Behavioral Trends of Students Whose Parents Are Involved With Methamphetamine: A Case Study
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study aims to examine the behavioral trends of students whose parents are involved with methamphetamine using a qualitative case study approach. The target group consisted of two students whose parents were involved with methamphetamine and who voluntarily provided information. The research tools included: 1) personal interview data recording forms, 2) in-depth interview questions, 3) field recording forms, and 4) voice recorders. Data were analyzed using content analysis methods. The findings indicated that the students did not exhibit behavioral tendencies toward drug involvement. However, their environments-characterized by parental involvement with methamphetamine and high-risk surroundings as defined by ecological systems theory-posed significant risks. These environments included proximity to neighboring countries, areas with widespread drug activity, and social networks associated with methamphetamine. Consequently, the students remained at risk of developing behavioral tendencies related to drug involvement.
Downloads
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
All articles submitted for this publication were reviewed by the academic reviewers. The editorial board and the Faculty of Humanities and Social Sciences, CMRU claim no responsibility for the content or opinions expressed by the authors of individual articles or columns in this journal. Reprinting of any articles in this journal must be permitted by the editorial board.
References
กองควบคุมวัตถุเสพติด. (2566). ยาบ้า (Metamphetamine). สืบค้นจาก https:// narcotic.fda.moph.go.th/information-about-drugs/metamphetamine
จิรวัฒน์ มูลศาสตร์. (2545). พฤติกรรมการใช้สารเสพติดในนักเรียนมัธยม: กรณีศึกษาในโรงเรียน มัธยมแห่งหนึ่งของ จ.อุบลราชธานี. สืบค้นจาก https://suicide. dmh.go.th/abstract/details.asp?id=606
ชนิดา พลานุช, วิไล ชินเวชกิจวานิชย์, สมชาย อิสระวาณิชย์ และอนุสรณ์ รังสีโยธิน. (2544). การศึกษาการออกฤทธิ์ของยาบ้าและยาอี. วารสารวิจัยวิทยาศาสตร์การแพทย์, 15(2), 95-107.
บัญชา จำปารักษ์. (2549). เอกสารประกอบการสอน รายวิชา มนุษย์กับสังคม. อุบลราชธานี : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตอุบลราชธานี.
ประภาพรรณ จูเจริญ. (2554). บทบรรณาธิการ ครอบครัวและชุมชนกับการป้องกันสิ่งเสพติด. วารสารสาธารณสุขและการพัฒนา, 9(1), 5-6.
พัชชา วงค์สวรรค์. (2552). พฤติกรรมการเสพยาบ้าของวัยรุ่น: การศึกษารายกรณี. สืบค้นจาก http://thesis.swu.ac.th/swuthesis /Gui_Cou_Psy/Patcha_W.pdf
พันธุ์นภา กิตติรัตนไพบูลย์. (2542). ยาบ้าและการรักษา. วารสารสวนปรุง, 15(12), 37-51.
พวงทอง ป้องภัย. (2540). พฤติกรรมศาสตร์เบื้องต้น. ปัตตานี: ภาควิชาพลศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี.
สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา และสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขึ้นพื้นฐานกระทรวงศึกษาธิการ. (2563). แนวทางการพัฒนาหลักสูตรและรูปแบบการจัดการเรียนรู้เพื่อสร้างเสริมสมรรถนะในการป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติดในโรงเรียนพื้นที่สูง. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์อักษรไทย.
Boon, H. J. (2006). Students at-risk: A bioecological investigation. [Doctoral dissertation]. James Cook University.
Bronfenbrenner, U. (1995). Developmental ecology through space and time: A future perspective. In P. Moen, G. H. Elder, & K. Jr. Lüscher (Eds.), Examining lives in context: Perspectives on the ecology of human development (pp.619-647). American Psychological Association. https://doi.org/10.1037/10176-018
