การศึกษาสภาพและปัญหาในการเรียนการสอนของมหาวิทยาลัยในความร่วมมือทาง วิชาการของประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีนกับมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
คำสำคัญ:
สภาพและปัญหา, การเรียนการสอน, นักศึกษาสาขาวิชาภาษาจีนชันปีที่4, มหาวิทยาลัยในความร่วมมือทางวิชาการบทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา เพื่อเปรียบเทียบสภาพและปัญหาในการเรียนการสอนของมหาวิทยาลัยในความร่วมมือทางวิชาการของประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีนกับมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักศึกษาสาขาวิชาภาษาจีนชั้นปีที่ 4 คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม ที่ได้ทำความร่วมมือทางวิชาการกับ มหาวิทยาลัยของประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีนทั้ง 3 แห่ง ได้แก่ 1) มหาวิทยาลัยครุศาสตร์ยูนนาน (Yunnan Normal University) 2) มหาวิทยาลัยวนศาสตร์ภาคตะวันตกเฉียงใต้ (Southwest Forestry University) และ 3) มหาวิทยาลัยหงเหอ (Honghe University) จำนวน 81 คน ได้มาโดย เลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ แบบสอบถามชนิดมาตราส่วนประมาณค่า (Rating Scale) 5 ระดับ จำนวน16 ข้อ ซึ่งผ่านการประเมินจากผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 3 คน พบว่ามีค่า IOC อยู่ระหว่าง 0.66 - 1.00 และมีค่าสัมประสิทธิ์ความเชื่อมั่นของแบบสอบถามของคอนบาร์ค เท่ากับ 0.752 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานสถิติทดสอบสมมติฐาน ได้แก่ t-test และ F-test (ANOVA) ผลการวิจัยพบว่า 1. นักศึกษาชั้นปีที่ 4 สาขาวิชาภาษาจีน คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม เห็นว่ามีสภาพและปัญหาในการเรียนการสอนของมหาวิทยาลัยในความร่วมมือทางวิชาการของประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีนกับมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม โดยรวมอยู่ในระดับน้อย เมื่อจำแนกเป็นรายด้าน พบว่า มีสภาพปัญหาอยู่ในระดับปานกลาง 1 ด้าน ได้แก่ ด้านสื่อประกอบการสอน มีสภาพปัญหาอยู่ในระดับน้อย อีก 3 ด้าน โดยเรียงค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อย ได้แก่ ด้านการวัดและการประเมินผล รองลงมาคือ ด้านการสอนและเทคนิคการสอน และด้านบุคลิกลักษณะของอาจารย์ 2. นักศึกษาชั้นปีที่ 4 สาขาวิชาภาษาจีน คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม ที่หมู่เรียน มหาลัยในความร่วมมือ และผลการเรียนเฉลี่ยแตกต่างกัน เห็นว่า มีสภาพและปัญหาในการเรียนการสอนของมหาวิทยาลัยในความร่วมมือทางวิชาการของประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีนกับมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม โดยรวมและเป็นรายด้านทุกด้าน ไม่แตกต่างกัน ความสำคัญ : สภาพและปัญหา, การเรียนการสอน, นักศึกษาสาขาวิชาภาษาจีนชันปีที่4, มหาวิทยาลัยในความร่วมมือทางวิชาการ
เอกสารอ้างอิง
2.จันทรา ตันติพงศานุรักษ์. (ธันวาคม 2542). “การจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือ (Cooperative Learning),” วารสารวิชาการ. 3(12) : 36-55.
3.ชลายุทธ์ ครุฑเมือง. (2559). สภาพปัจจุบันปัญหาและความต้องการในการจัดการเรียนการสอนสิ่งแวดล้อม ศึกษาของโรงเรียนประถมศึกษาในจังหวัดอุตรดิตถ์. อุตรดิตถ์ : มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์.
4.ชัยยงค์ พรหมวงศ์ และวาสนา ทวีกุลทรัพย์. (2557). “การจัดการการเรียนการสอน” ในเอกสารการสอนชุด วิชาเทคโนโลยีการสอนหน่วยที่ 10. นนทบุรี : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช สาขาวิชาศึกษาศาสตร์.
5.ไชยยศ เรืองสุวรรณ. (2553). การบริหารสื่อและเทคโนโลยีทางการศึกษา. กรุงเทพฯ : วัฒนาพาณิช.
6.ธำรง บัวศรี. (2556). ทฤษฎีหลักสูตร : การออกแบบหลักสูตรและพัฒนา. กรุงเทพฯ : ธนรัช.
7.บุญชม ศรีสะอาด. (2552). การวิจัยเบื้องต้น ฉบับปรับปรุง. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาส์น.
8.ภัทรา นิคมานนท์. (2554). การประเมินผลการเรียน.กรุงเทพฯ : อักษราพิพัฒน์.
9.มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม. (2555). หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิตสาขาวิชาภาษาจีน (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2555). มหาสารคาม : คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏ มหาสารคาม.
10.ยงยุทธ ประทุมยศ. (2559). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการใช้การสอนของข้าราชการครูสังกัดสำนักงานการ ประถมศึกษา จังหวัดระยอง. ปริญญานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต, สาขาวิชาเทคโนโลยีทางการศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยบูรพา.
11.รังสรรค์ สิงหเลิศ. (2551). ระเบียบวิธีวิจัยทางสังคมศาสตร์. มหาสารคาม : มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
12.สมนึก ภัทธิยธนี. (2560). การประเมินผลและการสร้างแบบทดสอบ. กาฬสินธุ์ : โรงพิมพ์ประสานการพิมพ์.
13.สาลี่ งามคีรี และคณะ. (2559). สภาพและปัญหาการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับการใช้หนังสือสาระการเรียนรู้พื้นฐานและเพิ่มเติม-ชีววิทยา ช่วงชั้นทีที่ 4. เชียงใหม่ : คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
14.สุมนฉัตร์ สีมาคูณ. (2559). การศึกษาปัญหาการจัดการเรียนรู้กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ช่วงชั้นที่ 3 ของครูโรงเรียนในสังกัดสานักงานเขตพื้นที่การศึกษาสระแก้ว. ปทุมธานี : มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์.
15.อรอนงค์ เจริญสุข. (2559). ปัญหาและแนวทางการจัดการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์ของโรงเรียนในเขต อำเภอสอยดาว สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาจันทบุรีเขต 2. วิทยานิพนธ์ กศ.ม. ชลบุรี : มหาวิทยาลัยบูรพา.
16.อาภรณ์ ใจเที่ยง. (2557). หลักการสอน (ฉบับปรับปรุง). พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์.
17.อารียา นะสานี. (2558). การศึกษาสภาพปัญหาและการแก้ปัญหาการจัดการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์ ตามแนวปฏิรูปการเรียนรู้ในโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามในกรุงเทพมหานครและจังหวัดนนทบุรี. วิทยานิพนธ์ ค.ม. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
18.เอกชัย กี่สุขพันธ์. (2557). การบริหาร : ทักษะและการปฏิบัติ. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์สุขภาพใจ.
