การพัฒนาห้องเรียนดิจิทัลเพื่อส่งเสริมทักษะอาชีพของนักเรียนด้อยโอกาสในพื้นที่กื้ดช้าง จังหวัดเชียงใหม่

ผู้แต่ง

  • ฆนธรส ไชยสุต สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่
  • พิมพ์ชนก สุวรรณศรี ภาควิชาคอมพิวเตอร์ คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่
  • ไพรสันต์ สุวรรณศรี โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่

คำสำคัญ:

ห้องเรียนดิจิทัล, ทักษะการมีงานทำ, อาชีพชุมชนกื้ดช้าง

บทคัดย่อ

   การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสกัดองค์ความรู้ทักษะอาชีพในท้องถิ่น และเพื่อพัฒนาห้องเรียนดิจิทัลเปิดโลกกว้างสร้างเส้นทางเรียนรู้สู่อาชีพ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ปราชญ์ภูมิปัญญาด้านอาชีพ นักเรียน และครูชุมชนกื้ดช้าง อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบบันทึกองค์ความรู้ และแบบประเมินคุณภาพของสื่อและเว็บไซต์ การวิเคราะห์ข้อมูลเบื้องต้นใช้สถิติบรรยาย การวิเคราะห์เนื้อหา ใช้วิธีการสังเคราะห์เชิงคุณภาพเพื่อนำไปสู่การสกัดองค์ความรู้ ผลการวิจัย พบว่า สื่อการเรียนรู้ด้านอาชีพที่ได้จากการสกัดองค์ความรู้ชุมชน มีจำนวน 12 อาชีพ ได้แก่ 1) ท่องเที่ยวและการทำโฮมสเตย์ 2) ล่องแก่ง 3) นวดเท้า 4) หมอนรองคอทำจากไผ่จืด 5) กว๊านช้าง เลี้ยงช้าง เดินป่า 6) ทอผ้าบอเปอโข่ 7) จักสานหวายไผ่หวาย 8) การทำขนมและอาหารล้านนา 9) การทำเครื่องดื่ม 10) ของที่ระลึก 11) นวดหน้าและนวดแก้อาการ Office Syndrome 12) การขายออนไลน์ และได้แบบวัดความถนัดทางอาชีพ นำองค์ความรู้ที่ได้ไปพัฒนาเว็บไซต์ห้องเรียนดิจิทัลเปิดโลกกว้างสร้างเส้นทางเรียนรู้สู่อาชีพเพื่อส่งเสริมทักษะการมีงานทำ ผลการทดลองใช้และหาคุณภาพของสื่อและเว็บไซต์ พบว่า ด้านการใช้ประโยชน์ ความเป็นไปได้ ความถูกต้อง และความเหมาะสม อยู่ในระดับมากที่สุด  มีข้อมูลการเรียนรู้ด้านอาชีพที่เป็นประโยชน์ สามารถเรียนรู้ด้วยตนเองได้ ช่วยกระตุ้นให้เห็นความสำคัญต่อการเรียนรู้ สืบสานภูมิปัญญาด้านอาชีพ สามารถนำไปใช้ได้จริง มีความสอดคล้องกับสภาพจริงและบริบทของผู้ใช้งาน ส่งผลดีต่อการเรียนรู้ สามารถใช้เป็นเครื่องมือในการศึกษาเรียนรู้สืบสานภูมิปัญญาด้านอาชีพได้อย่างมีประสิทธิภาพ

เอกสารอ้างอิง

กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา. (2566). รายงานประจำปี 2566. https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2024/04/20240516-Book-eef-Annual-Report2566.pdf

ขวัญทิชา เชื้อหอม. (2564). การพัฒนาประสิทธิภาพการอ่านด้วยสื่อดิจิทัลร่วมกับการโค้ชสำหรับนักเรียนระดับประถมศึกษา. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา, 6(1), 140-146. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/rdibsru/article/view/254198

จิตติการณ์ เหมเภตรา, ศักดิ์ชัย นิรัญทวี, อัจฉรา วัฒนาณรงค์ และ ธารินทร์ รสานนท์. (2567). รูปแบบการบริหารจัดการการเรียนรู้ผ่านดิจิทัลแพลตฟอร์ม ในโรงเรียนประถมศึกษาเอกชนในกรุงเทพมหานคร. Journal of Roi Kaensarn Academi, 9(3), 490–506. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JRKSA/article/view/266440

ชนาภรณ์ ปัญญาการผล, ขจรศักดิ์ กั้นใช้, รัชชัยย์ ศรสุวรรณ และ ยลพรรษย์ ศิริรัตน์. (2568). การบริหารการศึกษาสู่การพัฒนาที่ยั่งยืนในพื้นที่การศึกษาภาคตะวันตกของประเทศไทย. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า, 12(1), 16–30. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/CRMA_HUSO/article/view/279675

ฐิติยา เนตรวงษ์. (2561). ห้องเรียนดิจิทัลเพื่อการเรียนร่วมและพัฒนาทักษะการอยู่รอดในยุคดิจิทัล. วารสารพัฒนาเทคนิคศึกษา, 31(108), 15-24. https://so09.tci-thaijo.org/index.php/jted/article/view/1255

ทรงลักษณ์ สกุลวิจิตร์สินธุ. (2560). การใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ เพื่อการเรียนรู้ร่วมกันทางออนไลน์. Veridian E-Journal,Silpakorn University (Humanities, Social Sciences and arts), 10(2), 437-450. https://he02.tci-thaijo.org/index.php/Veridian-E-Journal/article/view/97009

เที่ยงธรรม สิทธิจันทเสน, นิคม ลนขุนทด, อัษฎา วรรณกายนต์, สุรเชษฐ์ วงศ์ชัยประทุม, สุชาติ ดุมนิล, ชุติมา มูลดับ, และ ภัทรารัตน์ ชิดชอบ. (2562). การสกัดข้อมูลเพื่อการออกแบบและพัฒนาแอพพลิเคชั่นการท่องเที่ยวเศรษฐกิจชุมชน จังหวัดสุรินทร์. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์ (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 9(2), 12-25. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/var/article/view/213458

ธรัช อารีราษฎร์ และ วรปภา อารีราษฎร์. (2559). ผลการพัฒนานวัตกรรมด้านเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อเผยแพร่องค์ความรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่น. วารสารเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 6(2), 63-77. https://ph01.tci-thaijo.org/index.php/jitubru/article/view/74745

ปัณฑิตา อินทรักษา. (2562). การจัดการเรียนรู้ด้วยสื่อสังคมออนไลน์. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 21(4), 357-365. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/edujournal_nu/article/view/116500

ภัคคิณี จัยพงศ์, รุจโรจน์ แก้วอุไร และ วิวัฒน์ มีสุวรรณ์. (2555). การพัฒนาสารานุกรมอิเล็กทรอนิกส์ เรื่องประเพณีวัฒนธรรมจีน ในจังหวัดนครสวรรค์. วารสารวิชาการบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, 7(20), 137-148. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/JSSRA/article/view/24579

ภัทรพันธุ์ นิธิวรัตน์สกุล, ฆฬิสา สุธดาอนันตโภคิน และ นัชพล คงพันธ์. (2566). การเรียนรู้ดิจิทัลสำหรับครูยุคใหม่. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 7(2), 677–686. https://doi.org/10.14456/jeir.2023.45

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). รายงานการศึกษาแนวปฏิบัติของการสร้างและส่งเสริมการรู้ดิจิทัลสำหรับครู. พริกหวานกราฟฟิค.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563ก). แนวทางการพัฒนาแหล่งการเรียนรู้ในยุคดิจิทัลที่เหมาะสมกับผู้เรียนในวัยเรียน. 21 เซ็นจูรี่.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563ข). แนวทางการพัฒนาแหล่งเรียนรู้ในยุคดิจิทัลที่เหมาะสมกับผู้เรียนวัยแรงงาน. 21 เซ็นจูรี่.

สุคนธ์ทิพย์ สุภาจันทร์. (2558). การสืบสานภูมิปัญญาท้องถิ่นสู่บทเรียนผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์. วารสารสถาบันวิจัยญาณสังวร, 6(1), 43-54. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/yri/article/view/173476

อดิศักดิ์ ใหมทอง และ ธรินธร นามวรรณ. (2567). การพัฒนาแนวทางการนิเทศภายในโดยใช้แนวคิดชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ สำหรับสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุรินทร์. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า, 11(1), 44–57. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/CRMA_HUSO/article/view/271522

Boas, F. (1940). Race, Language and Culture. The Macmillan Company.

Geertz, C. (1973). Thick Description: Towards an Interpretive Theory of Culture. Basic Books.

Holland, J. L. (1997). Making Vocational Choices: A Theory of Vocational Personalities and Work Environments. (3rd ed.), Psychological Assessment Resources.

Noblit, G. W., & Hare, R. D. (1988). Meta-Ethnography: Synthesizing Qualitative Studies. Sage.

Seels, B., & Glasgow, Z. (1998). Making Instructional Design Decisions (2nd ed.). Merrill.

UNESCO. (2023). Education: from disruption to recovery. https://en.unesco.org/covid19/educationresponse

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

18-09-2026

รูปแบบการอ้างอิง

ไชยสุต ฆ., สุวรรณศรี พ., & สุวรรณศรี ไ. (2026). การพัฒนาห้องเรียนดิจิทัลเพื่อส่งเสริมทักษะอาชีพของนักเรียนด้อยโอกาสในพื้นที่กื้ดช้าง จังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า, 13(1), 92–107. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/CRMA_HUSO/article/view/289612