ปัจจัยที่ส่งผลต่อการดำเนินงานของศูนย์ส่งเสริมความรับผิดชอบต่อสังคมของภาคธุรกิจจังหวัดมหาสารคาม

เอกชัย ธงชาย

ผู้แต่ง

เอกชัย ธงชาย นักศึกษาปริญญาโท สาขาการบริหารและพัฒนาสังคม คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม

คำสำคัญ:

ความรับผิดชอบต่อสังคม , ศูนย์ส่งเสริมความรับผิดชอบต่อสังคม , ปัจจัยที่ส่งผล

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาระดับการดำเนินงานของศูนย์ส่งเสริมความรับผิดชอบต่อสัคมของภาคธุรกิจจังหวัดมหาสารคาม และ 2. เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการดำเนินงานของศูนย์ส่งเสริมความรับผิดชอบต่อสังคมของภาคธุรกิจจังหวัดมหาสารคาม เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ มีเครื่องมือในการวิจัย คือ แบบสอบถาม โดยมีกลุ่มตัวอย่าง คือ คณะกรรมการระดับจังหวัด สมาชิก ในองค์กรเครือข่ายระดับอำเภอ และประชาชนผู้มีส่วนได้เสียกับศูนย์ส่งเสริมความรับผิดชอบต่อสังคมของภาคธุรกิจจังหวัดมหาสารคาม จำนวน 366 คน โดยใช้สูตรการคำนวณของทาโร ยามาเน่ (Taro Yamane, 1973) และใช้วิธีสุ่มตามสัดส่วนและการสุ่มกลุ่มตัวอย่างง่ายที่ระดับความคลาดเคลื่อน 0.05 แล้วนำข้อมูลที่รวบรวมได้จากแบบสอบถามมาวิเคราะห์โดยใช้สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับการดำเนินงานของศูนย์ส่งเสริมความรับผิดชอบต่อสังคมของภาคธุรกิจ จังหวัดมหาสารคาม โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (x̅= 4.58, S.D. = 0.82) และ 2) ปัจจัยที่ส่งผลต่อการดำเนินงานของศูนย์ส่งเสริมความรับผิดชอบต่อสังคมของภาคธุรกิจจังหวัดมหาสารคาม พบว่า ปัจจัยด้านภาวะผู้นำ ปัจจัยด้านการมีส่วนร่วม ปัจจัยด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ เป็นปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จของการจัดการกองทุนสวัสดิการชุมชนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุคูณเท่ากับ .936 โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุคูณเท่ากับ .936 ค่าสัมประสิทธิ์การตัดสินใจเท่ากับ .876

ประวัติผู้แต่ง

เอกชัย ธงชาย, นักศึกษาปริญญาโท สาขาการบริหารและพัฒนาสังคม คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม

นักศึกษาปริญญาโท สาขาการบริหารและพัฒนาสังคม คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม

เอกสารอ้างอิง

กรณ์ กังสดารพร. (2569). ภาวะผู้นำที่รับผิดชอบต่อสังคมกับการดำเนิน CSR ของ SMEs ภาคการผลิตในจังหวัดสมุทรสาคร: การวิจัยเชิงคุณภาพ. วารสารสังคมศาสตร์เพื่อการพัฒนาท้องถิ่น มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 10(1), 71–81.

ขวัญจิรา จำปา, จิรายุ แสงปิมปา และจิณณวัตร ปะโคทัง. (2569). การเสริมสร้างความรับผิดชอบต่อผลลัพธ์ในการประกันคุณภาพภายนอกของสถานศึกษา. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 10(6), 162–177.

จินตนา สุจจานันท์. (2549). การศึกษาและการพัฒนาชุมชน. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

นิพนธ์ สุขีนัง, ไพศาล ปันแดน และบรรเจิด ปานเงิน. (2568). แนวคิดเกี่ยวกับการมีส่วนร่วม. วารสารสิ่งแวดล้อมศึกษา,16(2), 29–33.

บุญประไพ พวงมาลา, อรรถพร วรรณทอง และชวนคิด มะเสนะ. (2568). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษา ในยุคโลกพลิกผัน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 4. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ, 7(2), 350–376.

พชรพล สร้อยทอง, อรุณ รักธรรม, สมพร เฟื่องจันทร์ และสุเทพ เชาวลิต. (2564). ภาวะผู้นำและความสำเร็จขององค์การ: กรณีศึกษาเฉพาะกลุ่มบริษัทผลิตชิ้นส่วนยานยนต์. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์, 7(3), 29–45.

พระมหาสุพล อระมูล และคณะ. (2565). ภาวะผู้นำกับการปฏิบัติงานของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 3. วารสารครุทรรศน์ (Online) มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 2(2), 23–34.

ไพบูลย์ วัฒนศิริธรรม และพรรณทิพย์ เพชรมาก. (2551). การบริหารสังคมศาสตร์แห่งศตวรรษเพื่อสังคมไทยและสังคมโลก. สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน.

สมบัติ นามบุรี. (2562). ทฤษฎีการมีส่วนร่วมในงานรัฐประศาสนศาสตร์. วารสารวิจัยวิชาการ, 2(1), 183–197.

สานิตย์ หนูนิล. (2561). การสร้างความผูกพันกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย: ปัจจัยสู่ความสำเร็จในการรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กร. วารสารนักบริหาร, 38(1), 18–32.

ศูนย์ส่งเสริมความรับผิดชอบต่อสังคมของภาคธุรกิจจังหวัดมหาสารคาม. (2567). รายงานผลการดำเนินงานประจำปี. มหาสารคาม: ศูนย์ส่งเสริมความรับผิดชอบต่อสังคมของภาคธุรกิจจังหวัดมหาสารคาม.

สมยศ นาวีการ. (2549). การบริหารและพฤติกรรมองค์การ. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: บรรณกิจ.

สันติ กระแจะจันทร์. (2569). ความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การธุรกิจเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน. วารสารส่งเสริมและพัฒนาวิชาการสมัยใหม่, 4(4), 664–683.

สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการจัดสวัสดิการสังคมแห่งชาติ. (2568). รายงานผลการดำเนินงานสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการจัดสวัสดิการสังคมแห่งชาติ. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.

Becker, S. W., & Neuhauser, D. (1975). The efficient organization. Elsevier Scientific Publishing Company.

Taro Yamane. (1973). Statistic: An introductory and Analysis. (2th ed.). New York: Harpar and row.