ความสัมพันธ์ระหว่างสุขภาวะทางจิตและความตั้งใจคงอยู่ในงานของบุคลากร โรงพยาบาลเอกชน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับสุขภาวะทางจิตและความตั้งใจคงอยู่ในงานของบุคลากรโรงพยาบาลเอกชน และ 2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างสุขภาวะทางจิตและความตั้งใจคงอยู่ในงานของบุคลากรโรงพยาบาลเอกชน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือ บุคลากรโรงพยาบาลเอกชน จำนวน 310 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลคือ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลประกอบด้วย ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ แบบเพียร์สัน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเชิงส่วน ผลการวิจัยพบว่า 1) สุขภาวะทางจิตและความตั้งใจคงอยู่ในงานของบุคลากรโรงพยาบาลเอกชนมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับสูง 2) สุขภาวะทางจิตมีความสัมพันธ์ทางบวกกับความตั้งใจคงอยู่ในงานของบุคลากรโรงพยาบาลเอกชนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r = .474) 3) เมื่อควบคุมตัวแปรสุขภาวะทางจิตรายด้านด้วยสถิติสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเชิงส่วน พบว่า สุขภาวะทางจิตด้านการยอมรับตนเอง และสุขภาวะทางจิตด้านการมีเป้าหมายในชีวิต มีความสัมพันธ์ทางบวกกับความตั้งใจคงอยู่ในงานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r = .206 และ r = .158 ตามลำดับ) ส่วนสุขภาวะทางจิตด้านการมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับผู้อื่น มีความสัมพันธ์ทางลบกับความตั้งใจคงอยู่ในงานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r = -.119)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1.บทความที่ตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการศิลปศาสตร์ประยุกต์ การนำเนื้อหา ข้อความหรือข้อคิดเห็น รูปภาพ ตาราง ของบทความไปจัดพิมพ์เผยแพร่ในรูปแบบ ต่าง ๆ เพื่อใช้ประโยชน์ในเชิงพาณิชย์ ต้องได้รับอนุญาตจากกองบรรณาธิการวารสารอย่างเป็นลายลักษณ์อักษร
2.ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่อง เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับวารสารวิชาการศิลปศาสตร์ประยุกต์ และบุคลากร คณาจารย์ท่านอื่น ๆ ในวารสารฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใด ๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
ภาษาไทย
กฤษดา แสวงดี. (2551). [ออนไลน์]. สถานการณ์กำลังคนพยาบาลวิชาชีพ ในประเทศไทย. วารสารวิจัยระบบสาธารณสุข.
[สืบค้นวันที่ 30 กันยายน 2567]. ฉบับที่2 ปีที่1 หน้า 40-46.
เกียรติพร เชื้อโพนทอง. (2561). ความสัมพันธ์ระหว่างการสอนงานของหัวหน้าหอผู้ป่วยกับความตั้งใจคงอยู่ในงานของ
พยาบาลวิชาชีพในโรงพยาบาลศรีนครินทร์. วิทยานิพนธ์พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการพยาบาล
มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
จุไรวรรณ บินดุเหล็ม. (2562). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความตั้งใจคงอยู่ในงานของข้าราชการและลูกจ้างองค์การบริหารส่วน
จังหวัดสงขลา. สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
นภาพันธ์ ใจคําปัน. (2564). ความท้าทายในงาน สุขภาวะทางจิต และความสมดุลระหว่างชีวิตกับงานที่ส่งผลต่อความผูกพันใน
งานของพนักงานศูนย์การค้า. สารนิพนธ์การจัดการมหาบัณฑิต วิทยาลัยการจัดการ มหาวิทยาลัยมหิดล.
พระปลัดอานนท์ ช้างแรงการ, ดลดาว วงศ์ธีระธรณ์ และสมพงษ์ ปั้นหุ่น. (2564). [ออนไลน์]. การพัฒนาตัวบ่งชี้สุขภาวะทาง
จิตของพยาบาลวิชาชีพ. วารสารจิตวิทยาพุทธศาสตร์ประยุกต์ เพื่อสังคม. [สืบค้นวันที่ 15 สิงหาคม 2567]. ฉบับที่ 7 ปี
ที่ 1 หน้า 19-36. จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/human/article/view/251316
พิพากร เลขภัสร์. (2561). การศึกษาความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของลักษณะบุคลิกภาพเชิงรุก และการรับรู้บรรยากาศองค์การ ที่มี
ต่อความตั้งใจคงอยู่ในงาน โดยมีความผูกพันต่อองค์การเป็นตัวแปรสื่อ ของพนักงานบริษัทผู้ผลิตเครื่องใช้ไฟฟ้า.
วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยาอุตสาหกรรมและองค์การ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
เมริษา กิ่งแก้ว. (2566). งานที่มีความหมายและความสมดุลระหว่างงานกับสุขภาพที่พยากรณ์ความตั้งใจคงอยู่ในงานของ
พนักงานโรงแรม. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยาอุตสาหกรรมและองค์การ มหาวิทยาลัย
เทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
สุภารัตน์ ศรีปฏิมากร. (2562). ความสัมพันธ์ระหว่างความสามารถในการเผชิญปัญหาและฟันฝ่าอุปสรรค การรับรู้การ
สนับสนุนจากองค์การ และความตั้งใจคงอยู่ในงานของพนักงาน โดยมีความสุขในการทำงานเป้นตัวแปรกำกับ.
วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาจิตวิทยาอุตสาหกรรมและองค์การ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
อุบลทิพย์ ไชยแสง, นิวัติ ไชยแสง และอาบาดี เจะอาแดร. (2566). [ออนไลน์]. แนวคิดและแนวทางการสร้างเสริมในผู้สูงอายุ
ตามบริบทชายแดนใต้. วารสารวิชาการสาธารณสุขชุมชน.
ภาษาอังกฤษ
Chew, J., & Chan, C. C. A. (2008). Human resource practices, organizational commitment and intention to
stay. International Journal of Manpower, 29(6), 503-522. doi:10.1108/01437720810904194
Connor, K. M., & Davidson, J. R. (2003). Development of a new resilience scale: the Connor-Davidson
Resilience Scale (CD-RISC). Depress Anxiety, 18(2), 76-82. doi:10.1002/da.10113
Fredrickson, B. L. (2001). The role of positive emotions in positive psychology. The broaden-and-build
theory of positive emotions. Am Psychol, 56(3), 218-226. doi:10.1037//0003-066x.56.3.218
Bradburn, N. M., & Caplovitz, D. (1965). Reports on happiness: A pilot study of behavior related to mental
Health.
Pu, J., Wang, W., Li, G., Xie, Z., Fan, X., Zhan, N., Huang, H. (2024). Psychological resilience and intention to
stay among nurses: the mediating role of perceived organizational support. Frontiers in Psychology,
doi:10.3389/fpsyg.2024.1407206
Qian, H., & Balwi, M. (2024). Understanding the Complexity of Intention to Stay: Influencing Factors and
Strategic Insights for Enhancing Employee Retention. Advances in Economics, Management and
Political Sciences, 93, 129-135. doi:10.54254/2754-1169/93/20241126
Ryan, R. M., & Deci, E. L. (2000). Self-determination theory and the facilitation of intrinsic motivation, social
development, and well-being. Am Psychol, 55(1), 68-78. doi:10.1037//0003-066x.55.1.68
Ryff, C. (1989). Happiness is everything, or is it? Journal of Personality and Social Psychology, 57(6), 1069-
Journal of Personality and Social Psychology, 57, 1069-1081. doi:10.1037/0022-3514.57.6.1069
Seligman, M. E. (2011). Flourish: A visionary new understanding of happiness and well-being: Simon and
Schuster.
Shanafelt, T. D., & Noseworthy, J. H. (2017). Executive Leadership and Physician Well-being: Nine
Organizational Strategies to Promote Engagement and Reduce Burnout. Mayo Clinic Proceedings,
(1), 129-146. doi:10.1016/j.mayocp.2016.10.004
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis.
