การออกแบบเครื่องแต่งกายจากผ้ามัดหมี่ทอมือ โดยใช้หลักองค์ประกอบศิลปะ
คำสำคัญ:
ผ้ามัดหมี่ทอมือ, การออกแบบเสื้อผ้าเครื่องแต่งกาย, ผ้าไทยอีสาน, องค์ประกอบศิลปะ, การพัฒนาออกแบบผลิตภัณฑ์บทคัดย่อ
ผ้ามัดหมี่ทอมือเป็นงานหัตถศิลป์ที่มีการสร้างสรรค์ในด้านการผลิตมาตั้งแต่สมัยโบราณ มีคุณค่าทั้งด้านวัฒนธรรมและชีวิตประจำวัน ถือเป็นงานหัตถศิลป์เพื่อสวมใส่ในชีวิตประจำวัน โอกาสพิเศษ งานประเพณีต่าง ๆ ซึ่งตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันได้มีการพัฒนารูปแบบอย่างต่อเนื่อง เปลี่ยนแปลงไปตามพฤติกรรมและวิถีชีวิตของมนุษย์ โดยปัจจุบันรับความนิยมเพิ่มมากขึ้น ผ้ามัดหมี่มีการสร้างสรรค์ต่อยอด ตั้งแต่แนวความคิด มุมมองทางการตลาด รวมถึงด้านเทคนิคการสร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์ ทั้งสีย้อม เส้นใยที่ใช้ในการทอ เทคนิคการทอ และแนวทางการออกแบบ กลายเป็นผลิตภัณฑ์สร้างสรรค์ที่น่าสนใจ เพื่อตอบโจทย์สำหรับผู้บริโภคมากที่สุด ในขั้นตอนการออกแบบพัฒนาสร้างสรรค์ที่ตรงตามเป้าหมายและหลักการออกแบบเชิงพาณิชย์ หรือ Products & Fashion Design ที่ใช้หลักการทางศิลปะมาเป็นองค์ประกอบหลักด้านการออกแบบ โดยการนำเอาองค์ประกอบ มาออกแบบสร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์ เพื่อเป็นแนวทางการออกแบบให้กลายเป็นผลิตภัณฑ์แปรรูปที่มีความสร้างสรรค์โดดเด่น น่าสนใจ และมีเอกลักษณ์ตอบโจทย์สำหรับผู้บริโภคให้ได้มากที่สุด โดยศึกษาและสังเคราะห์ผลงานเชิงคุณภาพ ผ่านการสัมภาษณ์พูดคุยกับตัวแทนกลุ่มทอผ้าคราม ผู้จำหน่ายผ้าทอมือ และผู้เชียวชาญด้านการออกแบบพบว่ามีการชื่นชมสนับสนุน ให้คำปรึกษาประเมินผ่านแบบสอบถาม และแนะนำในเชิงบวกประเด็นเกี่ยวกับผลงานสร้างสรรค์ ซึ่งเป็นข้อมูลเพื่อวิเคราะห์การเป็นแนวทางสำหรับการพัฒนาการออกแบบได้อย่างดี
คำสำคัญ: ผ้ามัดหมี่ทอมือ, การออกแบบเสื้อผ้าเครื่องแต่งกาย, ผ้าไทยอีสาน, องค์ประกอบศิลปะ, การพัฒนาออกแบบผลิตภัณฑ์
เอกสารอ้างอิง
จารุพรรณ ทรัพย์ปรุง. (2543). การออกแบบเครื่องแต่งกาย. กรุงเทพฯ: โอ.เอส. พริ้นติ้ง เฮ้าส์.
ฉัตรชัย อรรถปักษ์. (2558). องค์ประกอบศิลปะ. กรุงเทพฯ: จูน พับลิชชิ่ง.
ณัฏฐธิดา เริงธนพิบูลย์. (2559). การพัฒนาเสื้อผ้าสตรีไร้ตะเข็บ ด้วยเทคนิคการทำแบบตัด. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชมงคลพระนคร).
พัชราวลัย เซ็นเสถียร. (2556). เอกสารประกอบการสอนวิชาการออกแบบแฟชั่นเพื่อธุรกิจ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2542). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542. กรุงเทพฯ: อักษรเจริญทัศน์ การพิมพ์.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2024 วารสารช่อพะยอม

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
