพิษณุโลก. วิวิธวรรณสาร, 6(2), 137-154.

คนที่หนึ่ง แสงหิรัญ. (2564). การศึกษาวิวัฒนาการการออกแบบตราสัญลักษณ์ของขนส่งมวลชนรถไฟใต้ดินลอนดอน ประเทศอังกฤษ. วารสารศิลปะศาสตร์ มทร.กรุงเทพ, 3(2), 77-88.

ประชิด ทิณบุตร, ธีระชัย สุขสวัสดิ์ และอดิสรณ์ สมนึกแท่น. (2559). การออกแบบพัฒนาตราสัญลักษณ์และรูปลักษณ์บรรจุภัณฑ์เพื่อเชื่อมโยงการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม สำหรับผลิตภัณฑ์สุขภาพและความงามของกลุ่มวิสาหกิจชุมชน จังหวัดชัยนาท. วารสารวิชาการ ศิลปะ สถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 7(1), 84-94.

พระครูปริยัติสุทธิคุณ, พระครูวาปีจันทคุณ และพระวิมาน คมฺภีรปญฺโญ. (2564). แนวทางการจัดการและส่งเสริมประเพณีเซิ้งเครื่องโบราณเพื่อการท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมของชุมชนตำบลหนองบัว อำเภออาจสามารถ จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตร้อยเอ็ด, 10(1), 51-63.

วัง โชว และวันชัย แก้วไทรสุ่น. (2566). รูปแบบและลวดลายงานหัตถกรรมเครื่องสำริดสมัยราชวงศ์โจวตะวันตก เพื่อเศรษฐกิจสร้างสรรค์. วารสารรัตนบุศย์, 5(3), 503-518.

อิสเรส สุขเสนี, พิมประไพ สุภารี, อัครครา มะเสนา และพงษ์ศักดิ์ สังฆะมณี. (2563). อัตลักษณ์ชุมชน.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-04-30

รูปแบบการอ้างอิง

พลทิพย์ ก. ., มีมานะ พ., อุรา พ., ยืนยาว ส., & ใจซื่อ ด. (2025). การออกแบบตราสัญลักษณ์การแสดงเซิ้งเครื่อง ชุมชนตำบลหนองบัว อำเภออาจสามารถ จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารช่อพะยอม, 36(1), 112–128. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/ejChophayom/article/view/271697

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย