การศึกษาเปรียบเทียบศักยภาพการท่องเที่ยวเชิงอาหาร ระหว่าง อุด้ง เมืองมิซึซาวะ จังหวัดกุนมะ ประเทศญี่ปุ่น และข้าวซอย อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ประเทศไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การท่องเที่ยวเชิงอาหาร (Gastronomy Tourism) เป็นแนวโน้มการท่องเที่ยวที่ได้รับความสนใจและเป็นที่นิยมเป็นอย่างมากในปัจจุบัน อาหารเป็นส่วนหนึ่งของประสบการณ์ในการเดินทางท่องเที่ยว ซึ่งอาหารมีความผูกพันกับสภาพแวดล้อม และวัฒนธรรมท้องถิ่น
อูด้ง เป็นอาหารประเภทเส้นที่ทำจากแป้งสาลี ในเมืองมิซึซาวะเมืองเล็ก ๆ ในจังหวัดกุนมะ ตอนกลางประเทศญี่ปุ่นมีการสืบทอดกรรมวิธีการประกอบอาหารประเภทอูด้งมายาวนานกว่า 400 ปีและยังคงเอกลักษณ์ของกรรมวิธี และกระบวนการผลิตจนถึงปัจจุบัน ทำให้มิซึซาวะอูด้งมีชื่อเสียงติดหนึ่งในสามของอูด้งที่ดีที่สุดในญี่ปุ่น
ข้าวซอย เป็นอาหารประเภทเส้น ซึ่งเกิดจากการผสมผสานวัฒนธรรมอาหารของชาวจีนฮ่อ และชาวล้านนา ที่มีการปรับปรุงตามยุคสมัย ข้าวซอยเป็นอาหารท้องถิ่นที่ได้รับความนิยมในเขตภาคเหนือของประเทศไทย โดยเฉพาะในจังหวัดเชียงใหม่ที่เป็นเมืองท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงในระดับนานาชาติ
ทั้งสองพื้นที่ล้วนมีศักยภาพการท่องเที่ยวเชิงอาหารในระดับสูง แต่ทว่ามีบริบทที่ต่างกัน โดยจุดแข็งของเมืองมิซึซาวะ คือ การรักษาไว้ซึ่งเอกลักษณ์ของอาหาร และจุดแข็งของเมืองเชียงใหม่ เป็นเมืองที่เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงในระดับนานาชาติ แม้ว่าบริบทของทั้งสองเมืองจะมีความแตกต่างกันอย่างมาก แต่หากนำจุดแข็งของมิซึซาวะมาปรับใช้ในบริบทที่เหมาะสมกับพื้นที่ สังคม และวัฒนธรรมของเมืองเชียงใหม่จะส่งผลต่อการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงอาหารประเภทข้าวซอย ในพื้นที่อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ได้เป็นอย่างดี
จากการศึกษาเปรียบเทียบสามารถวิเคราะห์แนวทางการพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวเชิงอาหารประเภทข้าวซอย อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ได้ ดังนี้ (1) ควรมีการคงเอกลักษณ์ของข้าวซอย (2) ควรมีการรวมกลุ่มของผู้ประกอบการข้าวซอยเพื่อกำหนดทิศทาง และวางแผนการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงอาหารของอาหารประเภทข้าวซอยร่วมกัน (3) ภาครัฐควรจัดอบรม และให้ความรู้ด้านสุขาภิบาลอาหารแก่ผู้ประกอบการด้านอาหาร (4) ส่งเสริมความเป็นเอกลักษณ์ของอาหารของข้าวซอยแต่ละร้าน (5) ส่งเสริมให้ผู้ประกอบการใช้วัตถุดิบในท้องถิ่น (6) ควรมีการพัฒนาเส้นทางการท่องเที่ยวเชิงอาหารประเภทข้าวซอยในพื้นที่อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ พร้อมทั้งเชื่อมโยงวัฒนธรรมท้องถิ่น
Article Details
นโยบายการพิจารณากลั่นกรองบทความ
- บทความวิจัยและบทความวิชาการทุกเรื่องที่จะได้รับการตีพิมพ์ต้องผ่านการพิจารณากลั่นกรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) ในสาขาที่เกี่ยวข้อง จำนวน 3 ท่าน/บทความ
- บทความ ข้อความ ภาพประกอบและตารางประกอบที่ลงตีพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียน กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป และไม่มีส่วนรับผิดชอบใด ๆ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความที่จะได้รับการตีพิมพ์จะต้องไม่เคยตีพิมพ์ เผยแพร่ที่ใดมาก่อน และไม่อยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารฉบับอื่น หากตรวจสอบพบว่ามีการตีพิมพ์ซ้ำซ้อน ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความใดที่ผู้อ่านเห็นว่าได้มีการลอกเลียนหรือแอบอ้างโดยปราศจากการอ้างอิง หรือทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นผลงานของผู้เขียน กรุณาแจ้งให้กองบรรณาธิการวารสารทราบจะเป็นพระคุณยิ่ง
เอกสารอ้างอิง
Boniface, P. (2003). Tasting tourism: travelling for food and drink. Aldershot: Ashgate.
Cohen, E. and Avieli, N. (2004). Food in tourism. Attraction and Impediment. Annals of Tourism Research. Vol. 31 (4) Oct 2004: 755-778.
Designated Areas for Sustainable Tourism Administration (Public Organization). (2016). Gastronomy Tourism. Available at: https://tis.dasta.or.th/dastatravel/wp-content/uploads/2017/06/2-Gastronomy-Tourism.pdf [8 November 2017].
Du Rand, G. E. and Heath, E. (2006). Towards a framework for food tourism as an element of destination marketing. Current Issues in Tourism. 9(3): 206-234.
Gassinee, Trakoontivakorn and et al. (2014). Thai tourism promotion through image of Northern culinary. Complete Research Report. The office of the National Research Council of Thailand.
Hall, M. and Mitchell, R. (2005). Gastronomic tourism: comparing food and wine tourism experiences, İcinde M. Novelli (Editor), Niche Tourism, Contemporary Issues, Trends and Cases, pp. 89-100.
Hall, C. M. (2003). Wine, food and tourism marketing. The Haworth Hospitality Press:
New York.
Japan National Tourism Organization. (2014). Mitsusawa Udon. Available at: https://japan-brand.jnto.go.jp/foods/noodles/3305/ [20 January 2018]
Kaspar, M. (1986). The impact of catering and cuisine upon tourism. In 36th AIEST Congress: The impact of Catering and Cuisine upon Tourism. Montreux, Switzerland: AIEST
Kim, S. and Iwashita, C. (2016). Cooking identity and food tourism: The case of Japanese Udon noodles. Tourism Recreation Research, Vol. 41(1): 89-100
Long, L. M. (2004). Culinary Tourism. Lexington, KY: The University Press of Kentucky.
MacCannell, D. (1999). The tourist: a new theory of the leisure class. Berkeley, CA, and Los. Angeles, CA: University of California Press. pp. 231.
Nataya, Thanaponkeart. (2004). Assessment of Agrotourism Potential in Amphoe Wang Nam Khiao, Changwat Nakhon Ratchasima. Master of Science. Human Settlement Planning Geography, Department of Geography.
National Innovation Agency (Public Organization). (n.d.). Khao Soi. Available at: https://www.nia.or.th/thaidelicious/index.php?page=recipes§ion=khao_soi_en [8 November 2017].
Onanong, Thongmee. (2015). The Cultural of Lanna Food : The Develop to Creative Economy. Journal of fine arts research and applied arts. VOL 2, NO 1: 25-54
Urry, J. (2002). The Tourist Gaze. second edition. London: Sage.
Tourism Authority of Thailand. (2017). Food Will Keep Us Alive. Available at: https://www.etatjournal.com/mobile/index.php/menu-read-tat/menu-2017/menu-12017/281-1212017-food-alive [8 November 2017].
Tasanee, Aromkliang and Suparp, Chatraphorn. (2014). Sustainability of Local Wisdom Transferring on Lanna Food. Kasetsart Journal of Social Sciences. 35: 189-205.
Thai Food Master. (2010). Khao Soi Recipe, Northern Style Curried Noodle Soup with Chicken. Available at https://thaifoodmaster.com/thai_food_recipes-th/thai_curry_recipes-th/9341?lang=th#.WgLBiNWWbct pdf [8 November 2017].
World Tourism Organization. (2012). Global report on food tourism. Available at: https://cf.cdn.unwto.org/sites/all/files/docpdf/amreports4-foodtourism.pdf [8 November 2017].
