แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงอาหารตามอัตลักษณ์พื้นที่อำเภอพิปูน อำเภอช้างกลาง และอำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์สภาพการณ์ปัจจุบันของการท่องเที่ยวเชิงอาหาร 2) ศึกษาพฤติกรรมและความต้องการของนักท่องเที่ยวที่มีต่อการท่องเที่ยวเชิงอาหาร และ 3) เสนอแนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงอาหารตามอัตลักษณ์พื้นที่อำเภอพิปูน อำเภอช้างกลาง และอำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์สำหรับเจ้าหน้าที่ภาครัฐ ผู้ประกอบการอาหารพื้นถิ่น และคนในชุมชน รวมทั้งหมด 18 คนแบบสอบถามถูกนำมาใช้เพื่อเก็บข้อมูลนักท่องเที่ยวชาวไทย จำนวน 390 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การวิเคราะห์เนื้อหาและสถิติพรรณนา
ผลการวิจัยพบว่า 1) ทั้งสามอำเภอมีสถานที่ท่องเที่ยวและทรัพยากรด้านอาหารพื้นถิ่นที่หลากหลาย เหมาะสมต่อการจัดกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงอาหาร อย่างไรก็ตาม ชุมชนยังขาดองค์ความรู้และแกนนำ การปรุงอาหารไม่มีมาตรฐาน ร้านอาหารและสินค้าที่ระลึกมีจำนวนน้อย และการประชาสัมพันธ์ยังไม่เพียงพอ 2) นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่เดินทางมากับเพื่อนในวันหยุด โดยเลือกรับประทานอาหารพื้นถิ่นที่มีรสชาติดี และต้องการซื้อสินค้าที่ระลึกเกี่ยวกับอาหารพื้นถิ่นซึ่งได้รับการแนะนำจากสื่อออนไลน์ 3) สำหรับแนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงอาหาร ควรให้ความสำคัญกับการทำความเข้าใจในชุมชนเกี่ยวกับความสำคัญของการจัดกิจกรรม โดยควรจัดให้นักท่องเที่ยวได้รับประทานอาหารพื้นถิ่นที่มีคุณภาพ และยังคงเอกลักษณ์ไว้ ในขณะที่การจำหน่ายสินค้าที่ระลึกเกี่ยวกับอาหารพื้นถิ่น ควรมีการกำหนดราคาที่เหมาะสม นอกจากนี้ ควรให้ความสำคัญกับสถานที่ การจัดตกแต่งร้าน การให้บริการของพนักงาน และการประชาสัมพันธ์ผ่านสื่อออนไลน์ ผลการวิจัยนี้ สามารถนำไปใช้เป็นแนวทางแก่ชุมชนท้องถิ่นและหน่วยงานภาครัฐในการวางแผนและจัดกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงอาหารอย่างเหมาะสม อันจะช่วยสร้างรายได้และเสริมสร้างความเข้มแข็งทางเศรษฐกิจแก่ชุมชน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทุกบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ ผ่านการประเมินจากผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) จำนวน 3 ท่าน จากหลากหลายสถาบัน โดยผู้ประเมินบทความไม่ทราบชื่อผู้เขียน และผู้เขียนไม่ทราบชื่อผู้ประเมิน (Double-blind Review)
ข้อความและบทความในวารสารหาดใหญ่วิชาการเป็นแนวคิดของผู้เขียน มิใช่ความคิดเห็นของคณะผู้จัดทำ และมิใช่ความรับผิดชอบของมหาวิทยาลัยหาดใหญ่ กองบรรณาธิการวารสารหาดใหญ่วิชาการ ไม่สงวนสิทธิ์การคัดลอกบทความเพื่อใช้ประโยชน์ทางวิชาการ แต่ให้อ้างอิงแสดงที่มาของบทความ
เอกสารอ้างอิง
Anan, K., & Sukpatch, K. (2019). Loyalty creation guidelines for culinary tourism in Thailand through experiential value. Thai Journal of Science and Technology, 8(6), 585–595. [in Thai]
Boonyanupong, P., & Buddhawongsa, P. (2021). Gastronomy tourism behavior and opinion on marketing mix factors of foreign tourists in Chiang Mai Province. Journal of Economics Maejo University, 1(1), 37–47. [in Thai]
Cochran, W. G. (1953). Sampling techniques. New York: John Wiley & Sons.
Dangsungwal, N. (2021). The model of tourist local food destination image in Thailand (Doctoral dissertation). Silpakorn University, Petchaburi. [in Thai]
Designated Area for Sustainable Tourism Administration (Public Organization). (2016). Gastronomy tourism. Bangkok: Cocoon & Co. [in Thai]
Du Rand, G. E., & Heath, E. (2006). Towards a framework for food tourism as an element of destination marketing. Current Issues in Tourism, 9(3), 206–234.
Goffman, E. (1963). Stigma: Notes on the management of spoiled identity. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
Hongku, P. (2022). Tourism behavior and satisfaction of Thai tourists in visiting old town site, Songkhla Province (Master’s thesis). Dhurakij Pundit University, Bangkok. [in Thai]
Jullasilp, K. (2018). Marketing management strategy for food tourism promotion of Thai tourist in Pha Nakhon Si Ayutthaya Province (Master’s thesis). National Institute of Development Administration, Bangkok. [in Thai]
Kotler, P., Armstrong, G., Saunders, J., & Wong, V. (2002). Principles of marketing (3rd ed.). London: Prentice Hall.
Kotler, P., & Keller, K. L. (2016). Marketing management (15th ed). Boston: Pearson.
Lohachala, W. (2019). Tourist behavior. Bangkok: MAC Education. [in Thai]
Maslow, A. H. (1970). Motivation and personality (2nd ed.). New York: Harper & Row.
Ministry of Tourism and Sports. (2020). Summary report of the National Accounting for Tourism 2019. Retrieved from https://www.mots.go.th/download/article/article_20211001101334.pdf [in Thai]
Ministry of Tourism and Sports. (2024). Tourism statistics 2023. Retrieved from https://www.mots.go.th/news/category/705 [in Thai]
Pipattananan, M., Chumnisart, B., & Kaewthongyai, Y. (2023). Factors affecting gastronomy tourism for sustainable tourism development. Journal of MCU Kanchana Review, 3(1), 25–39. [in Thai]
Ritchie, J. R. B., & Crouch, G. I. (2000). The competitive destination: A sustainability perspective. Tourism Management, 21(1), 1–7.
Royal Institute. (1983). Dictionary of the Royal Institute of Thailand 1982. Bangkok: Thai Watana Panich. [in Thai]
Sakdadech, S. (2006). Chanthaburi local food. Chanthaburi: Faculty of Science and Technology, Rambhai Barni Rajabhat University. [in Thai]
Wanichbuncha, K. (2018). Statistics for research (12th ed). Bangkok: Sam Lada. [in Thai]
Wiriyaporn, K. (2002). Self-development needs of civil servants in the Department of Academic Affairs, Ministry of Education (Master’s thesis). Ramkhamhaeng University, Bangkok. [in Thai]
Yosaphatpiraya, T., Duanglapa, P., Tunming, P., & Tunming, N. (2019, June 6). The guideline for Thai cuisine tourism development, Khon Kaen Province. In The 6th National Academic Conference on Contemporary Tourism and Hospitality (pp. 250–255). Mahasarakham University, Maha Sarakham. [in Thai]
