การสื่อสารแบบมีส่วนร่วมเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการจัดการ ในบริบทขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
DOI:
https://doi.org/10.14456/gjl.2026.14คำสำคัญ:
การสื่อสารแบบมีส่วนร่วม, ความมีประสิทธิภาพ, การจัดการ, องค์กรปกครองส่วน ท้องถิ่นบทคัดย่อ
-
บทความวิชาการฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์แนวทางการใช้การสื่อสารแบบมีส่วนร่วมเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารจัดการขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (อปท.) ท่ามกลางความท้าทายในยุคดิจิทัล ชี้ให้เห็นว่า“การสื่อสารแบบมีส่วนร่วม” ไม่ใช่เพียงกิจกรรมเสริมในการประชาสัมพันธ์เท่านั้น แต่เป็นโครงสร้างพื้นฐานและยุทธศาสตร์ที่สำคัญในการขับเคลื่อน อปท. สู่ความเป็นเลิศในยุคดิจิทัล โดยใช้การวิเคราะห์เอกสารและวรรณกรรมที่เกี่ยวข้อง ประกอบกับกรณีศึกษาโครงการโรงงานพลังไฟฟ้าขยะ อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา ผลการศึกษาพบว่า อุปสรรคสำคัญของการต่อต้านของประชาชนในพื้นที่คือ การสื่อสารทางเดียวและภาวะสุญญากาศทางข้อมูลที่นำไปสู่วิกฤตศรัทธา บทความเสนอให้มีการปรับเปลี่ยนบทบาทของ อปท. จากผู้ประกาศนโยบายสู่ผู้อำนวยความสะดวกในการเจรจา (Facilitator) โดยการบูรณาการ สื่อผสม สร้างพื้นที่สาธารณะถกเถียงอย่างสร้างสรรค์ ยกระดับการสื่อสารจากการ "แจ้งให้ทราบ" (Informing) ไปสู่ระดับการ "ปรึกษาหารือ" (Consultation) และการ "ร่วมมือทำ" (Partnership) เพื่อลดความขัดแย้งเชิงพื้นที่ ลดต้นทุนทางสังคมและงบประมาณ ยกระดับความเชื่อมั่นและศรัทธา เพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันของท้องถิ่น สร้างความโปร่งใส และสร้างความเข้มแข็งภาคประชาสังคม มุ่งสู่ความเป็นเลิศในการจัดการท้องถิ่นอย่างยั่งยืน
Downloads
เอกสารอ้างอิง
กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2564). คู่มือการปฏิบัติงานด้านการมีส่วนร่วมของประชาชน สำหรับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. โรงพิมพ์อาสารักษาดินแดน.
กิตติคุณ พจน์รุ่งอนันต์. (2564). การสื่อสารนวัตกรรมเพื่อการพัฒนาท้องถิ่นดิจิทัล: ความท้าทายและทางออกขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นไทย. วารสารการบริหารท้องถิ่น, 14(3), 211-228.
ข่าวสดออนไลน์. (2568, 5 กุมภาพันธ์). ชาวบ้านปากช่องฮือประท้วง คัดค้านโรงไฟฟ้าขยะ หวั่น ทำลายเมืองโอโซน. www.khaosod.co.th
จิรภาส ปานทอง, และ ศศิพัชร พลับพลา. (2566). แนวทางการใช้สื่อสังคมออนไลน์เพื่อส่งเสริมการมีส่วนร่วม ของประชาชนในการบริหารงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดนนทบุรี. วารสารวิชาการนวัตกรรมท้องถิ่น, 7(2), 145-160.
สมศักดิ์ อมรสิริพงศ์. (2565). การสื่อสารเพื่อเสริมสร้างการมีส่วนร่วมและธรรมาภิบาลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในยุคปกติใหม่. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยมหิดล.
สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน). (2565). รายงานผลการสำรวจระดับความพร้อมรัฐบาลดิจิทัลหน่วยงานภาครัฐของประเทศไทย ประจำปี 2565. สพร.
สิทธิชัย เทวธีระรัตน์, วรพจน์ ทรงสวัสดิ์, และ กาญจนา ทรงสวัสดิ์. (2566). การสื่อสารอย่างมีส่วนร่วมเพื่อการจัดการปัญหาขยะของประชาชนท้องถิ่น อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา. วารสารวิชาการมนุษย์และสังคมศาสตร์, 11(2), 45-62.
Arnstein, S. R. (1969). A ladder of citizen participation. Journal of the American Institute of Planners, 35(4), 216-224.
Grunig, J. E., & Hunt, T. (1984). Managing public relations. Holt, Rinehart and Winston.
Habermas, J. (1989). The structural transformation of the public sphere: An inquiry into a category of bourgeois society. MIT Press.
Singhal, A. (2003). Focusing on participatory communication. ResearchGate.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารการบริหารปกครอง มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
