การพัฒนาหลักสูตรระยะสั้นภาษาที่สามเพื่อยกระดับศักยภาพของบุคลากรในภาคการท่องเที่ยว: กรณีศึกษาอุทยานแห่งชาติเขาสก จังหวัดสุราษฎร์ธานี
คำสำคัญ:
การพัฒนาหลักสูตรระยะสั้น, ภาษาที่สาม, การยกระดับศักยภาพบุคลากร, ภาคการท่องเที่ยว, อุทยานแห่งชาติเขาสกบทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความต้องการการใช้ภาษาที่สามเพื่อการนำเที่ยวของมัคคุเทศก์ที่ปฏิบัติงาน ณ อุทยานแห่งชาติเขาสก จังหวัดสุราษฎร์ธานี 2) พัฒนาต้นแบบหลักสูตรระยะสั้นภาษาที่สามเพื่อการนำเที่ยวอุทยานแห่งชาติเขาสก เป็นการวิจัยแบบผสมผสานเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณประกอบด้วย 5 ขั้นตอน คือ ขั้นตอนที่ 1 การศึกษาข้อมูลพื้นฐาน เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลโดยการสนทนากลุ่ม ผู้เข้าร่วมวิจัยคือมัคคุเทศก์และผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับกิจกรรมการท่องเที่ยวในพื้นที่จำนวน 15 คน ขั้นตอนที่ 2 การร่างหลักสูตร เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลโดยการสนทนากลุ่ม ผู้เข้าร่วมวิจัยคือคณะกรรมการร่างหลักสูตรจำนวน 5 คน ขั้นตอนที่ 3 การประเมินร่างหลักสูตร เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ เก็บข้อมูลโดยแบบสอบถาม ผู้เข้าร่วมวิจัยคือ ผู้ทรงคุณวุฒิด้านการนำเที่ยวโดยใช้ภาษาต่างประเทศจำนวน 3 คน ขั้นตอนที่ 4 การทดลองใช้และศึกษาผลการทดลองใช้หลักสูตร เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม ผู้เข้าร่วมวิจัยคือผู้เข้ารับการอบรมจำนวน 50 คน ขั้นตอนที่ 5 การปรับปรุงแก้ไขหลักสูตร เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพเก็บข้อมูลโดยการสนทนากลุ่ม ผู้เข้าร่วมวิจัยคือคณะกรรมการร่างหลักสูตรจำนวน 5 คน ผลการวิจัยในขั้นตอนที่ 1 ทำให้ได้ทราบความต้องการในการพัฒนาภาษาที่สามของ
มัคคุเทศก์ในพื้นที่ ขั้นตอนที่ 2 ทำให้ได้ร่างหลักสูตรภาษาฝรั่งเศสเพื่อการนำเที่ยวอุทยานแห่งชาติเขาสก ขั้นตอนที่ 3 ผู้เชี่ยวชาญให้ความเห็นว่าร่างหลักสูตรมีความเหมาะสมในการนำไปใช้ร้อยละ 100 ขั้นตอนที่ 4 พบว่าผลการประเมินความพึงพอใจอยู่ในระดับมากที่สุดทุกด้าน ขั้นตอนที่ 5 คณะกรรมการจัดทำโครงร่างปรับปรุงแก้ไขหลักสูตรให้มีความเหมาะสมและใช้งานง่ายมากขึ้น หลักสูตรระยะสั้นที่พัฒนาขึ้นในงานวิจัยนี้เป็นหลักสูตรที่มีความสอดคล้องกับ
สถานการณ์ท่องเที่ยวในพื้นที่และตรงกับความต้องการของผู้ใช้ สามารถนำไปเป็นต้นแบบต่อยอดพัฒนาเป็นคู่มือนำเที่ยวภาษาต่างประเทศอื่นได้ต่อไป
คำสำคัญ: การพัฒนาหลักสูตรระยะสั้น, ภาษาที่สาม, การยกระดับศักยภาพบุคลากร, ภาคการท่องเที่ยว, อุทยานแห่งชาติเขาสก
เอกสารอ้างอิง
ฐานข้อมูลกองการต่างประเทศ. (2566). อุทยานมรดกอาเซียน. ค้นเมื่อ 11 กันยายน 2566, จาก https://fad.mnre.go.th/th/as/content/351
ณธกร สิทธิดำรง. (2566, 9 กันยายน). มัคคุเทศก์อิสระ สมาคมมัคคุเทศก์อาชีพ จังหวัดสุราษฎร์ธานี. สัมภาษณ์.
ทรงศักดิ์ ภูสีอ่อน. (2552). การประยุกต์ใช้ SPSS วิเคราะห์ข้อมูลงานวิจัย. (พิมพ์ครั้งที่ 3). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ธนดล หนูน้อย. (2566, 10 กันยายน). มัคคุเทศก์ประจำบริษัทนำเที่ยว. สัมภาษณ์.
นิลุบล ศรีเทพ. (2563). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสำหรับการท่องเที่ยว อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน. Journal of Human Sciences, 21(3), 24-42.
ปิยมาศ มาวงศ์ และคณะ. (2562). การพัฒนาคู่มือมัคคุเทศก์ท้องถิ่นเพื่อเสริมสร้างการท่องเที่ยวในพื้นที่ชุมชนตำบลป่าตึง อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย โดยใช้องค์ความรู้ทางภาษา วัฒนธรรม และภูมิปัญญา. วารสารมังรายสาร, 7(2), 63-70.
มติชนออนไลน์. (2562). Vogue ชู “เขาสก” 1 ใน 8 อุทยานแห่งชาติสวยสุดในโลกเทียบกุ้ยหลิน-เยลโล่สโตน. ค้นเมื่อ 11 กันยายน 2565, จาก https://www.matichon.co.th/region/news_1460236.
วิชัย วงษ์ใหญ่. (2554). การพัฒนาหลักสูตรระดับอุดมศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่2). กรุงเทพฯ: อาร์ แอนด์ ปรินท์.
สมเชาว์ โกศล. (2566, 10 กันยายน). นายกสมาคมมัคคุเทศก์อาชีพจังหวัดสุราษฎร์ธานี. สัมภาษณ์.
สุเมธ งามกนก และคณะ. (2565). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมผู้นำการท่องเที่ยวในระดับพื้นที่. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 16(2), 13-26.
สำนักอุทยานแห่งชาติ. (2566). สถิติจำนวนเงินอุทยานแห่งชาติ นักท่องเที่ยว และยานพาหนะ. ค้นเมื่อ 11 มีนาคม 2567, จาก https://portal.dnp.go.th/Content/nationalpark?contentId=20014&fbclid.
อมรรัตน์ จิรันดร และคณะ. (2563). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมภาษาอังกฤษสำหรับมัคคุเทศก์น้อย: กรณีศึกษาตำบลเกาะยอ อำเภอเมือง จังหวัดสงขลา. Journal of Humanities and Social Sciences, SKRU, 2(1), 129-159.
Saylor, G. J. & Alexander. W. M. (1974). Planning Curriculum for Schools. New York: Holt Rinehart & Winston.
Taba, H. (1962). Development Curriculum: Theory and Practice. New York: Harcourt Brace & World.
Tyler, R. W. (1969). Basic Principle of Curriculum and Instruction. Chicago: The University of Chicago Press.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2024 วารสารช่อพะยอม

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
