รูปแบบอิทธิพลภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา ที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 22
คำสำคัญ:
ภาวะผู้นำทางวิชาการ, ประสิทธิผลของโรงเรียนมัธยมศึกษาบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษารูปแบบอิทธิพลภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 22 และ 2) ตรวจสอบรูปแบบอิทธิพลภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน ตามข้อ 1) กับข้อมูลเชิงประจักษ์ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ บุคลากรสถานศึกษาขั้นพื้นฐานสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 22 จำนวน 341 คน ซึ่งได้จากการกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ตารางสำเร็จรูปของ Krejcie & Morgan (1970) ในสัดส่วน 0.5% ของประชากรและระดับความเชื่อมั่น 95% เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ประกอบด้วย 1) แบบสอบถามชนิดมาตราส่วนประเมินค่า (Rating Scale) 5 ระดับ และแบบสอบถามปลายเปิด และ2) แบบสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 9 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดย
ใช้โปรแกรมสำเร็จรูปทางสถิติสถิติ (SPSS) เพื่อหาค่าสถิติพื้นฐาน ค่านํ้าหนักองค์ประกอบ และหาค่าความสัมพันธ์ ผลการศึกษาพบว่า 1. องค์ประกอบภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 22 ประกอบด้วย 3 องค์ประกอบหลักและ 13 องค์ประกอบย่อย ดังนี้ องค์ประกอบหลักที่1 ได้แก่คุณลักษณะภาวะผู้นำทางวิชาการ มี 3 องค์ประกอบย่อย คือ ด้านความรู้ ด้านภาระหน้าที่ และด้านทักษะ องค์ประกอบหลักที่ 2 ได้แก่ประสิทธิผลทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน มี 5 องค์ประกอบย่อย คือ ด้านการพัฒนาวิชาชีพครูทั้งโรงเรียน ด้านกำหนดเป้าหมายร่วมกัน ด้านการกำกับติดตามและจัดให้มีการสะท้อนผลการจัดการเรียนการสอน ด้านการพัฒนาบรรยากาศและวัฒนธรรมการเรียนรู้ของโรงเรียน และด้านการรักษาความสัมพันธํที่ดีระหว่างครู นักเรียน ผู้ปกครอง และชุมชน ส่วนองค์ประกอบหลักที่ 3 ได้แก่การพัฒนาองค์การแห่งการเรียนรู้ มี 5 องค์ประกอบย่อย คือ ด้านการเป็นบุคคลรอบรู้ ด้านการมีแบบแผนความคิด ด้านการมีวิสัยทัศน์ร่วมกัน ด้านการเรียนรู้ร่วมกันเป็นทีม และด้านการคิดอย่างเป็นระบบ ตามลำดับ 2. ผลการตรวจสอบความตรงของรูปแบบอิทธิพลภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 22 พบว่า ค่าไค-สแควร์ (X) แตกต่างจากศูนย์อย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ ซึ่งมีค่า = 90.88 ที่องศาอิสระ (df.) = 72, p-value= 0.066 ค่าดัชนีวัดความกลมกลืน (GFI) = 0.967 ค่าดัชนีวัดความกลมกลืนที่ปรับแก้แล้ว (AGFI) = 0.930 และค่าดัชนีรากของค่าเฉลี่ยกำลังสองของส่วนที่เหลือ (RMR) = 0.006 แสดงว่ารูปแบบอิทธิพลภาวะผู้นำที่ศึกษามีความสอดคล้องกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ คำสำคัญ : ภาวะผู้นำทางวิชาการ, ประสิทธิผลของโรงเรียนมัธยมศึกษา
เอกสารอ้างอิง
2.Cotton. F., and Ashley. B. (2003). Instruction leadership Proficiencies of elementary.
3.Damri Boonchoo. (2003). Learning Process of Basic Education Curriculum B.E. 2544 (2001). Academic Journal 6
(September): 16-20.
4.Deal, T. E. and Peterson, K. D. (1990). The Principal’s role in shaping school culture. Washington D.C.:Office of
Educational Research and Improvement.
5.Department of Academic Affairs, Ministry of Education. (2003). Basic Education Curriculum B.E. 2542 (1999) and
Amendments of Second Basic Education Curriculum B.E. 2545 (2002). Bangkok: Organization of Product and Material Supply Transfer.
6.Glickman. (1990). Supervision Instruction: A Developmental Approach. 2nd Edition. Boston: Allyn and Bacon Inc.
7.Krejcie, R.V., and D.W. Morgan. (1970). “Determining Sample Size for Research Activities”. Educational and Psychological Measurement. 30(3) : 607 - 610.
8.Kangpeng, S. (2008). Administrative Factors Affecting the School Effectiveness : Validity Development and
Assessment. Dissertation for Doctoral Degree in Educational Administration, Khonkaen University.
9.Hoy, W. K. and Miskel, C. G. (1991). Educational Administration: Theory, Research and Practice. 4th ed. Singapore,
141-166.
10.Hoy, W. K. and Miskel, C. G. (2008). Educational administration: Theory, research, and Practice. 8th ed. New York:
McGraw-Hill.
11.Mueangthong, W. (2000). Roles of School Administrators Affecting Katz. R.L. (1955). “Skill of effective admini
strator.” Harvard Business Review. 12(1) : 33-42
12.Michel, A. (1995). Social psychology at work : Essays in honour of Michel Argyle.New York: Routledge. Ministry of Education. (2002). National Education Act of B.E. 2542 (1999) and National Education Act. B.E.2542 (1999) and Amend ments of Second National Education Act .B.E. 2545 (2002). Bangkok: Organization of Product and Material Supply Transfer.
13.National Institute of Educational Testing Service (Public Organization). (2019). O-NET Report. [Online].
14.Office of Education Council. (2005). Strategic Plan for Civil Servant Development in 2005-2008. Prigwan Graphic Limited.
15.Office of Non - formal Education Administration. (2007). Strategies and Focus on Non-Formal and Informal Education Management in 2008. Bangkok:Office of Non - formal Education Administration.
16.Mueangjan, W. (2000). Roles of the School Administrators Affecting the Achievement in Institutional Administration. Witayajarn. 10(2):45-46.
17.Namsiri, S. (2009). Academic Affair Development of Small Sized Schools by Integrating the Principles: Participatory
Action Research. Dissertation for Doctoral Degree in Educational Administration, Khonkaen University
18.Pengsawat, R. (2002). School Curriculum Management. Bangkok: Bookpoint. Peter M. Senge. (1990). The Fifth
Discipline. New York: Doubieday.
19.Pengswat, W. (2006). Developing a Model for Linear Structure Relations of the Effectiveness of School Admini
strators in Leadership Affecting the Effectiveness of Schools. Dissertation for Doctoral Degree in Educational Administration, Khonkaen University.
20.Pongpaiboon, P. (2001). A Report of the Permanent Secretary, Ministry of Education on “The Dawn of the
Environment”. Academic Journal of the Civil Service Commission. 21 (5) : 9-12. Available. htt://www.niets.
or.th. [11/5/2019].
21.Ratsameekaew, P. (2008). Leadership Characteristics of Qualified School Administrators. Dissertation for Doctoral Degree in Educational Administration, Silpakorn University
22.Reid, Ken, Hopkins, David and Holly ,Peter. (1988). Toward the Effective School. Oxford: Basic Blackwell Ltd.
23.Ruenthong, N. (2007). A Model for Effective Educational Administration. Dissertation for Doctoral Degree in
Educational Administration, Silpakorn University.
24.Sanguanam, J. (2002). Theories and Practical Guidelines for Educational Administration. Bangkok: Bookpoint.
25.Sanongpan, P. and Sirisooksil. S. (2014). Skills of the 21st century School Administrators under Udornthani
Primary Educational Service Area office 3. Journal of Education, Khonkaen University 37(4) October-December : 42-50.
26.Sheive, Linda T. and Schoenhe Manan B. (1987). Vision and The work Life of Educational Leadership Examining
the Elusive. New York: Association for supervision and Curriculum Development.
27.Skerlavaj, M., Song, J. and Lee, Y. (2010). Organizational learning culture, innovative culture And innovations
in south Korean firms. Journal Expert Systems with Applications, 37, 6390–6403.
28.Suriyawong, B. (2001). Relationships between Academic Administration with Quality Standards of ISO 9002 of
Secondary Schools under Department of Education. Academic Journal, 4: 68.
29.The Institute for the Promotion of Teaching Science and Technology. (2013). STEM Education in the 21st Century. Academic Journal of IPST. No. 42 Vol. 186 January-February 2013.
30.Wiratchai, N. (2000). Knowledge of Research and Statistics. Chonburi: Public Administration College, Burapha
University.
31.Wiriyapan, T. (2007). Skills for School Administrators. G. P. Cyber Press.
