การศึกษาอาคารทรงคุณค่าทางสถาปัตยกรรมสู่การยกระดับศักยภาพ โรงพยาบาลเมืองสงขลาสู่เมืองสร้างสรรค์
DOI:
https://doi.org/10.14456/psruhss.2026.15คำสำคัญ:
โรงพยาบาลเมืองสงขลา , มรดกทางสถาปัตยกรรม , พื้นที่เรียนรู้เชิงประวัติศาสตร์ , เมืองสร้างสรรค์ , การอนุรักษ์สถาปัตยกรรมบทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจและศึกษาประวัติความเป็นมาของโรงพยาบาลเมืองสงขลา รวมถึงการประเมินคุณค่าและสังเคราะห์แนวคิดการพัฒนาพื้นที่เรียนรู้เชิงประวัติศาสตร์บนฐานชุมชนในบริบทเมืองสร้างสรรค์ โดยใช้การศึกษาข้อมูลเอกสาร การสำรวจภาคสนาม การบันทึกภาพถ่าย และการประเมินคุณค่าทางประวัติศาสตร์และสถาปัตยกรรมของอาคารภายในพื้นที่โรงพยาบาลเมืองสงขลา ผลการศึกษาพบว่า โรงพยาบาลเมืองสงขลาเป็นพื้นที่ที่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์และมีความสัมพันธ์กับพัฒนาการด้านสาธารณสุขของจังหวัดสงขลา โดยยังคงปรากฏอาคารสำคัญ ได้แก่ ตึกประธานราษฎร์นิกร อาคาร 3 ชั้น (ตึกผู้ป่วยเก่า) และตึกมหิดลอดุลยเดช ซึ่งสะท้อนคุณค่าทางประวัติศาสตร์และสถาปัตยกรรมอย่างเด่นชัด แม้อาคารบางส่วนจะมีการเสื่อมสภาพตามอายุการใช้งาน แต่ยังคงมีศักยภาพในการอนุรักษ์และพัฒนา ผลการศึกษายังนำไปสู่การสังเคราะห์แนวคิดการออกแบบพื้นที่เรียนรู้ประวัติศาสตร์โรงพยาบาลเมืองสงขลาสู่เมืองสร้างสรรค์ ภายใต้แนวคิด “บันทึกแห่งการรักษา : รากเหง้าสุขภาวะแห่งเมืองสงขลา” เพื่อถ่ายทอดองค์ความรู้ด้านประวัติศาสตร์ สถาปัตยกรรม และพัฒนาการด้านสาธารณสุขของพื้นที่ ส่งเสริมการเรียนรู้ของชุมชน การตระหนักรู้ในคุณค่ามรดกทางวัฒนธรรม และการพัฒนาพื้นที่บนฐานอัตลักษณ์ท้องถิ่น อันนำไปสู่การขับเคลื่อนเมืองสร้างสรรค์อย่างยั่งยืน
เอกสารอ้างอิง
พัชรินทร์ ลั้งแท้กุล. (ม.ป.ป). พัฒนาการด้านสาธารณสุขและการจัดตั้งสถานพยาบาลในจังหวัดสงขลา ตอนที่ 1. กรุงเทพฯ: สำนักหอจดหมายเหตุเเห่งชาติ. สืบค้น 14 กรกฎาคม 2568, จาก https://shorturl.asia/QZlqd
โรงพยาบาลสงขลา. (2568). 100 ปี โรงพยาบาลสงขลา 1 ทศวรรษ สานต่อศรัทธา ก้าวสู่อนาคต. สืบค้น 14 กรกฎาคม 2568, จาก https://heyzine.com/flip-book/b70dae7bf5.html#page/173
ASHWORTH, G. (2011). Preservation, Conservation and Heritage: Approaches to the Past in the Present through the Built Environment. Asian Anthropology, 10(1), 1–18. https://doi.org/10.1080/1683478X.2011.10552601
Australia ICOMOS. (2013). The Burra Charter: The Australia ICOMOS Charter for Places of Cultural Significance. Burwood, Australia: Australia ICOMOS Incorporated.
Feilden, B. M. (2003). Conservation of Historic Buildings (3rd ed.). Oxford: Architectural Press.
Jokilehto, J. (1999). A History of Architectural Conservation. Oxford: Butterworth-Heinemann.
Landry, C. (2006). The Creative City: A Toolkit for Urban Innovators. London: Earthscan.
Plevoets, B., & Van Cleempoel, K. (2019). Adaptive Reuse of the Built Heritage: Concepts and Cases of an Emerging Discipline. New York: Routledge.
UNESCO. (2021). UNESCO Creative Cities Network Mission Statement. Paris: United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความหรือข้อคิดเห็นใดใดที่ปรากฏในวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงครามเป็นวรรณกรรมของผู้เขียน ซึ่งบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม


