An Area-based Educational Institution Management Model in a Multicultural Society to Develop Learners’ Competencies in Accordance with the National Vocational Qualifications Framework towards Professional Standards: Pua Technical College
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were: 1) to study the current conditions and approaches of area-based educational institution management in a multicultural society for developing learners' competencies in accordance with the national vocational qualifications framework towards professional standards at Pua Technical College; 2) to develop an area-based educational institution management model in a multicultural society for developing learners' competencies in accordance with the national vocational qualifications framework towards professional standards at Pua Technical College; and 3) to evaluate the implementation of the developed area-based educational institution management model in a multicultural society for developing learners' competencies in accordance with the national vocational qualifications framework towards professional standards at Pua Technical College. The sample, obtained through purposive sampling, consisted of educational administrators, teachers, students, and experts. Data were collected using data analysis records and questionnaires, and analyzed using frequency, percentage, mean, and standard deviation.
The research findings revealed that the overall state and guidelines for the management model were at a moderate level (= 3.34), with the input aspect receiving the highest mean, followed by the process and the output, respectively. The evaluation of the area-based educational institution management model showed that its appropriateness (
= 4.63), feasibility (
= 4.64), and utility (
= 4.64) were all at the highest level. The evaluation of the model's implementation effectiveness was at the highest level (
= 4.80). Learners' competencies across all aspects of the National Vocational Qualifications Framework reached the highest level (
= 4.80). Furthermore, student satisfaction with the management model was at the highest level (
= 4.79), and the student dropout rate significantly decreased, meeting the specified criteria.
Article Details
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. โรงพิมพ์คุรุสภา.
กลุ่มส่งเสริมการจัดการศึกษา สพป.สระแก้ว เขต 2. (2566). รูปแบบการบริหารแบบมีส่วนร่วมเพื่อการพัฒนาระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระแก้ว เขต 2. https://www.sesaoskt.go.th/wp-content/uploads/2025/05/1746587222x1036920053_3.pdf
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา. (2566, 14 มีนาคม). การจัดการศึกษาเชิงพื้นที่ (Area-based education) แก้จุดเจ็บ เย็บจุดขาด. https://www.eef.or.th/article-area-based-education-140323/
ขำ แสงจันทร์, สวนีย์ เสริมสุข, และ สุกัญญา แช่มช้อย. (2561). การวิจัยและพัฒนารูปแบบการบริหารสถานศึกษาโดยเสริมสร้างพลังอำนาจชุมชนเพื่อสร้างอาชีพในโครงการโรงเรียนดีประจำตำบล. Veridian E-Journal, Silpakorn University ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 11(2), 1435–1453. https://he02.tci-thaijo.org/index.php/Veridian-E-Journal/article/view/142272
คณะกรรมการบริหารงานวิจัย. (2564). การพัฒนารูปแบบการบริหารแบบมีส่วนร่วมในโรงเรียนคุณภาพของชุมชน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 3. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 3. http://www.nst3.go.th/wp-content/uploads/2022/01/64-10-01-2.pdf
จุฬาภรณ์ ขอบใจกลาง. (2560). การศึกษาวิเคราะห์สภาพแวดล้อมของการขนส่งสินค้าทางถนนผ่านเขตแดนประเทศไทยกับสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว (สปป.ลาว) ณ ด่านจังหวัดหนองคาย เพื่อเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน. Journal of Community Development and Life Sciences, 10(2), 52–66.
ชามา เทียนโสภา. (2566). รูปแบบการบริหารสถานศึกษาเอกชนเพื่อส่งเสริมการเป็นองค์กรแห่งความสุข [ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนเรศวร]. คลังปัญญา มหาวิทยาลัยนเรศวร. https://nuir.lib.nu.ac.th/dspace/bitstream/123456789/5832/3/ChamaTiensopha.pdf
ณิรดา เวชญาลักษณ์. (2562). รูปแบบการบริหารจัดการแหล่งเรียนรู้ของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา กลุ่มจังหวัดภาคเหนือตอนล่าง 1. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, 14(1), 1–15. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/yru_human/article/view/152139
ธัญญาภรณ์ นาจำปา, อภิธีร์ ทรงบัณฑิต, และ โยธิน ศรีโสภา. (2565). การพัฒนารูปแบบการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล สำหรับโรงเรียนมัธยมศึกษาในเขตภาคกลาง สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารศิลปการจัดการ, 6(4), 1805–1820. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jam/article/view/257261/173612
นิติ นาชิต. (2564). การบริหารอาชีวศึกษาด้านธุรกิจและบริการ สู่มาตรฐานคุณภาพ. วารสารคุรุสภาวิทยาจารย์, 2(3), 51–64. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/ejes/article/view/254150
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). สุวีริยาสาส์น.
ประวัติ สุทธิประภา. (2562). รูปแบบการบริหารสถานศึกษาในการเสริมสร้างชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพครู เพื่อพัฒนาคุณภาพการจัดการศึกษาของโรงเรียนสารวิทยา [รายงานการวิจัย]. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
ภานุวัฒน์ บุญยะรัตน์. (2565). การพัฒนารูปแบบการจัดการศึกษาวิชาชีพระยะสั้นตามบริบทพหุวัฒนธรรม วิทยาลัยสารพัดช่างยะลา. วารสารวิชาการ สถาบันการอาชีวศึกษาภาคใต้ 3, 2(1), 37–44.
เมธี ศรีวะรมย์. (2562). รูปแบบการบริหารจัดการแหล่งเรียนรู้สำหรับสถานศึกษาของวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษาเอกชน จังหวัดยโสธร. วารสารบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏกาฬสินธุ์, 9(1), 1–14. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/gjournal-ksu/article/view/88499
ราชบัณฑิตยสถาน. (2549). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 (พิมพ์ครั้งที่ 2). นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์.
วิเนส จันทะวงษ์ศรี, จิติยาภรณ์ เชาพรากุล, ศุภศักดิ์ บุญญะสุต, และ พัชรินทร์ เบญจมพรชัย. (2023). แนวทางการพัฒนาการจัดการศึกษาตามแนวคิดของพหุวัฒนธรรมศึกษา. วารสารราชนครินทร์, 20(1), 98–110. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/Jrru/article/view/262571
สมพร ชูทอง. (2562). กลยุทธ์การจัดการอาชีวศึกษาในสังคมพหุวัฒนธรรมเพื่อลดปัจจัยเสี่ยงทางสังคม วิทยาลัยการอาชีพกาญจนาภิเษกหนองจอก. วารสารวิจัยและนวัตกรรม สถาบันการอาชีวศึกษากรุงเทพมหานคร, 2(2), 23–31. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/ivebjournal/article/view/244954
สมศักดิ์ ลิลา, เกรียงศักดิ์ บุญญา, และ นิรุตต์ บุตรแสนลี. (2561). การพัฒนารูปแบบการจัดการอาชีวศึกษาทวิภาคีเน้นประสิทธิผลของสถานอาชีวศึกษาในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษาด้วยกระบวนการวิจัยแบบมีส่วนร่วม [ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา]. Burapha University Research Information. https://buuir.buu.ac.th/handle/1234567890/7502
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566–2570). สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
อัฏฐผล ถิรพรพงษ์ศิริ. (2565). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการสถานศึกษาที่มีประสิทธิผล เพื่อยกระดับคุณภาพนักเรียนโดยประยุกต์ใช้แนวคิดเชิงระบบ โรงเรียนวัดสุทธิวราราม. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2. https://research.otepc.go.th/files/__________________________________a8ks0bqc.pdf
Iamnirath, P. (2024). Thailand's education transformation: The road to zero dropouts. SEAMEO Secretariat. https://www.seameo.org/category/7/484
Nizar, M. A. K. (2025). Multicultural education management theory. Journal Tarbiyah, 32(2), 322–328. https://jurnaltarbiyah.uinsu.ac.id/index.php/tarbiyah/article/view/4728
Ranat, W., Jedaman, P., Labcome, H., & Jantanukul, W. (2022). Model development of institution administration by area base within participation integrate for enhancing effectiveness educational management. International Journal of Sociologies and Anthropologies Science Reviews (IJSASR), 2(4), 29–42. https://doi.org/10.14456/jsasr.2022.28
