การออกแบบตราสินค้าและบรรจุภัณฑ์ผลิตภัณฑ์สมุนไพรกลุ่มวิสาหกิจชุมชนอ้อยช้าง ตำบลท่าตูม อำเภอเมืองมหาสารคาม จังหวัดมหาสารคาม เพื่อเสริมสร้างภาพลักษณ์สินค้าชุมชน
คำสำคัญ:
การออกแบบตราสินค้า, การออกแบบบรรจุภัณฑ์, ผลิตภัณฑ์สมุนไพรบทคัดย่อ
การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาบริบทอัตลักษณ์และภูมิปัญญาท้องถิ่นที่เกี่ยวข้องกับผลิตภัณฑ์สมุนไพรของกลุ่มวิสาหกิจชุมชนอ้อยช้าง 2. เพื่อออกแบบและพัฒนาตราสินค้าและบรรจุภัณฑ์ที่สะท้อนอัตลักษณ์ชุมชนอย่างเป็นระบบ และ 3. เพื่อประเมินผลการออกแบบต่อการรับรู้ภาพลักษณ์สินค้าชุมชนของผู้บริโภค เป็นการวิจัยแบบผสมผสานระหว่างการวิจัยเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณ มีเครื่องมือการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์และแบบประเมินผล โดยมีกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 30 คน ที่มาจากการเลือกแบบเจาะจง และกลุ่มเป้าหมาย จำนวน 15 คน ที่มาจากการเลือกแบบเจาะจง แล้วนำข้อมูลที่รวบรวมได้จากเอกสารแบบสัมภาษณ์ มาวิเคราะห์แบบเชิงเนื้อหา และข้อมูลที่รวบรวมได้จากแบบประเมินผลมาวิเคราะห์โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ประกอบด้วย ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) บริบทอัตลักษณ์และภูมิปัญญาท้องถิ่นที่เกี่ยวข้องกับผลิตภัณฑ์สมุนไพรของกลุ่มวิสาหกิจชุมชนอ้อยช้าง คือ ด้านภูมิศาสตร์ วิถีชีวิต ภูมิปัญญาท้องถิ่น และลักษณะผลิตภัณฑ์สมุนไพรที่เน้นความเป็นธรรมชาติและการดูแลสุขภาพ พบว่า “ช้าง” เป็นสัญลักษณ์ที่มีความสัมพันธ์โดยตรงกับชื่อชุมชนและสะท้อนถึงความแข็งแรง ความอบอุ่น และความเป็นมิตร ขณะที่ “สมุนไพร” สื่อถึงภูมิปัญญาด้านการแพทย์พื้นบ้านและทรัพยากรธรรมชาติในพื้นที่ การนำสององค์ประกอบนี้มาผสานกันจึงเป็นแก่นอัตลักษณ์หลักของการออกแบบตราสินค้า 2) การออกแบบและพัฒนาตราสินค้าและบรรจุภัณฑ์ที่สะท้อนอัตลักษณ์ชุมชนอย่างเป็นระบบ โดยมีแนวคิดหลักของการออกแบบตราสินค้าและบรรจุภัณฑ์อยู่ภายใต้สโลแกน พลังจากธรรมชาติ เพื่อสุขภาพที่ดี จากสมุนไพรไทย สู่สุขภาพอย่างยั่งยืน ซึ่งสะท้อนคุณค่าหลัก 3 ประการ ได้แก่ 2.1) ความเป็นธรรมชาติและความปลอดภัย 2.2) ความเชื่อมโยงกับชุมชนและภูมิปัญญาท้องถิ่น 2.3) ความเรียบง่าย เข้าถึงง่าย และเป็นมิตรกับผู้บริโภค และ 3) ประเมินผลการออกแบบต่อการรับรู้ภาพลักษณ์สินค้าชุมชนของผู้บริโภค พบว่า ค่าเฉลี่ยรวมของการประเมินอยู่ที่ (x̄ = 4.12, S.D. = 0.35) เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ด้านอัตลักษณ์ชุมชน (x̄ = 4.40, S.D. = 0.36) และด้านความเหมาะสมทางการตลาด (x̄ = 4.38, S.D. = 0.29) ได้รับการประเมินอยู่ในระดับเหมาะสมมากเช่นเดียวกัน สะท้อนให้เห็นว่าการออกแบบสามารถถ่ายทอดตัวตนของชุมชนและมีศักยภาพในการแข่งขันทางการตลาดได้อย่างเหมาะสมตามมาตรฐานวิชาชีพ
เอกสารอ้างอิง
กรมการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก. (2562). สมุนไพรไทยกับการพัฒนาผลิตภัณฑ์สุขภาพ. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงสาธารณสุข.
กรมพัฒนาชุมชน. (2564). แนวทางการพัฒนาผลิตภัณฑ์ชุมชนอย่างยั่งยืน. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงมหาดไทย.
กรมส่งเสริมการเกษตร. (2563). วิสาหกิจชุมชนกับการพัฒนาเศรษฐกิจฐานราก. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงเกษตรและสหกรณ์.
กาญจนา แก้วเทพ. (2559). การสื่อสารกับวัฒนธรรม. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณรงค์ศักดิ์ สุขเกษม. (2562). การออกแบบบรรจุภัณฑ์เพื่อเพิ่มมูลค่าสินค้าชุมชน. วารสารศิลปกรรมศาสตร์, 12(2), 45–60.
ธำรงศักดิ์ เพชรเลิศอนันต์. (2560). การออกแบบบรรจุภัณฑ์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์โอเดียนสโตร์.
บุญเลิศ จันทร์แก้ว. (2560). การพัฒนาผลิตภัณฑ์ชุมชนอย่างยั่งยืน. วารสารพัฒนาชุมชน, 21(2), 45–58.
พัชรี ศรีทอง, และคณะ. (2563). การออกแบบตราสินค้าสำหรับผลิตภัณฑ์ชุมชน OTOP. วารสารศิลปกรรมศาสตร์, 12(1), 89–102.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์. (2561). พฤติกรรมผู้บริโภค. กรุงเทพฯ: ธรรมสาร.
สมบัติ ธรรมวงศ์. (2562). การออกแบบผลิตภัณฑ์โดยใช้กระบวนการมีส่วนร่วมของชุมชน. วารสารวิจัยชุมชน, 10(2), 55–68.
สุพัตรา วงศ์ศรี. (2563). การพัฒนาบรรจุภัณฑ์ผลิตภัณฑ์สมุนไพรพื้นบ้าน. วารสารศิลปกรรมศาสตร์, 8(1), 23–37.
สุภางค์ จันทวานิช. (2558). การวิจัยเชิงคุณภาพในสังคมศาสตร์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุรชัย พงษ์พานิช. (2561). การสร้างอัตลักษณ์ตราสินค้าสำหรับวิสาหกิจชุมชน. วารสารการตลาดและการสื่อสาร, 5(2), 67–80.
สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจชุมชน. (2563). แนวทางการพัฒนาวิสาหกิจชุมชนอย่างยั่งยืน. กรมการพัฒนาชุมชน กรุงเทพมหานคร: กระทรวงมหาดไทย.
อารี สุขสวัสดิ์. (2561). ปัจจัยด้านการออกแบบบรรจุภัณฑ์ที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าชุมชน. วารสารการออกแบบ, 12(2), 45–60.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารช่อพะยอม

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
