บทบาท ปัญหาอุปสรรค และแนวทางการส่งเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชนในการใช้นวัตกรรมท้องถิ่น: กรณีศึกษาการจัดเก็บค่าน้ำประปาออนไลน์ ของเทศบาลตำบลพรุพี จังหวัดสุราษฎร์ธานี

ผู้แต่ง

  • ปุญญวันต์ จิตประคอง หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ

DOI:

https://doi.org/10.14456/gjl.2026.18

คำสำคัญ:

การมีส่วนร่วมของประชาชน, นวัตกรรมท้องถิ่น, การจัดเก็บค่าน้ำประปาออนไลน์, เทศบาลตำบลพรุพี

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ ประกอบด้วย (1) เพื่อศึกษาบทบาทของเทศบาลตำบลพรุพีในการส่งเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชนต่อการใช้นวัตกรรมการจัดเก็บค่าน้ำประปาผ่านระบบออนไลน์ (2) เพื่อวิเคราะห์ปัญหาและอุปสรรคเชิงโครงสร้างที่ส่งผลต่อการมีส่วนร่วมของประชาชน และ (3) เพื่อเสนอแนวทางการส่งเสริมการมีส่วนร่วมที่สอดคล้องกับบริบทชุมชนชนบทที่มีโครงสร้างประชากรสูงอายุสูง โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพรูปแบบกรณีศึกษา เก็บรวบรวมข้อมูลผ่านการสัมภาษณ์เชิงลึก การสนทนากลุ่ม และการสังเกตการณ์ จากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 28 คน ครอบคลุม 5 กลุ่ม ตลอดระยะเวลา 21 เดือน ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2567 ถึงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2569 ผลการวิจัยพบว่า ด้านบทบาท เทศบาลตำบลพรุพีดำเนินบทบาทเชิงรุกในฐานะผู้กำกับทิศทางนวัตกรรมผ่านการพัฒนาระบบสื่อสารดิจิทัลและมาตรการสะกิดเตือนด้วยรหัสสี 4 ระดับ ส่งผลให้สัดส่วนผู้ใช้ระบบออนไลน์เพิ่มขึ้นจากร้อยละ 1.98 ในเดือนกรกฎาคม 2567 เป็นร้อยละ 8.95 ณ สิ้นสุดการเก็บข้อมูลในเดือนมีนาคม 2569 โดยมีอัตราสูงสุดร้อยละ 9.19 ในเดือนกุมภาพันธ์ 2569 อย่างไรก็ตาม ระดับการมีส่วนร่วมยังคงอยู่ในขั้นการมีส่วนร่วมเชิงสัญลักษณ์ตามบันไดการมีส่วนร่วมของ Arnstein ยังไม่บรรลุระดับความเป็นหุ้นส่วนที่แท้จริง ด้านปัญหาและอุปสรรค พบว่าโครงสร้างประชากรที่มีผู้สูงอายุถึงร้อยละ 69.7 ก่อให้เกิดช่องว่างดิจิทัลที่เชื่อมโยงกับอัตลักษณ์ทางสังคมและวิถีชีวิตเดิม รวมถึงข้อจำกัดของทฤษฎีการสะกิดเตือนเมื่อผู้รับสารขาดทักษะพื้นฐาน ส่งผลให้กระบวนการแพร่กระจายนวัตกรรมยังติดอยู่ในกลุ่มผู้ยอมรับในระยะแรก ด้านแนวทางการส่งเสริมการมีส่วนร่วม งานวิจัยนี้นำเสนอ 5 แนวทาง ได้แก่ การปรับปรุงระบบตามหลักการออกแบบเพื่อทุกคน การสื่อสารเชิงกลยุทธ์แบบกำหนดกลุ่มเป้าหมาย การออกแบบแรงจูงใจเฉพาะกลุ่ม การพัฒนาอาสาสมัครดิจิทัลชุมชน และการสร้างเครือข่ายความร่วมมือเชิงสถาบัน ซึ่งมุ่งยกระดับการมีส่วนร่วมจากขั้นการมีส่วนร่วมเชิงสัญลักษณ์สู่ขั้นความเป็นหุ้นส่วนตามบันไดการมีส่วนร่วมของ Arnstein

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

ชัชพันธุ์ ยิ้มอ่อน, วรรณลดา กันต์โฉม, วรนุช สิปิยารักษ์, และปิยะ สงวนสิน. (2567). การพัฒนาการมีส่วนร่วมเพื่อสร้างนวัตกรรมชุมชนกระแชง อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 13(5), 384–397.

https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jssr/article/view/270122

เทศบาลตำบลพรุพี. (2567). รายงานสรุปผลการดำเนินงานระบบชำระค่าน้ำประปาออนไลน์ ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. เทศบาลตำบลพรุพี.

เทศบาลตำบลพรุพี. (2568). รายงานสรุปผลการดำเนินงานระบบชำระค่าน้ำประปาออนไลน์ ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2568. เทศบาลตำบลพรุพี.

เทศบาลตำบลพรุพี. (2569). รายงานสรุปผลการดำเนินงานระบบชำระค่าน้ำประปาออนไลน์ ช่วงเดือนพฤศจิกายน 2568 ถึงเดือนมีนาคม 2569. เทศบาลตำบลพรุพี.

ธนกฤต รุ่งแสนทวี, ภักดี โพธิ์สิงห์, และขวัญใจ เปือยหนองแข้. (2565). นวัตกรรมธนาคารน้ำใต้ดิน แก้ปัญหาน้ำทั้งระบบแบบมีส่วนร่วมกับชุมชนขององค์การบริหารส่วนตำบลเก่าขาม อำเภอน้ำยืน จังหวัดอุบลราชธานี. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 8(3), 373–382. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jsa-journal/article/view/251771/174823

ปุญญวันต์ จิตประคอง. (2568). นวัตกรรมดิจิทัลกับการเพิ่มประสิทธิภาพการจัดเก็บรายได้ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น: กรณีศึกษาระบบชำระค่าน้ำประปาออนไลน์ของเทศบาลตำบลพรุพี จังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารวิชาการวิทยาลัยบริหารศาสตร์, 8(4), 302–319. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/SASAJ/article/view/281320

ประพจน์ ณ บางช้าง, วิโรจน์ ศรีหิรัญ, และสุวิมล อาภาผล. (2564). การพัฒนานวัตกรรมการสื่อสารแบบมีส่วนร่วมของชุมชนเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์อย่างยั่งยืนของจังหวัดระนอง. วารสารนิเทศศาสตรปริทัศน์, 25(3), 156–167.

https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jca/article/view/251479/169962

พระราชบัญญัติการพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม พ.ศ. 2560. (2560, 24 มกราคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 134 ตอนที่ 10 ก.

พระราชบัญญัติการบริหารงานและการให้บริการภาครัฐผ่านระบบดิจิทัล พ.ศ. 2562. (2562, 22 พฤษภาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 136 ตอนที่ 67 ก. หน้า 57–66.

ไพฑูรย์ อินต๊ะขัน, ฐานันดร์ โต๊ะถม, และสุวิทย์ เครือเค้. (2564). นวัตกรรมการจัดการขยะแบบมีส่วนร่วมในองค์การบริหารส่วนตำบลพระธาตุผาแดง อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก. วารสารลวะศรี มหาวิทยาลัย ราชภัฏเทพสตรี, 5(2), 104–118.

https://so04.tci-thaijo.org/index.php/lawasrijo/article/view/253440

รัชมงคล ทองหล่อ, ภัทราวรินทร์ จุยกระจาย, ววรวรรณ แสงอมร, ศิริพงษ์ พจนารถ, และหทัยชนก บัวงาม. (2562). การใช้นวัตกรรมการมีส่วนร่วมทางสังคมในการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน กรณีศึกษา: ชุมชนบ้านถ้ำเสือ อำเภอแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี. Veridian E-Journal, Silpakorn University ฉบับมนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 12(3), 157–182.https://he02.tci-thaijo.org/index.php/Veridian-E-Journal/article/view/168181

สมคิด ดำฉวาง ปุญญวันต์ จิตประคอง และคณะ. (2568). โครงการวิจัยย่อย 008 เทศบาลตำบลพรุพี จังหวัดสุราษฎร์ธานี: การเพิ่มประสิทธิภาพการให้บริการและการอำนวยความสะดวกในการจ่ายค่าน้ำประปาผ่านระบบออนไลน์. กองทุนส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (ววน.) และหน่วยบริหารและจัดการทุนด้านการพัฒนาระดับพื้นที่ (บพท.). https://lib.up.ac.th/wp-content/uploads/2025/11/PUNYAWAN-JITPRAKONG-02.pdf

ศุภกิตติ์ พุฒลา และศิริศักดิ์ เหล่าจันขาม. (2566). ปัจจัยความสำเร็จในการขับเคลื่อนการเปลี่ยนแปลงองค์การสู่ท้องถิ่นดิจิทัล กรณีศึกษา องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตอำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น. วารสารการบริหารการปกครอง, (12)2, 214-230. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/gjournal-ksu/article/view/268497

Arnstein, S. R. (1969). A ladder of citizen participation. Journal of the American Institute of Planners, 35(4), 216–224. https://doi.org/10.1080/01944366908977225

Baldi, G., Megaro, A., & Carrubbo, L. (2023). Small-town citizens’ technology acceptance of smart and sustainable city development. Sustainability, 15(1), 325. https://doi.org/10.3390/su15010325

Cornwall, A. (2008). Unpacking ‘participation’: Models, meanings and practices. Community Development Journal, 43(3), 269–283. https://doi.org/10.1093/cdj/bsn010

Creswell, J. W. (2007). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five approaches (2nd ed.). Sage Publications.

Czuryk, M., & Kostrubiec, J. (2019). The legal status of local self-government in the field of public security. Studia nad Autorytaryzmem i Totalitaryzmem, 41(1), 33–47. https://doi.org/10.19195/2300-7249.41.1.3

Davis, F. D. (1989). Perceived usefulness, perceived ease of use, and user acceptance of information technology. MIS Quarterly, 13(3), 319–340. https://doi.org/10.2307/249008

Flecha, R., Gómez, J., & Puigvert, L. (2001). The theory of communicative action. In Contemporary sociological theory (Counterpoints, Vol. 250, pp. 109–127). Peter Lang AG. https://www.jstor.org/stable/42977878

Gasco-Hernandez, M. (2024). Reflections on three decades of digital transformation in local governments. Local Government Studies, 50(6), 1028–1040. https://doi.org/10.1080/ 03003930.2024.2410830

Johnson, J. (1991). Habermas on strategic and communicative action. Political Theory, 19(2), 181–201. https://www.jstor.org/stable/191661

Lipchanskaya, M., Channov, S., & Churikova, A. (2024). Legal regulation of the digital transformation of local self-government in the BRICS countries. BRICS Law Journal, 11(2), 113–133. https://doi.org/10.21684/2412-2343-2024-11-2-113-133

Mubarak, F., & Suomi, R. (2022). Elderly forgotten? Digital exclusion in the information age and the rising grey digital divide. INQUIRY: The Journal of Health Care Organization, Provision, and Financing, 59, Article 00469580221096272. https://doi.org/10.1177/00469580221096272

Osborne, D., & Gaebler, T. (1992). Reinventing government: How the entrepreneurial spirit is transforming the public sector. Addison-Wesley

Rogers, E. M. (1976). New product adoption and diffusion. Journal of Consumer Research, 2(4), 290–301. https://doi.org/10.1086/208642

Thaler, R. H., & Sunstein, C. R. (2008). Nudge: Improving decisions about health, wealth, and happiness. Yale University Press.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-06-03

รูปแบบการอ้างอิง

จิตประคอง ป. (2026). บทบาท ปัญหาอุปสรรค และแนวทางการส่งเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชนในการใช้นวัตกรรมท้องถิ่น: กรณีศึกษาการจัดเก็บค่าน้ำประปาออนไลน์ ของเทศบาลตำบลพรุพี จังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารการบริหารปกครอง มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์, 15(1), 343–374. https://doi.org/10.14456/gjl.2026.18