ความรู้และทัศนคติของประชาชนในเขตเทศบาลเมืองมหาสารคาม เรื่องรัฐสภาภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560
คำสำคัญ:
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย, รัฐสภา, ความรู้บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาความรู้เกี่ยวกับรัฐสภาภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยพุทธศักราช 2560 ของประชาชนในเขตเทศบาลเมืองมหาสารคาม และ 2. เพื่อศึกษาทัศนคติต่อรัฐสภาภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยพุทธศักราช 2560 ของประชาชนในเขตเทศบาลเมืองมหาสารคาม เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ มีเครื่องมือการวิจัย คือ แบบสอบถาม โดยมีกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 397 คน คือ ประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้งอายุ 18 ปีขึ้นไป ในเขตเทศบาลเมืองมหาสารคาม ที่มาจากการใช้สูตรทาโร่ ยามาเน่ (1973) แล้วนำข้อมูลที่รวบรวมได้จากแบบสอบถามมาวิเคราะห์โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ประกอบด้วย ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) ความรู้เกี่ยวกับรัฐสภาภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยพุทธศักราช 2560 ของประชาชนในเขตเทศบาลเมืองมหาสารคาม ได้แก่ 1.1) ระดับความรู้และทัศนคติของประชาชนในเขตเทศบาลเมืองมหาสารคาม เรื่องรัฐสภาภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 โดยภาพรวมไม่รู้ (x̅= 2.47, S.D.= 0.13) 1.2) ระดับความรู้และทัศนคติของประชาชนในเขตเทศบาลเมืองมหาสารคาม เรื่องรัฐสภาภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 ความรู้เกี่ยวกับรัฐสภา/สภาผู้แทนราษฎร โดยรวมไม่รู้ (x̅= 2.43, S.D.= 0.28) และ 2) ทัศนคติต่อรัฐสภาภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยพุทธศักราช 2560 ของประชาชนในเขตเทศบาลเมืองมหาสารคาม ได้แก่ 2.1) ระดับความรู้และทัศนคติของประชาชนในเขตเทศบาลเมืองมหาสารคาม เรื่องรัฐสภาภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 ทัศนคติต่อรัฐสภา/สภาผู้แทนราษฎร โดยรวมรู้ (x̅= 2.50, S.D.= 0.23) 2.2) ระดับความรู้และทัศนคติของประชาชนในเขตเทศบาลเมืองมหาสารคาม เรื่องรัฐสภาภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 ทัศนคติต่อรัฐสภา/วุฒิสภาโดยรวมไม่รู้ (x̅= 2.48, S.D.= 0.27)
เอกสารอ้างอิง
กองทะเบียนราษฎร เทศบาลเมืองมหาสารคาม. (2559). รายงานประจำปี 2559. มหาสารคาม: เทศบาลเมืองมหาสารคาม.
กาญจนา พันธุ์เอี่ยม และคณะ (2556). ทัศนคติและพฤติกรรมการใช้สิทธิ์ เลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของผู้นำชุมชน
เทศบาลเมืองหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. วิทยานิพนธ์ รปม. มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี
บรรหาร แก้ววิเศษ. (2551). การศึกษาการรับรู้และการปฏิบัติ ตามกฎหมายเลือกตั้งท้องถิ่นของคณะกรรมการการเลือกตั้งประจำ
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดนครราชสีมา. (วิทยานิพนธ์ รปม.). นครราชสีมา: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.
บุญชม ศรีสะอาด และคณะ. (2558). พื้นฐานการวิจัยการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 7). กาฬสินธุ์: ตักสิลาการพิมพ์.
เบญจพล จำเนียรพล (2552), ความรู้ความเข้าใจของประชาชนในการเลือกตั้งสมาชิกสภาเทศบาลและนายกเทศมนตรีโดยตรง
เขตพื้นที่เทศบาลนครระยอง จังหวัดระยอง. (วิทยานิพนธ์ รปม.) ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
ราชกิจจานุเบิกษา. (2560). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. เล่ม 134 ตอนที่ 40 ก, 6 เมษายน 2560.
ราชบัณฑิตสถาน. (2554). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. กรุงเทพฯ: นานมีบุ๊คสพับลิเคชั่นส์.
ล้วน สายยศ และอังคณา สายยศ. (2543). การวัดด้านจิตพิสัย. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสานส์น.
วิสุทธิ์ โพธิ์แท่น. (2550). แนวคิดพื้นฐานของประชาธิปไตย. สำนักฝึกอบรม เผยแพร่ และประชาสัมพันธ์ สถาบันพระปกเกล้า.
สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา. (2560). การปฏิรูปอุดมศึกษาของคณะกรรมการการศึกษาและการกีฬา สภานิติบัญญัติแห่งชาติ:
รายงานการพิจารณาศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา.
Davenport, T. H., and Prusak, L. (1998). Working knowledge: How organizations manage what they know.
Harvard Business School Press.
Gabriel, A. Almond and Sidney Verba. (1974). The Civic Culture. Boston: Little Brown and Co.
Yamane Taro. (1973). Statistic: An introductory and lysis. (2th ed.). New York: Harpar and row.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารช่อพะยอม
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
