รูปแบบการสร้างสรรค์นาฏศิลป์ ชุด ຊົ ມເຊີ ຍຂະບວນແຫ່ນາງສັ ງຂານ

ผู้แต่ง

  • บัวตอง ชัยวิเศษ สาขานาฏศิลป์และการละคร คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
  • ปนัดดา สายหยุด สาขานาฏศิลป์และการละคร คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
  • ผกาวัลย์ สาทา สาขานาฏศิลป์และการละคร คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
  • อัศวเดช สามารถ สาขานาฏศิลป์และการละคร คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
  • สุดารัตน์ อาฒยะพันธุ์ สาขานาฏศิลป์และการละคร คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
  • ศุภวัฒน์ นามปัญญา คณะศิลปกรรมศาสตร์และวัฒนธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

คำสำคัญ:

การสร้างงานนาฏยศิลป์, ประเพณีตรุษสงกรานต์ของหลวงพระบาง, นางสังขาน

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้ เป็นการวิจัยเกี่ยวกับการสร้างสรรค์การแสดงที่เกี่ยวกับประเพณีสงกรานต์ของหลวงพระบาง โดยมีความมุ่งหมายเพื่อศึกษา ความเป็นมาประเพณีตรุษสงกรานต์ของหลวงพระบาง สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว และสร้างสรรค์ศิลปะการแสดง ชุด ຊົ ມເຊີ ຍ ຂະບວນແຫ່ນາງສັ ງຂານ (ซมเซยขบวนแห่นางสังขาน) โดยใช้วิธีการศึกษาจากเอกสาร และเก็บรวบรวมภาคสนาม ด้วยการสำรวจ สังเกตสัมภาษณ์ผู้รู้จำนวน 4 คน นักแสดงจำนวน 26 คน และประชาชนทั่วไป 10 คน จากเครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสำรวจ แบบสังเกต และแบบสัมภาษณ์ โดยมีโครงสร้างและไม่มีโครงสร้าง ผลการวิจัยพบว่า นางสังขาน มีความสำคัญกับประเพณีสงกรานต์ในสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ที่เชื่อกันว่า นางสังขาน คือนางเปลี่ยนผ่านปี ที่ผ่านการประกวด และมีลักษณะโดดเด่น จากการศึกษาประเพณีสงกรานต์ของหลวงพระบาง พบว่า เมืองหลวงพระบางคือเมืองมรดกโลกและมีประเพณีตรุษสงกรานต์ของหลวงพระบาง คณะผู้วิจัยได้นำหลักการทางนาฏศิลป์ในด้านการกำหนดความคิด การประมวลข้อมูล ดนตรี กระบวนท่ารำ นำมาสร้างสรรค์จนเกิดเป็นนาฏยศิลป์ ที่มีความสวยงามและมีสุนทรียภาพทางนาฏศิลป์ ประเพณีตรุษสงกรานต์ของหลวงพระบาง เกิดจากความสัมพันธ์ระหว่างพื้นที่กับผู้คนและการสร้างสรรค์การแสดงนาฏยประดิษฐ์ ชุด ຊົ ມເຊີ ຍຂະບວນ ແຫ່ນາງສັງຂານ (ซมเซยขบวนแห่นางสังขาน) จึงเป็นปรากฏการณ์ทางนาฏยกรรมที่จะสืบสานวัฒนธรรมตรุษสงกรานต์ ให้เห็นถึงความสัมพันธ์ ดังที่กล่าวมาอย่างชัดเจน คำสำคัญ: การสร้างงานนาฏยศิลป์, ประเพณีตรุษสงกรานต์ของหลวงพระบาง, นางสังขาน

เอกสารอ้างอิง

เฉลย ศุขะวณิช. (2538). นาฏศิลป์ไทย. กรุงเทพฯ: ม.ป.พ.

ชัชวาล วงษ์ประเสริฐ. (2532). ศิลปะการฟ้อนภาค อีสาน. มหาสารคาม: สำนักงานวิทยบริการ มหาวิทยาลัยศรีนครรินทรวิโรฒ มหาสารคาม.

ชาญณรงค์ พรรุ่งโรจน์. (2548) การวิจัยทางศิลปะ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.

ชุมเดช เดชภิมล. (2531). ภาพสะท้อนชีวิตชาวอีสาน จากหมอลำ. กรุงเทพฯ: ภาควิชาภาษาไทย คณะอักษรศาสตร์มหาวิทยาลัยศิลปากร.

สุรพล วิรุฬห์รักษ์. (2543). นาฏยศิลป์ปริทรรศน์. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: ภาควิชานาฏศิลป์ คณะศิลปกรรมศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุรพล วิรุฬห์รักษ์. (2547). หลักการแสดงนาฏยศิลป์ปริทรรศน์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Guilford, J. P., & Hoepfner, R. (1971). The Analysis of intelligence. New York, NY: McGraw-Hill.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2023-08-30

รูปแบบการอ้างอิง

ชัยวิเศษ บ., สายหยุด ป., สาทา ผ., สามารถ อ., อาฒยะพันธุ์ ส. ., & นามปัญญา ศ. (2023). รูปแบบการสร้างสรรค์นาฏศิลป์ ชุด ຊົ ມເຊີ ຍຂະບວນແຫ່ນາງສັ ງຂານ. วารสารช่อพะยอม, 34(2), 100–126. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/ejChophayom/article/view/266485

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย