ความสัมพันธ์ระหว่างจรณทักษะกับประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของพนักงานบริการคลังสินค้าและไปรษณียภัณฑ์ กรณีศึกษาบริษัทผู้ให้บริการคลังสินค้าและไปรษณียภัณฑ์ในท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
คำสำคัญ:
จรณทักษะ, ประสิทธิภาพการปฏิบัติงาน, คลังสินค้าและไปรษณียภัณฑ์บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างจรณทักษะกับประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของพนักงานบริการคลังสินค้าและไปรษณียภัณฑ์ ของบริษัทผู้ให้บริการคลังสินค้าและไปรษณียภัณฑ์ในท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ และ 2. เพื่อศึกษาจรณทักษะที่มีผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของพนักงานบริการคลังสินค้าและไปรษณียภัณฑ์ของบริษัทผู้ให้บริการคลังสินค้าและไปรษณียภัณฑ์ในท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ เป็นการวิจัยแบบเชิงปริมาณ มีเครื่องมือในการวิจัย คือ แบบสอบถาม โดยมีกลุ่มตัวอย่าง คือ พนักงานบริการคลังสินค้าและไปรษณียภัณฑ์ บริษัทผู้ให้บริการคลังสินค้าและไปรษณียภัณฑ์ในท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ตำบลหนองปรือ อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ จำนวน 307 คน ที่มาจากการคำนวณขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตร ทาโร่ ยามาเน่ ที่ระดับความคลาดเคลื่อน 0.05 โดยการสุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญ (Accidental Sampling) แล้วนำข้อมูลที่รวบรวมได้จากแบบสอบถามมาวิเคราะห์โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ประกอบด้วย ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และใช้สถิติเชิงอนุมาน ประกอบด้วย การวิเคราะห์สหสัมพันธ์เพียร์สัน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า 1) จรณทักษะมีความสัมพันธ์กับประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของพนักงานบริการคลังสินค้าและไปรษณียภัณฑ์ของบริษัทผู้ให้บริการคลังสินค้าและไปรษณียภัณฑ์ในท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ในระดับปานกลางและเป็นไปในทิศทางเดียวกันหรือเชิงบวกที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ 0.05 และ 2) จรณทักษะที่มีผลเชิงบวกต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของพนักงานบริการคลังสินค้าและไปรษณียภัณฑ์ ของบริษัทผู้ให้บริการคลังสินค้าและไปรษณียภัณฑ์ในท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ คือ จรณทักษะเชิงวิธีการ ได้แก่ ทักษะการแก้ปัญหา ความคิดสร้างสรรค์ และการคิดอย่างมีวิจารณญาณ จรณทักษะทางสังคม ได้แก่ ทักษะการเป็นผู้นำ การทำงานเป็นทีม และการสื่อสาร และจรณทักษะส่วนบุคคล ได้แก่ ด้านทักษะความเป็นมืออาชีพ ด้านทักษะความยืดหยุ่นและการปรับตัว และด้านทักษะความมีจริยธรรมและคุณธรรม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
เอกสารอ้างอิง
กฤติยา ยงวณิชย์. (2022). ความรู้และทักษะที่พึงมีของผู้จัดการโลจิสติกส์และโซ่อุปทานในยุคหลังการระบาดครั้งใหญ่ของโรคโควิด 19. วารสารวิจัยและนวัตกรรม สถาบันการอาชีวศึกษากรุงเทพมหานคร, 5(2), 42-65.
บริษัทท่าอากาศยานไทย จำกัด มหาชน. (2567). แบบแสดงรายการข้อมูลประจำปี/รายงานประจำปี 2567 (แบบ 56-1 One Report). กรุงเทพฯ: บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน)
ปกรณ์ โปรยรุ่งโรจน์. (2564). ปัจจัยด้านจรณทักษะ (Soft Skill) ที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของพนักงานกล่มเจเนอเรชั่น
วายในกรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยรังสิต.
รัตนวัชร์ เพ็ญรัตนหิรัญ และก่องทรัพย์ ทองคำ. (2564). การสำรวจ Soft Skill ที่จำเป็นของสถานประกอบการในศตวรรษที่ 21. วารสารวิจัยรำไพพรรณี, 15(1), 59-69.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2565). ทักษะที่จำเป็นต่อการใช้ชีวิตและการทำงาน (Soft Skill) สำหรับผู้เรียน: ผลการศึกษาและแนวทางการพัฒนา. กรุงเทพฯ: บริษัท 21 เซ็นจูรี่ จํากัด
อนุวัต สงสม และคณะ. (2564). การพัฒนาหลักสูตรเทคโนโลยีบัณฑิต สาขาการจัดการโลจิสติกส์ตามความต้องการของผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ 8(2), 147-163
Anthony, S. and Garner, B. (2016). Teaching Soft Skills to Business Students: an Analysis of Multiple Pedagogical Methods. Business and Professional Communication Quarterly, 79(3), 360-370.
Chaudhari, T. (2021). Soft skills: Types, Characteristics and Importance. Journal of Commerce and Trade, 16(2), 9–12.
European Aviation Safety Agency. (2017). Crew Resource Management in Practice. Washington: European Aviation Safety Agency.
Federal Aviation Administration. (2004). Crew Resource Management Training. Washington: United States: Department of Transportation.
International Civil Aviation Organization. (2015). Competency-Based Training and Assessment in Aviation. Montreal: International Civil Aviation Organization Headquarters.
Jordan, C. and Bak, O. (2016). The Growing Scale and Scope of the Supply Chain: a Reflection on Supply Chain Graduate Skills. Supply Chain Management an International Journal, 21(5), 610-626.
Murphy, P. R. and Knemeyer, A. M. (2018). Contemporary Logistics. (12th ed.). Upper Saddle River, NJ: Pearson Education.
National Business Aviation Association. (2024). Professionalism in Aviation: a Key Component of Safety. National Business Aviation Association. Washington, DC, United States.
Odisha State Open University. (2017). Soft Skills. Odisha: Odisha State Open University
Peterson, C. and Plowman, E. (1953). Business Organization and Management. Illinois: Irwin.
Rouco, J. C. D. and Sousa, D. F. R. de. (2024). Non-Technical Skills in the Civil Aviation Sector. International Journal of Professional Business Review, 9(4), 1–21.
Succi, C. and Canovi, M. (2020). Soft Skills to Enhance Graduate Employability: Comparing Students and Employers’ Perceptions. Studies in Higher Education, 45(9), 1834–1847.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารช่อพะยอม

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
