Designing Health Learning Activities by Exercise for the Aged People
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The increasing number of elderly individuals in Thailand indicates the imminent transition to an Aged Society, with the potential to become a Super-Aged Society in the future. In response, all relevant sectors must develop policies and measures to address the forthcoming challenges. Among the non-formal educational activities aimed at enhancing the quality of life, promoting healthy learning through exercise for the aging population is crucial. This approach aims to empower elderly individuals by promoting their health and increasing their knowledge of healthcare, emphasizing the importance of exercise for improving overall well-being. The design of activities for promoting healthy learning through exercise for the elderly consists of three key steps: project planning, implementation, and performance evaluation. Throughout each phase, activity designers must consider relevant theories and concepts in promoting learning among the elderly, including Humanism, Progressivism, Andragogy, and Self-directed Learning. By incorporating these principles, activities can be organized effectively and tailored to the specific needs of the target group.
Downloads
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
All articles submitted for this publication were reviewed by the academic reviewers. The editorial board and the Faculty of Humanities and Social Sciences, CMRU claim no responsibility for the content or opinions expressed by the authors of individual articles or columns in this journal. Reprinting of any articles in this journal must be permitted by the editorial board.
References
กรมกิจการผู้สูงอายุ. (2564). สังคมผู้สูงอายุในปัจจุบันและเศรษฐกิจในประเทศไทย. สืบค้นจาก https://dop.go.th/th/know/15/926
กรมกิจการผู้สูงอายุ. (2565). สถิติผู้สูงอายุ. สืบค้นจาก https://www.dop.go.th/th /know/side/1/1/1159
กรมพลศึกษา. (2563). แผนปฏิบัติการด้านนันทนาการ ระยะที่ 3 (พ.ศ. 2563 -2565). กรุงเทพฯ: กรมพลศึกษากระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
กรมสุขภาพจิต. (2563). 93 วันสู่สังคม"คนชรา" 5 จังหวัด? คนแก่เยอะสุด-น้อยสุด. สืบค้นจาก https://www.dmh.go.th
กุนนที พุ่มสงวน. (2557). การสร้างเสริมพลังอำนาจทางสุขภาพ: บทบาทที่สำคัญของพยาบาล. วารสารพยาบาลทหารบก, 15(3), 86-90.
คณะกรรมการผู้สูงอายุแห่งชาติ. (2561). แผนผู้สูงอายุแห่งชาติ ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2545 – 2564) ฉบับปรับปรุง ครั้งที่ 2 พ.ศ. 2561. กรุงเทพฯ: กรมกิจการผู้สูงอายุ กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.
คณะกรรมการส่งเสริมและประสานงานผู้สูงอายุแห่งชาติ. (2552). แผนผู้สูงอายุแห่งชาติ ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2545-2564) ฉบับปรับปรุงครั้งที่ 1 พ.ศ. 2552. สืบค้นจาก https://www.dop.go.th/th/laws/1/28/766
โครงการสุขภาพคนไทย. (2562). ผู้สูงอายุ. ใน สุขภาพคนไทย 2562(น. 32-33). นครปฐม: สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล.
ชนกนารถ บุญวัฒนะกุล. (2561). จิตวิทยาการเรียนรู้กับการศึกษานอกระบบ. ใน จิตวิทยาและวิทยาการการเรียนรู้. (พิมพ์ครั้งที่ 4). นนทบุรี: สาขาวิชาศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ชลธิชา จันทคีรี. (2559). การส่งเสริมพฤติกรรมการออกกำลังกายในผู้สูงอายุที่เปราะบาง. วารสารคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 24(2), 1-13.
ธนัมพร ทองลอง และเพียงเพ็ญ บุษมงคล. (2565). การพัฒนารูปแบบการออกกำลังกายด้วยการรำเซิ้งกระติ๊บเพื่อส่งเสริมภาวะสุขภาพของผู้สูงอายุ. วารสารการแพทย์และวิทยาศาสตร์สุขภาพ, 29(2), 78-92.
นงนุช เพ็ชร์ร่วง และธิติมาส หอมเทศ. (2554). ผลของโปรแกรมส่งเสริมการออกกำลังกายแบบมีส่วนร่วมต่อพฤติกรรมการออกกำลังกายของผู้สูงอายุในชนบท. วารสารพยาบาลทหารบก, 12(2), 7-13.
บวรศม ลีระพันธุ์ และคณะ. (2559). แนวคิดและแนวทางปฏิบัติเพื่อตอบสนองความต้องการด้านสุขภาพของประชากรกลุ่มเปราะบางในประเทศไทย. วารสารวิจัยระบบสาธารณสุข, 10(4), 442-464.
ปิยะวัฒน์ โกมลมิศร์ และประเดิมชัย คงคํา. (2549). การดูแลผู้ป่วยตับแข็งในลักษณะผู้ป่วยนอก. ใน โรคทางเดินอาหารและการรักษา. กรุงเทพ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เพ็ญ สุขมาก. (2561). สุขภาพ และปัจจัยกำหนดสุขภาพ. ใน หลักคิด : สุขภาพ สุขภาวะ ปัจจัยกำหนดสุขภาพ การสร้างเสริมสุขภาพ เอกสารประกอบการประชุมเชิงปฏิบัติการ: การประเมินผลงานสร้างเสริมสุขภาพ เครือข่ายนักประเมินผลงานสร้างเสริมสุขภาพภาคเหนือ.สืบค้นจาก https://mehealthpromotion.com /upload/forum/paper_ch3.pdf
ฤทัยรัตน์ หมู่หนอง, สุนีย์ ละกำปั่น และทัศนีย์ รวิวรกุล. (2565). ผลของโปรแกรมส่งเสริมความสามารถตนเองในการป้องกันการหกล้มด้วยการออกกำลังกายไทชิสำหรับผู้สูงอายุในชุมชนอาคารสูง. วารสารพยาบาลทหารบก, 23(1), 255-264.
วณัฐพงศ์ เบญจพงศ์, กฤชญา พุ่มพิน และวิมลมาลย์ สมคะเน. (2564). การออกแบบการส่งเสริมสุขภาพทางกายสำหรับผู้สูงอายุยุคความปกติใหม่ : กรณีศึกษาจากกิจกรรมตรวจสุขภาพทางกายภายใต้งานบริการวิชาการแก่ชุมชนปิ่นเจริญ 1-2 และชุมชนสินวงษ์. Journal of Roi Kaensarn Academic, 6(11), 147-164.
วิพุธ พูลเจริญ. (2544). สุขภาพ :อุดมการณ์และยุทธศาสตร์ทางสังคม รายงานการศึกษาประกอบการปฏิรูประบบสุขภาพและการร่างพระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติ. นนทบุรี: สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข.
ศิโรช แท่นรัตนกุล และศุภณิช จันทร์สอง. (2564). นวัตกรรมการสื่อสารเพื่อขับเคลื่อนกระบวนการยุติธรรมสำหรับผู้สูงอายุในยุคดิจิทัล. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
สุมาลี สังข์ศรี. (2562). การจัดการศึกษานอกระบบสำหรับกลุ่มเป้าหมายเฉพาะ. ใน การจัดการศึกษานอกระบบ(น.1-35). (พิมพ์ครั้งที่ 3). นนทบุรี:มหาวิทยาลัยสุโขทัย ธรรมาธิราช.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2545). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. สืบค้นจาก http://www.ystpeo.moe.go.th/download/oit_06/oit-06-03-05.pdf
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2560). ดัชนีพฤฒพลังผู้สูงอายุไทย (Active Ageing Index of Thai Elderly). กรุงเทพ: เท็กซ์แอนด์เจอร์นัลพับลิเคชั่น.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2564). (ร่าง) แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 "พลิกโฉมประเทศไทยสู่สังคมก้าวหน้า เศรษฐกิจสร้างมูลค่าอย่างยั่งยืน". สืบค้นจาก https://www.nesdc.go.th/download /document/Yearend/2021/plan13.pdf
หทัยชนก หมากผิน. (2563). ผลของการออกกำลังกายแบบฟ้อนไทยทรงดำประยุกต์ต่อ คุณภาพชีวิตในผู้สูงอายุที่มีโรคความดันโลหิตสูงและเสี่ยงต่อการเกิดโรคหลอดเลือดสมอง. วารสารมหาวิทยาลัยคริสเตียน, 26(1), 28-41.
อมร สุวรรณนิมิต. (2553). การพยาบาลปฐมภูมิกับการเสริมสร้างพลังอำนาจชุมชน. มหาสารคาม: อภิชาตการพิมพ์.
อัมภิชา นาไวย์และคณะ. (2563). การพัฒนารูปแบบการออกกําลังกายแบบฟ้อนเจิงเพื่อส่งเสริมสมรรถภาพทางด้านร่างกายและจิตใจของผู้สูงอายุในชุมชนที่มีอาการปวดข้อเข่า. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 5(3), 266-285.
American College of Sports Medicine. (2000). ACSM’s resource manual for guidelines for exercise testing and prescription (6th ed.). Philadelphia: Lippincott William & Wilkins.
Elias J. E. & Meriam, S. B. (2005). Philosophical Foundations of Adult Education. (3rd ed.). Florida: Krieger Publishing Company.
Knowles, M. (1984). The Adult Learner: A Neglected Species. (3rd ed.). Houston, TX: Gulf Publishing.
Thanathiti, T. (2019). Empowerment: Mechanism to Develop Life Quality for Thai Persons with Disabilities. PSAKU International Journal of Interdisciplinary Research, 8(1), 97-109.
World Health Organization. (2002). Active Ageing: A Policy Framework. Geneva: World Health Organization.
