ยุทธศาสตร์การพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนของเขตเศรษฐกิจพิเศษสามเหลี่ยมทองคํา สปป. ลาว
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์สภาพปัจจุบันของการท่องเที่ยวในเขตเศรษฐกิจพิเศษสามเหลี่ยมทองคํา สปป. ลาว และ 2) เพื่อสร้างยุทธศาสตร์การพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนของเขตเศรษฐกิจพิเศษสามเหลี่ยมทองคํา สปป. ลาว กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้ประกอบการด้านการท่องเที่ยวและบริการในเขตเศรษฐกิจพิเศษสามเหลี่ยมทองคํา สปป. ลาว จำนวน 272 ราย และนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ จำนวน 400 คน ผู้ให้ข้อมูลสำคัญในการจัดทำยุทธศาสตร์ ได้แก่ ตัวแทนผู้ประกอบการท่องเที่ยวและบริการ ตัวแทนจากหน่วยงานราชการเขตเศรษฐกิจพิเศษสามเหลี่ยมทองคำ สปป. ลาว และ ตัวแทนจากคิงส์โรมัน จำนวน 15 คน เครื่องมือในการวิจัยประกอบด้วย แบบสอบถาม และการประชุมกลุ่มย่อย วิเคราะห์ผลด้วยค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า ผู้ประกอบการด้านการท่องเที่ยวมีความคิดเห็นเชิงบวกต่อสิ่งดึงดูดใจและที่พักในพื้นที่ ในด้านการเข้าถึงควรได้รับการปรับปรุง นักท่องเที่ยวมีความคิดเห็นในเชิงบวกเกี่ยวกับคุณภาพการบริการ โดยเฉพาะด้านความเชื่อมั่นต่อผู้ให้บริการและมีข้อเสนอแนะให้พัฒนาโครงสร้างพื้นฐานและสิ่งอำนวยความสะดวก รวมถึงการส่งเสริมการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนและการมีส่วนร่วมของชุมชน กลยุทธ์ที่[1]ได้จากการศึกษา ประกอบด้วย 1) การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานและสิ่งอำนวยความสะดวก 2) การใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อสร้างประสบการณ์การท่องเที่ยวที่แปลกใหม่และมีส่วนร่วม 3) การมีส่วนร่วมของชุมชนในการสร้างสรรค์และจัดการการท่องเที่ยว และ 4) การสร้างภาพลักษณ์ของเขตเศรษฐกิจพิเศษสามเหลี่ยมทองคำให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวสร้างสรรค์ระดับนานาชาติ
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
* กองบรรณาธิการทรงไว้ซึ่งสิทธิในการพิจารณาและตัดสินการลงตีพิมพ์ในวารสาร
** ทัศนะและข้อคิดเห็นที่ปรากฎในบทความต่าง ๆ ของวารสารเป็นของผู้เขียน มิใช่ความคิดเห็นของกองบรรณาธิการ
และมิใช่ความรับผิดชอบของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2566). แผนพัฒนาการท่องเที่ยวแห่งชาติ ฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2566–2570). https://planning.dusit.ac.th/main/wp-content/uploads/2023/06/แผนพัฒนาการท่องเที่ยวแห่งชาติ-ฉบับที่-3-พ.ศ.-2566–2570.pdf
เฉลิมพร วรพันธกิจ และคณะ. (2022). การพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวแบบเนิบช้าของจังหวัดภูเก็ตเพื่อรองรับนักท่องเที่ยวจีนและรัสเซีย. วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร, 42(1), 75-89. https://doi.org/10.14456/sujthai.2022.6
ธันยา นวลละออง. (2023). Smart pay และ smart guide: ต้นแบบการท่องเที่ยววิถีใหม่ โดยใช้เทคโนโลยีแบบครบวงจร. วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร, 43(3), 53-68. https://doi.org/10.14456/sujthai.2023.22
บริษัท ดอกงิ้วคำ จำกัด. (2567). รายงานผลประกอบการประจำปี 2567. ม.ป.ท.
ผู้จัดการออนไลน์. (2562). ทุนจีนดันสามเหลี่ยมทองคำพัฒนาการค้าการลงทุน. https://mgronline.com/local/detail/9620000099007
วสันต์ จันทร์ประสิทธิ์. (2562). การท่องเที่ยวเชิงกิจกรรม: ทางเลือกใหม่ของการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน. วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร, 39(6), 104-125. https://doi. org/10.14456/sujthai.2019.59
ศิริวรรณ เสรีรัตน์ และคณะ. (2550). การจัดการการตลาดบริการ. ธรรมสาร.
ศูนย์ข้อมูลเพื่อธุรกิจไทยในลาว. (2564). ภาพรวมประเทศลาวในมิติด้านเศรษฐกิจ. https://thaibizlaos.com/lao/about/
ศูนย์ข้อมูลเพื่อธุรกิจไทยในลาว. (2565). แผนพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานของ สปป. ลาว. https://thaibizlaos.com/lao/news/detail.php?cate=news-hilight&id=22495
สถานเอกอัครราชทูต ณ เวียงจันทน์. (2565). ยุทธศาสตร์การดึงดูดการลงทุนของลาว กับการพัฒนาเขตเศรษฐกิจพิเศษอย่างต่อเนื่อง. https://shorturl.at/ bgZ1N
สุกานดา ถิ่นฐาน และ อนุชา แพ่งเกษร. (2023). สร้าง สรรค์ สุข: การท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์บนพื้นที่พหุวัฒนธรรม เพื่อสอดรับกับพฤติกรรมนักท่องเที่ยวในความปกติใหม่ จังหวัดกาญจนบุรี. วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร, 43(2), 1-13. https://doi.org/10.14456/sujthai.2023.10
สำนักงานตรวจคนเข้าเมือง แขวงบ่อแก้ว สปป.ลาว. (2567). สถิติการเดินทางเข้า-ออก เมืองต้นผึ้ง แขวงบ่อแก้ว สปป. ลาว. ม.ป.ท.
องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน). (2566). กิจกรรมระดมแนวคิดแนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงนิเวศโดยชุมชนและถ่ายทอดความรู้แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน ภายใต้โครงการ Community-Based Ecotourism ใน สปป.ลาว. https://tica-thaigov.mfa.go.th/th/content/กิจกรรมระดมแนวคิดแนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงนิเวศโดยชุมชนและถ่ายทอดความรู้แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน-ภายใต้โครงการ-community-based-ecotourism-ใน-สปป-ลาว.
อารีย์ บินประทาน. (2567). 4E-Model กลยุทธ์การพัฒนาชุมชนท่องเที่ยว. https://kmnec.crurds.com/archives/116
Bangkokbiznews. (2023, October 12). 'ลาว' รับนักนักเที่ยวปีนี้พุ่ง 285% รถไฟจีน-ลาว หนุนเดินทางคล่อง. https://www.bangkokbiznews.com/world/1098314
McKinsey & Company. (2020). The 4Ms framework for strategic management. McKinsey & Company Publishing.
National Marine Sanctuary System. (2016). Sustainable tourism concepts. National Oceanic and Atmospheric Administration.
Parasuraman, A., Zeithaml, V. A., & Berry, L. L. (1988). SERVQUAL: A multiple-item scale for measuring consumer perceptions of service quality. Journal of retailing, 64(1), 12-40. https://www.marketeurexpert.fr/wp-content/uploads/2023/12/servqual.pdf
Von Bertalanffy, L. (1968). General system theory: Foundations, development, applications. George Braziller.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (2nd ed.). Harper and Row.
